Isaiah 14

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Ang Ginoo magakaluoy liwat sa iya mga tawo nga Israelinhon, kag magapili sa ila nga mangin-iya kaugalingon. Paestaron niya sila liwat sa ila kaugalingon nga duta, kag ang mga dumoluong magaabot kag magaestar didto upod sa ila.

2Madamo nga mga kapungsoran ang magabulig sa mga tawo sang Israel sa pagbalik sa duta nga ginhatag sang Ginoo sa ila, kag didto ang mga kapungsoran magaalagad sa Israel subong mga ulipon. Ang mga nagbihag anay sang Israel manginbihag karon sang Israel, kag ang mga tawo sang Israel magagahom sang mga nagpigos anay sa ila.

3Ang Ginoo magahatag sa mga tawo sang Israel sing kapahuwayan sa ila mga kasakit kag mga pag-antos, kag sa ila mabudlay nga hilikuton nga ginpilit sila sa pag-obra.

4Kon himuon niya ini, yagutaon nila ang hari sang Babilonia kag magasiling: “Ang mapintas nga hari napukan! Indi na gid sia makapamigos liwat!

5Gintapos sang Ginoo ang gahom sang malaut nga mga pangulo

6nga sa ila kaakig nagpigos sa mga katawhan kag wala gid mag-untat sa paghingabot sa mga kapungsoran nga ila gindaog.

7Sa katapusan ang bug-os nga kalibutan nakaagom sing kapahuwayan kag paghidait, kag ang tagsatagsa nagakanta sa kalipay.

8Ang mga kahoy nga sipres kag ang mga sedro sang Libano nagakasadya tungod sang pagkapukan sang hari, tungod kay wala na sing isa nga magapulod sa ila, karon nga wala na sia!

9“Ang kalibutan sang mga patay handa na sa pag-abiabi sa hari sang Babilonia. Ang mga kalag sadtong mga pangulo anay sa duta nagakinagual. Ang mga kalag sang mga hari nagatindog halin sa ila mga trono.

10Sila tanan nagasiling sa iya, ‘Karon pareho na ikaw kaluya sa amon. Kaangay na ikaw sa amon!

11Sang una ginapasidunggan ka sang tinukar sang mga arpa, pero karon yari na ikaw sa kalibutan sang mga patay! Ang imo higdaan puno sang mga ulod kag ang imo habol mga ulod.’”

12O hari sang Babilonia, masanag nga kabugwason, nahulog ikaw halin sa langit! Sang una ginapangdaog mo ang mga kapungsoran, pero karon ginhaboy ikaw sa duta.

13Nagpamat-od ikaw sa pagsaka sa langit, kag sa pagpahamtang sang imo trono sa ibabaw sang labing mataas nga mga bituon. Nagahunahuna ka nga magagahom subong isa ka hari sa bukid sa aminhan sa diin ang mga dios nagatililipon.

14Nagsiling ka nga magasaka ka sa ibabaw sang mga panganod kag manginkaangay sang Labing Mataas.

15Pero sa baylo sini, ginhaboy ka sa kaidadalman sang kalibutan sang mga patay.

16Ang mga patay magatulok kag mahayanghag sa imo kag magasiling, “Amo bala ini ang tawo nga nag-uyog sang duta kag nagpakurog sang mga ginharian?

17Amo bala ini ang nagguba sang mga siudad kag naghimo sang kalibutan nga isa ka desierto? Amo bala ini ang wala naghilway sang iya mga binilanggo ukon nagpapauli sa ila?”

18Ang tanan nga mga hari sang duta nagahamyang sa ila matahom nga mga lulobngan,

19pero ikaw wala sing lulobngan kag ang imo bangkay ihaboy nga madunot. Gintabunan ini sang mga bangkay sang mga soldado nga nagkalamatay sa inaway, nga ginpanghaboy sa mga batuhon nga buho, kag gintasak.

20Indi ikaw pag-ilubong kaangay sang iban nga mga hari, tungod kay ginlaglag mo ang imo pungsod kag ginpamatay mo ang imo mga tawo. Wala sing may mabilin nga buhi sa imo malaut nga panimalay.

21Sugori na ang pagpamatay! Ang mga anak nga lalaki sining hari magakalamatay tungod sang mga sala sang ila mga katigulangan. Wala sing isa sa ila nga magagahom sa duta ukon magapatindog sing mga siudad.

22Ang Ginoo sang mga hangaway nagasiling, “Salakayon ko kag laglagon ang Babilonia. Wala ako sing ibilin nga buhi, bisan mga kabataan. Ako, ang Ginoo, naghambal sini.

23Himuon ko ang Babilonia nga isa ka katunggan, kag ang mga bukaw magaestar didto. Gamitan ko sang silhig ang Babilonia, nga magalaglag sang tanan nga mga butang. Ako, ang Ginoo sang mga hangaway, naghambal sini.”

24Ang Ginoo sang mga hangaway nagpanumpa: “Ang akon ginplano mahanabo. Ang akon ginpat-od matuman.

25Laglagon ko ang mga Asiriahanon sa akon duta nga Israel kag tasakon ko sila sa akon mga kabukiran. Hilwayon ko ang akon mga tawo gikan sa gota sang mga Asiriahanon kag sa ila mga palas-anon.

26Amo ini ang akon plano para sa kalibutan, kag ang akon kamot nagabayaw na sa pagsilot sa mga kapungsoran.”

27Ang Ginoo sang mga hangaway nagpamat-od sa paghimo sini, ginbayaw na niya ang iya kamot sa pagsilot kag wala sing isa nga makapugong sa iya.

28Amo ini ang mensahe nga ginpahibalo sa tuig sang pagkapatay ni Haring Acaz.

29Mga pumoluyo sang Filistia, ang baston nga ginbunal sa inyo nabali, pero wala kamo sing rason sa pagkasadya. Kon ang isa ka man-og mapatay, ang labi pa gid ka dalitan nga man-og magailis sa iya. Ang itlog sang man-og nagabuto sing dragon nga nagalupad.

30Ang Ginoo manginmanugbantay sang mga imol sa iya mga katawhan kag paestaron niya sila nga hilway sa katalagman. Pero, kamo nga mga Filistinhon, padalhan niya sing tama nga gutom nga wala sing isa sa inyo nga mabuhi.

31Magsinggit kag magpangayo sing bulig, tanan kamo nga mga siudad sang Filistia! Tanan kamo magkahadlok! Ang nagadulom nga yab-ok nagapalapit halin sa aminhan, mga hangaway ini nga wala sing matalaw nga nakaimpon.

32Ano bala ang isabat naton sa mga mensahero nga nag-abot halin sa Filistia? Sugiran naton sila nga ang Ginoo nagpalig-on sang Sion, kag ang iya mga pumoluyo nga nagaantos makadangop didto.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →