Acts 5

Malayalam (BSI) 2016 (സത്യവേദപുസ്തകം C.L. (BSI))

1അനന്യാസ് എന്നുപേരുള്ള ഒരാളും അയാളുടെ ഭാര്യ സഫീറയും ചേര്‍ന്ന് അവരുടെ ഒരു നിലം വിറ്റു.

2ഭാര്യയുടെ അറിവോടുകൂടി ആ വസ്തുവിന്‍റെ വിലയില്‍ ഒരംശം അയാള്‍ മാറ്റിവച്ചു; ബാക്കി കൊണ്ടുവന്ന് അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെ കാല്‌ക്കല്‍ സമര്‍പ്പിച്ചു.

3അപ്പോള്‍ പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “അനന്യാസേ, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്‍റെ നേരെ വ്യാജം പ്രവര്‍ത്തിക്കുവാനും വസ്തുവിന്‍റെ വിലയില്‍ ഒരു പങ്ക് എടുത്തുവയ്‍ക്കുവാനും സാത്താന്‍ നിന്‍റെ ഹൃദയത്തെ കൈയടക്കിയത് എന്തുകൊണ്ട്?

4ആ വസ്തു വില്‌ക്കുന്നതിനുമുമ്പു നിന്‍റേതുതന്നെ ആയിരുന്നില്ലേ? വിറ്റതിനുശേഷവും ആ പണം നിന്‍റെ സ്വന്തം അല്ലായിരുന്നുവോ? പിന്നെ ഇങ്ങനെയൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാന്‍ നീ മനസ്സുവച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്? നീ മനുഷ്യരോടല്ല, ദൈവത്തോടാണു വ്യാജം പ്രവര്‍ത്തിച്ചത്”.

5ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ടയുടന്‍ അനന്യാസ് വീണു മരിച്ചു. ഈ സംഭവത്തെപ്പറ്റി കേട്ടവരെല്ലാം ഭയവിഹ്വലരായി.

6അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന യുവാക്കന്മാര്‍ അനന്യാസിന്‍റെ മൃതശരീരം തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞു പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി സംസ്കരിച്ചു.

7ഏകദേശം മൂന്നു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് അനന്യാസിന്‍റെ ഭാര്യ ഇതൊന്നും അറിയാതെ അവിടെ ചെന്നു.

8പത്രോസ് അവരോടു ചോദിച്ചു: “പറയൂ, ഈ വിലയ്‍ക്കുതന്നെയോ നിങ്ങള്‍ വസ്തു വിറ്റത്?” “അതെ, ഈ വിലയ്‍ക്കുതന്നെ” എന്ന് ആ സ്‍ത്രീ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

9അപ്പോള്‍ പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “കര്‍ത്താവിന്‍റെ ആത്മാവിനെ പരീക്ഷിക്കുവാന്‍ നിങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ പറഞ്ഞൊത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? ഇതാ നോക്കൂ, നിങ്ങളുടെ ഭര്‍ത്താവിനെ സംസ്കരിച്ചവര്‍ വാതില്‌ക്കല്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. അവര്‍ നിങ്ങളെയും എടുത്തുകൊണ്ടു പുറത്തുപോകും.”

10തല്‍ക്ഷണം സഫീറയും പത്രോസിന്‍റെ കാല്ച്ചുവട്ടില്‍ വീണു മരിച്ചു; പ്രസ്തുത യുവാക്കന്മാര്‍ അകത്തു ചെന്നപ്പോള്‍ ആ സ്‍ത്രീ മരിച്ചുകിടക്കുന്നതായി കണ്ടു. അവര്‍ മൃതദേഹം എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ സമീപം സംസ്കരിച്ചു.

11സഭയിലുള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചു കേട്ട മറ്റുള്ള സകല ജനങ്ങള്‍ക്കും അത്യധികമായ ഭയമുണ്ടായി.

12അപ്പോസ്തോലന്മാര്‍ മുഖേന അനേകം അദ്ഭുതങ്ങളും അടയാളപ്രവൃത്തികളും ജനങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ നടന്നു. വിശ്വാസികളെല്ലാവരും ഏകമനസ്സോടെ ശലോമോന്‍റെ മണ്ഡപത്തില്‍ കൂടിവന്നു.

13ജനങ്ങള്‍ അവരെ പ്രകീര്‍ത്തിച്ചെങ്കിലും അവരുടെ സമൂഹത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടാത്തവരാരും അവരുടെകൂടെ ചേരുവാന്‍ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.

14എങ്കിലും മേല്‌ക്കുമേല്‍ പുരുഷന്മാരും സ്‍ത്രീകളും ഉള്‍പ്പെട്ട വലിയ സംഘം കര്‍ത്താവില്‍ വിശ്വസിച്ച് അവരോടു ചേര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

15പത്രോസ് കടന്നുപോകുമ്പോള്‍, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നിഴലെങ്കിലും രോഗികളുടെമേല്‍ പതിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ജനങ്ങള്‍ അവരെ കൊണ്ടുവന്നു തെരുവീഥികളില്‍പോലും കിടക്കകളിലും വിരിപ്പുകളിലും കിടത്തിവന്നിരുന്നു.

16കൂടാതെ യെരൂശലേമിനു ചുറ്റുമുള്ള പട്ടണങ്ങളില്‍നിന്ന് ബഹുജനങ്ങള്‍ രോഗികളെയും അശുദ്ധാത്മാക്കള്‍ ബാധിച്ചവരെയും കൊണ്ടുവന്നു. അവരെല്ലാവരും സുഖം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.

17മഹാപുരോഹിതനും അദ്ദേഹത്തെ അനുകൂലിച്ച സാദൂക്യകക്ഷിയില്‍പ്പെട്ട എല്ലാവരും അസൂയകൊണ്ടു നിറഞ്ഞ് അപ്പോസ്തോലന്മാര്‍ക്ക് എതിരെ നടപടി എടുക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

18അവര്‍ അവരെ പിടിച്ചു പൊതുതടവിലാക്കി.

19എന്നാല്‍ കര്‍ത്താവിന്‍റെ ദൂതന്‍ കാരാഗൃഹത്തിന്‍റെ വാതില്‍ തുറന്ന് അവരെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു പറഞ്ഞു:

20“നിങ്ങള്‍ ദേവാലയത്തില്‍ ചെന്ന് ജനങ്ങളോട് ഈ പുതിയ ജീവന്‍റെ വചനങ്ങള്‍ അറിയിക്കുക.”

21അതനുസരിച്ച് അപ്പോസ്തോലന്മാര്‍ അതിരാവിലെ ദേവാലയത്തില്‍ പോയി പഠിപ്പിക്കുവാനാരംഭിച്ചു. മഹാപുരോഹിതനും കൂടെയുള്ളവരും ചെന്ന് ഇസ്രായേല്‍ ജനപ്രമുഖന്മാരെല്ലാം ഉള്‍പ്പെട്ട സന്നദ്രിംസംഘത്തെ വിളിച്ചുകൂട്ടി; പിന്നീട് അപ്പോസ്തോലന്മാരെ ഹാജരാക്കുവാന്‍ കാരാഗൃഹത്തിലേക്ക് ആളയച്ചു.

22എന്നാല്‍ ദേവാലയത്തിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അപ്പോസ്തോലന്മാരെ അവിടെ കണ്ടില്ല.

23അവര്‍ മടങ്ങിച്ചെന്ന് ഇപ്രകാരം അറിയിച്ചു: “ജയില്‍ വളരെ ഭദ്രമായി പൂട്ടിയിരിക്കുന്നത് ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. കാവല്‌ക്കാര്‍ വാതില്‌ക്കല്‍ നില്‌ക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, വാതില്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ അകത്ത് ആരെയും കണ്ടില്ല.”

24ദേവാലയത്തിലെ പടനായകനും പുരോഹിതമുഖ്യന്മാരും ഇതു കേട്ടപ്പോള്‍, ഇതെങ്ങനെ പരിണമിക്കുമെന്ന് ഓര്‍ത്ത് അവരെക്കുറിച്ച് അത്യധികം അമ്പരന്നു.

25ആ സമയത്ത് ഒരാള്‍ വന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങള്‍ കാരാഗൃഹത്തിലടച്ച ആ മനുഷ്യന്‍ അതാ, ദേവാലയത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ജനങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.”

26അപ്പോള്‍ പടനായകനും ഭടന്മാരുംകൂടി ചെന്ന് അപ്പോസ്തോലന്മാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. ജനങ്ങള്‍ തങ്ങളെ കല്ലെറിഞ്ഞേക്കുമോ എന്ന് അവര്‍ക്ക് ഭയമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ബലം പ്രയോഗിച്ചില്ല.

27അങ്ങനെ അവരെ സന്നദ്രിംസംഘത്തിന്‍റെ മുമ്പില്‍ ഹാജരാക്കി. മഹാപുരോഹിതന്‍ അവരെ ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു:

28“ആ മനുഷ്യന്‍റെ നാമത്തില്‍ ജനങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കരുതെന്നു ഞങ്ങള്‍ നിങ്ങളോടു കര്‍ശനമായി ആജ്ഞാപിച്ചിരുന്നുവല്ലോ. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇതാ നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ ഉപദേശംകൊണ്ട് യെരൂശലേം മുഴുവന്‍ നിറച്ചിരിക്കുന്നു. ആ മനുഷ്യന്‍റെ രക്തത്തിന്‍റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഞങ്ങളുടെമേല്‍ ചുമത്താനാണു നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം.”

29പത്രോസും അപ്പോസ്തോലന്മാരും പ്രതിവചിച്ചു: “മനുഷ്യരെക്കാള്‍ അധികം ദൈവത്തെയാണ് ഞങ്ങള്‍ അനുസരിക്കേണ്ടത്.

30നിങ്ങള്‍ മരക്കുരിശില്‍ തൂക്കിക്കൊന്ന യേശുവിനെ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദൈവം ഉയിര്‍പ്പിച്ചു.

31ഇസ്രായേല്‍ അനുതപിച്ചു മനം തിരിയുന്നതിനും അവര്‍ക്കു പാപമോചനം നല്‌കുന്നതിനും യേശുവിനെ നായകനും രക്ഷകനുമായി ദൈവം തന്‍റെ വലത്തുഭാഗത്തേക്ക് ഉയര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.

32ഈ വസ്തുതകള്‍ക്ക് ഞങ്ങളും, ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അവിടുന്നു നല്‌കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവും സാക്ഷികളാകുന്നു.”

33ഇതു കേട്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ ക്ഷുഭിതരായി. അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെ കഥ കഴിക്കണമെന്ന് അവര്‍ തീരുമാനിച്ചു.

34എന്നാല്‍ സന്നദ്രിംസംഘത്തിലുള്‍പ്പെട്ട ഗമാലിയേല്‍ എന്ന പരീശന്‍ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് അപ്പോസ്തോലന്മാരെ അല്പസമയത്തേക്ക് പുറത്തിറക്കി നിറുത്താന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചു.

35എല്ലാവരാലും ബഹുമാനിതനും യെഹൂദന്മാരുടെ ധര്‍മോപദേഷ്ടാവുമായിരുന്നു ഗമാലിയേല്‍. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേല്‍ജനങ്ങളേ, ഈ മനുഷ്യരെ സംബന്ധിച്ച് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നത് സൂക്ഷിച്ചുവേണം.

36കുറെനാള്‍ മുമ്പ് ത്യുദാസ് എന്നൊരാള്‍ താന്‍ മഹാനാണെന്നു ഭാവിച്ചുകൊണ്ടു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടല്ലോ. ഏകദേശം നാനൂറുപേര്‍ അയാളുടെ പക്ഷത്തു ചേര്‍ന്നു. എന്നാല്‍ അയാള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു; അയാളെ അനുഗമിച്ചവര്‍ ചിന്നിച്ചിതറി നാമാവശേഷരായിത്തീര്‍ന്നു.

37അതിനുശേഷം ഗലീലക്കാരനായ യൂദാ എന്നൊരാള്‍ കാനേഷുമാരി എടുത്തകാലത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഏതാനും ആളുകളെ വശീകരിച്ചു. അയാളും നശിച്ചു; അയാളെ അനുഗമിച്ചവരും ചിന്നിച്ചിതറിപ്പോയി.

38അതുകൊണ്ട് ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ പറയുന്നത്, അവരുടെ പേരില്‍ നടപടിയൊന്നും എടുക്കാതെ അവരുടെ വഴിക്കു വിടുക എന്നാണ്. ഇതു മനുഷ്യന്‍റെ പദ്ധതിയോ പ്രവര്‍ത്തനമോ ആണെങ്കില്‍ താനേ നശിക്കും.

39എന്നാല്‍ ദൈവത്തില്‍നിന്നുള്ളതാണെങ്കില്‍ അതിനെ നശിപ്പിക്കുവാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു സാധ്യമല്ല. നിങ്ങള്‍ ദൈവത്തോട് എതിര്‍ക്കുന്നവരെന്ന് ഒരിക്കലും വരരുതല്ലോ.”

40സന്നദ്രിംസംഘം ഗമാലിയേലിന്‍റെ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ചു. അവര്‍ അപ്പോസ്തോലന്മാരെ വിളിച്ചുവരുത്തി പ്രഹരിപ്പിച്ചു; മേലില്‍ യേശുവിന്‍റെ നാമത്തില്‍ പ്രബോധിപ്പിക്കരുതെന്നു താക്കീതു നല്‌കിയശേഷം അവരെ വിട്ടയച്ചു.

41അവരാകട്ടെ യേശുവിന്‍റെ നാമത്തില്‍ അപമാനം സഹിക്കുവാന്‍ അര്‍ഹരായതില്‍ ആനന്ദിച്ചുകൊണ്ട് സന്നദ്രിംസംഘത്തിന്‍റെ മുമ്പില്‍നിന്നു പോയി.

42അവര്‍ ദിവസംതോറും ദേവാലയത്തിലും വീടുകളിലും യേശുവാണ് മശിഹാ എന്ന് അനുസ്യൂതം പ്രസംഗിക്കുകയും പ്രബോധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുപോന്നു.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →