Proverbs 11

Malagasy 2003 (Baiboly Katolika)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Ny mizàna mandainga, dia ankahalain’i Iaveh, fa ny lanja marina no ankasitrahiny.

2Raha tonga ny fiavonavonana, ho tonga koa ny fahafaham-baraka; fa ny fahendrena kosa miaraka amin’ny manetry tena.

3Ny fahatsoran’ny olo-mahitsy fo mitari-dalana azy, fa ny fiolikoliky ny mpamadika kosa, mandringana azy.

4Ny harena tsy mahasoa amin’ny andron’ny fahatezerana; fa ny fahamarinana no manafaka amin’ny fahafatesana.

5Ny fahamarinan’ny marina, manitsy ny lalany, fa ny ratsy fanahy kosa lavo noho ny faharatsiany.

6Ny fahamarinan’ny olo-mahitsy fo mamonjy azy; fa ny olona mpivadika kosa, voafandriky ny haratsiany.

7Rehefa maty ny ratsy, foana ny fanantenany; ary levona ny fanantenan’ny mpanao ratsy.

8Ny marina vonjena ho afa-pahoriana; fa ny ratsy fanahy no hilatsaka hisolo azy ao.

9Ny tsy mivavaka manomana ny fandringanana ny namany, amin’ny vavany; fa ny marina dia hovonjena amin’ny fahaizana.

10Mifaly ny tanàna, raha sambatra ny marina; mihoby hafaliana ny olona, raha ringana ny ratsy fanahy.

11Ny tso-dranon’ny olo-mahitsy fo no androsoan’ny tanàna, fa ny vavan’ny ratsy fanahy mandrava aza.

12Tsy ampy saina izay manamavo ny namany, fa ny manan-tsaina mangina.

13Ny mpifosa manambara ny zavatra afenina; fa ny olona mahatoky kosa, mitana izany tsy hiseho.

14Rava ny vahoaka tsy misy mpitondra; fa ny hamaroan’ny mpanolo-tsaina foto-pamonjena.

15Izay miantoka olon-tsy fantany, ho tratry ny nenina; fa izay malain-kiantoka, dia handry feizay.

16Ny vehivavy mahafinaritra, mahazo voninahitra; ny lehilahy mahery fo, mahazo harena.

17Ny olona antra namana, manao soa amin’ny fanahiny; fa ny olona loza be, mampahory ny nofony.

18Ny ratsy fanahy manao lahasa manodòka, fa izay mamafy fahamarinana kosa dia efa azo antoka ny valiny.

19Ny fahamarinana mahatonga amin’ny fiainana; fa izay manenjika ny haratsiana iharam-pahafatesana.

20Halan’i Iaveh ny olona ratsy fo, fa izay tsy manan-tsiny amin’ny lalany dia ankasitrahiny.

21Eny tokoa tsy ho afa-tsazy ny ratsy fanahy, ary ny taranaky ny marina ho voavonjy.

22Toy ny kavim-bolamena eo amin’ny oron-kisoa, ny vehivavy tsara tarehy tsy ampy saina.

23Ny soa ihany no hany irin’ny marina; fa ny hotezerana kosa no andrasan’ny ratsy fanahy.

24ity mahafoy an-kazavam-po moa, mitombo harena; fa itsy fatra-pitsitsy, vao mainka mahantra.

25Ny fanahy manao soa, hohatavezina; ary izay manondraka dia hotondrahana koa.

26Izay tsy mamoaka ny variny ozonin’ny vahoaka, fa ny lohan’izay mivarotra azy no idinan’ny tso-drano.

27Izay mikatsaka ny tsara mahazo fanambinana, fa izay mitaky ny ratsy, ho tratry ny ratsy.

28Ho lavo izay mitoky amin’ny harena, fa hitsimoka toy ny ravina kosa ny marina.

29Izay manakorontana ny tranony, handova rivotra, ary izay adala, ho tonga mpanompon’ny olon-kendry.

30Hazon’aina no vokatry ny marina; ary hendry izay mahazo ny fanahin’olona.

31Raha ny marina aza, valiana sazy atỳ an-tany; mainka ny ratsy fanahy sy ny mpanota.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →