Proverbs 28

Malagasy 2003 (Baiboly Katolika)

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1Mandositra tsy enjehina ny ratsy; fa matoky toy ny liona kosa ny marina.

2Amin’ny tany tsy mandry, mihamaro ny mpanapaka, fa amin’ny olona manan-tsaina sy hendry kosa, maharitra ny filaminana.

3Ny olo-mahantra mampahory ny malahelo, dia orana mivatravatra mahatonga mosary.

4Ny mahafoy ny lalàna, mandoka ny ratsy fanahy; fa ny manara-dalàna kosa mitezitra aminy.

5Ny olon-dratsy tsy mahalala ny mety, fa ny mitady an’i Iaveh kosa, mahalala ny zavatra rehetra.

6Aleo olo-mahantra ombam-pahamarinana, toy izay olona miolikoli-dalana sy manan-karena.

7Izay mitandrin-dalàna dia zanaka hendry, fa izay mamelona ny mpijangajanga manome henatra an-dreniny.

8Izay manangon-karena amin’ny zana-bola amam-pilàn-tombony be loatra, dia manangona izany ho an’izay miantra ny mahantra.

9Raha misy mamily ny sofiny tsy hihaino ny lalàna, na ny fivavahany aza dia fahavetavetana.

10Izay mamily ny mahitsy fo, ho amin’ny lalan-dratsy, dia mandatsaka ny tenany amin’ny lavaka nohadiny, fa ny tsy misy tsiny dia handova ny fahasambarana.

11Ny manan-karena manao ny tenany ho hendry; fa ny mahantra manan-tsaina kosa, mahalala azy ihany.

12Raha mandresy ny marina dia misy fety lehibe fa raha misandratra kosa ny ratsy fanahy, samy miery ny olona.

13Izay manafina ny fahotany tsy mba hambinina; fa izay mitsotra sy mahafoy izany dia hahazo famindram-po.

14Sambatra ny olona izay manam-pahatahorana mandrakariva; fa izay manadonto ny fony kosa ho latsaka anatin’ny fahoriana.

15liona mierona sy orsa noana; toy izany ny ratsy fanahy manapaka amin’ny olo-mahantra.

16Ny mpanapaka tsy manan-tsaina mampitombo ny famoretana, fa izay mankahala ny fierenana kosa, ho lava andro iainana.

17Izay mivesatra ny ran’olona nalatsany, dia mandositra hatrany an-davaka: Aza misakana azy.

18Hahita famonjena ny mandeha amin’ny fahamarinana tanteraka, fa ho lavo tsy afa-miarina intsony, ny manaraka lala-miolikolika.

19Ny miasa ny taniny, ho voky hanina; fa ny manenjika zava-poana, ho voky fahantrana.

20Ny olona mahatoky, feno fanambinana, fa ny maimay hanan-karena, tsy hialàm-pahadisoana.

21Tsy mety ny mizaha tavan’olona, fa sombi-mofo monja, dia mahatonga ho olo-meloka.

22Maimay ny hanan-karena, ny mpialona, tsy fantany fa ho tonga aminy ny tsy fahampiana.

23Ny mananatra olona dia hahita fitia kokoa rahatrizay, noho ny mahatonga ny lelany ho mpidoka.

24Izay mandroba ray aman-dreny, ka manao hoe: «Tsy fahotana izany», dia naman’ny jiolahy.

25Ny olona matimatin-karena, mamelona ady, fa izay mitoky amin’i Iaveh, dia ho voky.

26Adala izay mitoky amin’ny fon’ny tenany, fa izay mandeha amim-pahendrena dia ho voavonjy.

27Tsy ho voan’ny tsy fahampiana izay manome ny mahantra, fa hianjeran’ozona kosa, izay mihirim-belona.

28Raha misandratra ny ratsy fanahy, miery avokoa ny olona, fa raha ringana kosa ireny, mihamaro ny marina.

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →