Isaiah 49

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →

1Pamati kamo sa akon, mga kapungsoran sa malayo, kamo nga mga tawo nga nagaestar sa malayo nga mga lugar! Sa wala pa ako matawo, ang Ginoo nagpili sa akon, kag naghimo sa akon nga mangin-iya alagad.

2Ginhimo niya ang akon mga pulong nga matalom subong sang espada, gin-apinan niya ako sang iya kaugalingon nga kamot. Ginhimo niya ako kaangay sang baslay, matalom kag handa nga gamiton.

3Nagsiling sia sa akon, “Israel, ikaw ang akon alagad. Tungod sa imo, ang mga tawo magadayaw sa akon.”

4Nagsiling ako, “Nagpangabudlay ako, pero wala sing pulos ini! Naurot na ang akon kusog, pero wala gid ako sing nahimo.” Wala sapayan makasalig ako sa Ginoo nga apinan niya ang akon kawsa, hatagan niya ako sing balos sang akon ginahimo.

5Sa wala pa ako matawo, ang Ginoo nagpili sa akon, ginhimo niya ako nga iya alagad sa pagpabalik sang iya mga tawo, sa pagpabalik sang nag-alaplaag nga mga tawo sang Israel. Ang Ginoo nagpasidungog sa akon, sia ang ginahalinan sang akon kusog.

6Ang Ginoo nagsiling sa akon, “May daku ako nga bulohaton para sa imo, alagad ko. Indi lamang nga ipabalik mo sa pagkagamhanan ang mga tawo sang Israel nga nagkalabilin nga buhi, kundi himuon ko man ikaw nga isa ka kapawa sa mga kapungsoran, agod ang bug-os nga kalibutan maluwas.”

7Sa gintamay sing tama, kag gindumtan sang mga kapungsoran, kag alagad sang mga pangulo, ang balaan nga Dios sang Israel kag manluluwas nagasiling: “Ang mga hari makakita sa imo nga ginhilway, kag magatindog sa pagpakita sang ila pagtahod; ang mga prinsipe makakita man, kag magasaludo sa pagpasidungog sa imo.” Mahanabo ini tungod kay ang Ginoo, ang balaan nga Dios sang Israel, nagpili sang iya alagad kag nagtuman sang iya mga saad.

8Ang Ginoo nagasiling sa iya mga tawo, “Kon mag-abot ang tion sa pagluwas sa inyo, ipakita ko sa inyo ang akon kaayo, kag sabton ko ang inyo pagpangayo sing bulig. Ako magabantay kag magaapin sa inyo, kag paagi sa inyo magahimo ako sing kasugtanan sa tanan nga mga katawhan. Paestaron ko kamo liwat sa inyo duta nga karon mamingaw.

9Magasiling ako sa mga binilanggo, ‘Gwa kamo!’ Kag sa mga yara sa kadudulman, ‘Maggwa kamo sa kapawa!’ Manginkaangay sila sang mga karnero nga nagahalab sa mga bakulod;

10indi na gid sila paggutomon ukon pag-uhawon. Ang init sang adlaw kag desierto indi makahalit sa ila, kay pagatuytoyan sila sang nagahigugma sa ila. Pagadalhon niya sila sa mga tuboran sang tubig.

11“Magahimo ako sing malapad nga dalan nga magalakbay sa mga kabukiran, kag sang dalan nga pagaagyan sang akon mga tawo.

12Ang akon mga tawo magaabot halin sa malayo nga mga lugar, halin sa aminhan kag sa nakatundan, kag halin sa Syene sa nabagatnan.”

13O mga langit, magkanta! Magsinggit sa kalipay, O duta! Mag-amba, O mga kabukiran! Ang Ginoo magalipay sa iya mga tawo, magakaluoy sia sa iya mga tawo nga nagaantos.

14Pero ang mga pumoluyo sang Jerusalem nagsiling, “Ginpabay-an kami sang Ginoo! Ginkalimtan niya kami.”

15Gani ang Ginoo nagsabat, “Malipat bala ang iloy sa iya kaugalingon nga lapsag kag indi maghigugma sang bata nga gikan sa iya natawo? Bisan ang isa ka iloy malipat sa iya anak, pero indi gid ako malipat sa imo.

16O Jerusalem, indi gid ako malipat sa imo! Ginmarka ko ang imo ngalan sa akon mga palad.

17“Ang mga magapatindog sa imo liwat magaabot sa indi madugay, kag ang mga naglaglag sa imo magahalin.

18Tan-awa sa palibot kon ano ang nagakahanabo! Ang imo mga tawo nga nagatililipon, nagapalauli sila! Subong nga ako amo ang buhi nga Dios, magapabugal ikaw sang imo mga tawo, subong sang pagpabugal sang nobya sang iya mga alahas!

19“Ang imo pungsod nalaglag kag mamingaw, pero karon mangintama ini ka diutay sa mga nagaalabot sa pag-estar didto! Kag yadtong mga naglaglag sa imo manginmalayo na gid kaayo.

20Magaabot ang adlaw nga ang imo mga tawo nga nagkalatawo didto sa tion nga sila ginbihag magasiling sa imo, ‘Ini nga duta tama ka diutay, nagakinahanglan pa kita sing mas malapad nga lugar nga pagaestaran!’

21Dayon magasiling ka sa imo kaugalingon, ‘Sin-o ang nagbata sini nga mga kabataan para sa akon? Nadulaan ako sing mga kabataan, kag indi na ako makapamata. Ginbihag ako kag gintabog palayo, sin-o ang nagpadaku sini nga mga kabataan? Isa lamang ako nga nabilin, diin naghalin ini nga mga kabataan?’”

22Ang Ginoo nga Gamhanan nagasiling sa iya mga tawo: “Magasinyas ako sa mga kapungsoran, kag pagadalhon nila ang inyo mga kabataan pauli.

23Ang mga hari manginkaangay sang inyo mga amay, ang mga rayna magabatiti sa inyo kaangay sang mga iloy. Magaluhod sila sa inyo atubang kag magapasidungog sa inyo, magapaubos sila sa pagtahod sa inyo. Dayon makilala ninyo nga ako amo ang Ginoo, wala sing isa nga nagapaabot sang akon bulig nga mapaslawan.”

24Maagaw bala ninyo ang inagaw sang isa ka soldado? Matabangan bala ninyo ang mga bihag sang isa ka mapintas nga tawo?

25Ang Ginoo nagasabat, “Amo gid ina ang matabo. Ang mga binihag sang mga soldado pagaluwason, kag ang inagaw sang mapintas nga tawo pagaagawon. Awayon ko ang bisan sin-o nga nagapakig-away sa inyo. Kag luwason ko ang inyo mga kaanakan.

26Himuon ko nga magapinatyanay ang mga nagapigos sa inyo, magasilabo sila sa pagpamatay kag kaakig. Dayon ang tanan nga mga katawhan magakilala nga ako amo ang Ginoo, ang nagaluwas kag nagahilway sa inyo. Magakilala sila nga ako amo ang gamhanan nga Dios sang Israel.”

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →