Isaiah 51

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 50 Jump to: Chapter 52 →

1Ang Ginoo nagasiling, “Pamati kamo sa akon, kamo nga luyag maluwas, kamo nga nagadangop sa akon sa pagpangayo sing bulig. Dumdoma ninyo ang daku nga bato sa diin kamo nagikan, sa daku nga bato sa diin kamo gintihab.

2Dumdoma ang isa sang inyo mga katigulangan nga si Abraham, kag si Sara, sa diin kamo nagikan. Sang pagtawag ko kay Abraham, wala sia sing anak, pero ginbendisyunan ko sia kag ginhatagan sing mga anak, ginpadamo ko ang iya mga kaliwatan.

3“Magakaluoy ako sa Jerusalem, sa tanan nga nagaestar sa iya mga ginub-an. Bisan ang iya duta isa ka desierto, himuon ko ini nga isa ka katamnan, kaangay sang katamnan nga akon ginhimo sa Eden. Ang kalipay kag kasadya magaluntad didto, kag ang mga ambahanon sang pagdayaw kag pagpasalamat.

4“Pamati kamo sa akon, mga tawo ko, pamati kamo sa akon ginasiling: ginahatag ko ang akon mga pagtudlo sa mga kapungsoran, ang akon mga kasugoan magadala sa ila sing kapawa.

5Magaabot ako sa labing madali sa pagluwas sa ila, ang tion sang akon pagdaog madali na lang. Ako gid ang magagahom sa mga kapungsoran. Ang mga duta sa malayo nagahulat sang akon pag-abot, nagahulat sila nga may paglaom sa akon sa pagluwas sa ila.

6Tan-awa ang kalangitan, tan-awa ang duta! Ang mga langit madula kaangay sang aso, ang duta magakamudmod kaangay sang daan nga panapton, kag ang tanan niya nga mga pumoluyo magakalamatay kaangay sang mga langaw. Pero ang paghilway nga akon pagadalhon magapadayon sa wala sing katubtoban, kag ang akon pagdaog wala sing katapusan.

7“Pamati kamo sa akon, kamo nga nakahibalo kon ano ang matarong, nga ang akon pagtudlo nagapabilin sa inyo mga tagipusoon. Indi kamo magkahadlok kon ang mga tawo magyaguta kag magpakahuya sa inyo.

8Ini nga mga tawo madula kaangay sang panapton nga ginkaon sang mga sapatsapat! Pero ang paghilway nga akon pagadalhon magapadayon sa wala sing katubtoban, ang akon pagdaog wala sing katapusan.”

9Magmata ka, O Ginoo, kag tabangi kami! Gamita ang imo gahom kag luwasa kami, gamita ini subong sang imo ginhimo sang una nga panahon. Ikaw amo ang nagahatukhatok sang daku nga sapat sa dagat nga si Rahab.

10Ikaw amo ang nagpamala sang dagat, kag naghimo sang alagyan sa tunga sang tubig, agod ang mga ginaluwas mo makatabok.

11Yadtong imo ginluwas makalambot sa Jerusalem nga may kasadya nagakanta kag nagahinugyaw. Malipayon sila sa walay katapusan, mga hilway sa kasubo kag kasakit sa walay katubtoban.

12Ang Ginoo nagasiling “Ako amo ang magapabakod sa inyo. Ngaa magkahadlok kamo sa tawo nga mamalatyon nga ang iya kabuhi subong sang hilamon?

13Nalipatan na bala ninyo ang Ginoo nga naghimo sa inyo, nga naghumlad sang mga kalangitan kag nagpahamtang sang mga sadsaran sang duta? Ngaa magkabuhi kamo nga pirme lang nahadlok sa kaakig sang mga nagapigos sa inyo, sadtong handa sa paglaglag sa inyo? Ang ila kaakig indi gid makahalit sa inyo.

14Yadtong mga binilanggo mahilway sa indi madugay, magakabuhi sila sing malawig, kag indi sila mawad-an sing kalan-on.

15“Ako amo ang Ginoo nga inyo Dios, ginaukay ko ang dagat kag ginapadaguhob ko ang iya mga balod. Ang akon ngalan amo ang Ginoo sang mga hangaway!

16Ginhumlad ko ang mga kalangitan kag ginpahamtang ang mga sadsaran sang duta; nagasiling ako sa Jerusalem, ‘Kamo akon mga tawo! Ginhatag ko sa inyo ang akon mga pagtudlo, kag gin-apinan ko kamo sang akon kamot.’”

17Jerusalem, magmata ka! Magbangon ka! Nakainom ka sang kupa sang pagsilot nga ginhatag sang Ginoo sa imo sa iya kaakig; gin-inom mo ini, kag nagdulingduling ka.

18Wala sing isa nga magatuytoy sa imo, wala sing isa sa imo mga tawo nga magadapit sa imo.

19Ang duha ka kalaglagan nag-abot sa imo: ang imo duta ginhalitan tungod sang inaway, kag ang imo mga tawo gingutoman. Sin-o ang magalipay sa imo?

20Sa ginsang-an sang tagsa ka dalan ang imo mga tawo nagakapukan sa kaluyahon kaangay sila sang usa nga nadakpan sa siod sang mangangayam. Nabatyagan nila ang nagabalingaso nga kaakig sang Dios.

21Kamo nga nagaantos nga mga pumoluyo sang Jerusalem, kamo nga nagadulingduling nga daw sa mga hubog,

22ang Ginoo nga inyo Dios nagaapin sa inyo, kag nagasiling, “Ginkuha ko ang kupa sa inyo kamot nga sa akon kaakig ginhatag ko sa inyo. Indi na kinahanglan nga mag-inom kamo sang bino nga nagapadulingduling sa inyo.

23Ihatag ko ini sa ila nga nagpigos sa inyo, sa ila nga nagpahigda sa inyo sa mga dalan kag nagtasak sa inyo nga daw mga yab-ok lamang kamo.”

← Chapter 50 Jump to: Chapter 52 →