Deuteronomy 18

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1“ບັນດາປະໂຣຫິດຈາກເຜົ່າເລວີ ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນແບ່ງໃນດິນແດນອິດສະຣາເອນ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະດຳລົງຊີວິດຢູ່ໂດຍເຄື່ອງຖວາຍຕ່າງໆ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆທີ່ປະຊາຊົນນຳມາຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.

2ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີທີ່ດິນເປັນຂອງຕົນເອງດັ່ງເຜົ່າອື່ນໆ, ສ່ວນແບ່ງຂອງພວກເຂົາແມ່ນສິດທິແຫ່ງການເປັນປະໂຣຫິດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້.

3ເມື່ອໃດມີການຂ້າງົວແລະແກະເປັນການຖວາຍບູຊາ ບັນດາປະໂຣຫິດຈະໄດ້ຮັບຊີ້ນຂາໜ້າ, ຊີ້ນຄາງ ແລະຊີ້ນໜັງທ້ອງ.

4ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບພືດຜົນຫົວປີເປັນສ່ວນແບ່ງເຊັ່ນ: ເຂົ້າ, ເຫຼົ້າອະງຸ່ນ, ນໍ້າມັນໝາກກອກເທດ ແລະຂົນແກະ.

5ໃນເຜົ່າທັງໝົດຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ເລືອກເອົາເຜົ່າເລວີໃຫ້ເປັນປະໂຣຫິດເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະອົງຕະຫລອດໄປ.

6ຖ້າຊາວເລວີຄົນໃດຕ້ອງການຍ້າຍຈາກເມືອງທີ່ຕົນອາໄສຢູ່ ແລະໄປປະຈຳຢູ່ໃນສະຖານທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຈັດໄວ້ໃຫ້

7ລາວກໍຈະເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ນາມຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຖານະດຽວກັນກັບຊາວເລວີຄົນອື່ນໆທີ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວກ່ອນແລ້ວ.

8ລາວຈະໄດ້ຮັບສ່ວນແບ່ງເທົ່າກັນກັບປະໂຣຫິດຄົນອື່ນໆ ແລະຮັກສາສິ່ງຂອງທີ່ຄອບຄົວຂອງລາວຈັດສົ່ງມາໃຫ້ລາວໄດ້.”

9“ເມື່ອພວກເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນດິນແດນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າປະທານໃຫ້ແລ້ວ ຢ່າປະຕິບັດຕາມທຳນຽມອັນໜ້າກຽດໜ້າຊັງຂອງຊາດຕ່າງໆທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

10ຢ່າເຜົາບູຊາລູກຊາຍ ລູກສາວຂອງພວກເຈົ້າເທິງແທ່ນບູຊາ ແລະຢ່າໃຫ້ປະຊາຊົນໄປຫາໝໍດູ, ໝໍມໍ, ຫລືສ່ຽງໂຊກ ຫລືເສກມົນຄາຖາຫາສະເໜ່

11ຫລືໃຊ້ເຄື່ອງແຄ້ວຂອງຄົງແລະໄປປຶກສາໝໍຜີໝໍເຢົາ.

12ພຣະເຈົ້າຢາເວກຽດຊັງຄົນທີ່ຖືສິ່ງອັນໜ້າລັງກຽດເຫຼົ່ານີ້. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈຶ່ງກຳລັງຂັບໄລ່ບັນດາຊົນຊາດເຫຼົ່ານີ້ອອກໄປຈາກດິນແດນ ທີ່ພວກເຈົ້າກຳລັງຈະບຸກໜ້າເຂົ້າໄປ.

13ຈົ່ງສັດຊື່ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນບໍຣິບູນເຖີດ.”

14ແລ້ວໂມເຊກໍກ່າວວ່າ, “ໃນດິນແດນທີ່ພວກເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປຢຶດຄອງນັ້ນ ປະຊາຊົນເຊື່ອໝໍດູ ໝໍມໍແລະສ່ຽງໂຊກ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ບໍ່ໃຫ້ພວກເຈົ້າປະຕິບັດເຊັ່ນນັ້ນ.

15ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະສົ່ງຜູ້ທຳນວາຍຜູ້ໜຶ່ງເໝືອນດັ່ງຂ້າພະເຈົ້ານີ້ ຈາກປະຊາຊົນໃນຊາດຂອງພວກເຈົ້າເອງມາໃຫ້ແທນ ແລະພວກເຈົ້າຕ້ອງເຊື່ອຟັງເພິ່ນ.

16ໃນມື້ເຕົ້າໂຮມກັນທີ່ພູເຂົາຊີນາຍນັ້ນ ພວກເຈົ້າໄດ້ຂໍຮ້ອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າວ່າ, ‘ຢ່າໃຫ້ໄດ້ຍິນສຽງຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາກ່າວ ຫລືເຫັນແປວໄຟທີ່ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ນັ້ນອີກຕໍ່ໄປ ຍ້ອນພວກເຈົ້າຢ້ານກົວຈົນເກືອບຈະຕາຍ.’

17ສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ‘ເປັນຄຳຂໍຮ້ອງທີ່ສະຫລາດແທ້.

18ເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ທຳນວາຍຄົນໜຶ່ງເໝືອນເຈົ້ານີ້ແຫລະ ຈາກປະຊາຊົນໃນຊາດຂອງພວກເຂົາເອງມາໃຫ້; ເຮົາຈະບອກລາວໃນສິ່ງທີ່ຈະກ່າວ ແລະລາວ ຈະບອກປະຊາຊົນທຸກໆສິ່ງຕາມທີ່ເຮົາສັ່ງ.

19ລາວຈະກ່າວໃນນາມຂອງເຮົາ ແລະເຮົາ ຈະລົງໂທດຜູ້ປະຕິເສດທີ່ຈະເຊື່ອຟັງລາວ.

20ແຕ່ຖ້າຜູ້ທຳນວາຍຜູ້ໃດບັງອາດກ່າວຖ້ອຍຄຳໃນນາມຂອງເຮົາ ເມື່ອເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ກ່າວ ຫລືກ່າວໃນນາມຂອງບັນດາພະອື່ນລາວຕ້ອງຕາຍ.

21ພວກເຈົ້າອາດຢາກຮູ້ວ່າເຮັດແນວໃດຈຶ່ງຈະບອກໄດ້ວ່າ ຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ທຳນວາຍບໍ່ໄດ້ມາຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວ?

22ຖ້າຜູ້ທຳນວາຍຄົນໃດກ່າວໃນນາມຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະສິ່ງທີ່ລາວກ່າວໄປນັ້ນບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ ຖ້ອຍຄຳນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ມາຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວ. ມັນເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ຜູ້ທຳນວາຍກ່າວໂດຍສິດອຳນາດຂອງຕົນເອງ. ສະນັ້ນ ພວກເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງສົນໃຈໃນຄຳເວົ້າຂອງລາວ.”’

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →