Proverbs 8

Malagasy 2003 (Baiboly Katolika)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Tsy miantso va ny fahendrena, ary tsy manandra-peo ve ny fahalalana?

2eo an-tampon’ny toerana avo, eo amin’ny lalana, eo an-tsampanan-dalana izy no lasa mipetraka;

3eo akaikin’ny varavarana sy amin’ny fidirana ho ao an-tanàna, eo amin’ny fidirana amin’ny vavahady izy, mampandre ny feony:

4«Ianareo, ry olona, no hiantsoako, ary ny zanak’olombelona no alehan’ny feoko.

5Mianara fahendrena, ry kely saina; mianara fahalalana, ry adala.

6Mihainoa, fa manan-java-tsoa holazaina aho, ary misokatra hampianatra ny mahitsy ny molotro.

7Fa ny marina no ambaran’ny vavako, ary ny tsy marina dia fahavetavetana ho an’ny molotro.

8Marina avokoa ny teny aloaky ny vavako: fa tsy mba misy diso na safelipeli-teny.

9Marina avokoa izy, ho an’izay mazava saina; ary mahitsy ho an’izay nahazo ny fahaizana.»

10Raiso mihoatra noho ny volafotsy ny anatro; ary mihoatra noho ny volamena madio ny fahaizana.

11Fa ambony vidy noho ny voahangy ny fahendrena, ary ny zavatra sarobidy indrindra aza tsy mitovy aminy.

12«Izaho Fahendrena, dia miara-monina amin’ny fahamalinana, ary manana ny fahaizana sy ny fandinihana.

13(Ny fankahalana ny ratsy no fahatahorana an’i Iaveh); ny rehareha aman’avonavona, ny lalan’ny haratsiana, ary ny lela fandainga, dia izany no halako.

14Ahy ny fisainana amam-pahombiazana; Izaho no fahazavan-tsaina, ahy ny hery.

15Izaho no anjakan’ny mpanjaka, sy andidian’ny mpanapaka izay rariny.

16Izaho no anapahan’ny mpifehy, mbamin’ny lehibe, dia ny mpitsaran’ny tany rehetra.

17Tiako izay tia ahy, ary mahita ahy izay fatra-pikatsaka ahy.

18Ato amiko ny harena amam-boninahitra, ny soa mateza amam-pahamarinana.

19Ny vokatro ambony vidy noho ny volamena, dia volamena madio indrindra; ary ny avy amiko dia mihoatra noho ny volafotsy voafantina.

20Mizotra eo amin’ny lalan’ny fahamarinana aho, eo amin’ny sakeli-dalan’ny fitsarana,

21mba hampahazo harena an’izay tia ahy, sy hameno tsara ny firaketany.»

22«Nanana ahy hatramin’ny fiandohan’ny lalany i Iaveh, dia talohan’ny asany ela indrindra.

23Efa niorina hatramin’ny mandrakizay aho, hatramin’ny voalohany, talohan’ny niandohan’ny tany.

24Tamin’ny namoronana ahy, tsy mbola nisy ny hantsana, tsy mbola nisy ny loharano nitoeran-drano.

25Talohan’ny nanorenana ny tendrombohitra; efa teraka aho talohan’ny havoana;

26fony tsy mbola nisy nataony na ny tany na ny tany lemaka, na ny zavatra iforonan’ny vovok’izao tontolo izao,

27Efa teo aho, fony Izy nandamina ny lanitra, fony Izy nanoritra faribolana tambonin’ny hantsana,

28fony Izy nampitoetra ny rahona eny ambony; sy namolaka ny loharano avy amin’ny hantsana,

29fony Izy nanisy faritra ho an’ny ranomasina, mba tsy hihoaran’ny rano ny morony; fony Izy nandatsaka ny fanorenan’ny tany.

30Izaho dia niasa teo anilany, niravoravo isan’andro isan’andro, nilalao teo anatrehany mandrakariva,

31nilalao teo amin’ny gilôbin’ny taniny, ary nahita fahafinaretana teo amin’ny zanak’olombelona.»

32«Ka izao, anaka, henoy aho; Sambatra izay manaraka ny lalako!

33Mba ho tonga hendry, henoy ny fampianarana, fa aza ariana.

34Sambatra ny olona mihaino ahy, sy miari-tory isan’andro eo am-baravarako, ary miandry eo amin’ny tolàm-baravarako!

35Izay mahita ahy, nahita fiainana; sady mahazo sitraka amin’i Iaveh.

36Fa izay maneso ahy mandratra ny fanahiny izay rehetra mankahala ahy, mila faty.»

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →