Isaiah 33

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1Ang aton mga kaaway tapos gid! Nagpangawat sila kag nagluib, bisan nga wala sing nagpangawat ukon nagluib sa ila. Pero ang ila pagpangawat kag pagluib magauntat kag sila mismo pagakawatan kag pagaluiban.

2O Ginoo, kaluoyi kami. Yara sa imo ang amon paglaom. Apini kami adlaw-adlaw, kag luwasa kami sa tion sang kinagamo.

3Kon magpakig-away ka tungod sa amon, ang mga kapungsoran nagapalagyo sa ginahod sang inaway.

4Ang ila mga pagkabutang ginatipon kag ginakuha subong inagaw.

5Daw ano ka gamhanan ang Ginoo! Ginagamhan niya ang tanan nga mga butang. Paluntaron niya ang katarungan kag matarong nga paghukom sa Jerusalem,

6kag palig-unon ang pungsod. Ginaapinan niya pirme ang iya mga tawo kag ginahatagan niya sila sing kaalam kag ihibalo. Ang ila labing daku nga manggad amo ang ila pagtahod sa Ginoo.

7Ang maisog nga mga tawo nagapangayo sing bulig! Ang mga embahador nga nagatinguha sa pagpaluntad sang paghidait nagahilibion sing mapait.

8Ang malapad nga mga dalan tama ka makatalagam nga wala na sing may nagaagi sa sini. Ang mga kasugtanan ginlapas, kag ang mga ginkaisahan wala gintuman. Wala na sing isa nga ginatahod.

9Ang duta wala matamni kag ginbayaan. Ang mga kagulangan sang Libano nagkalaya, ang mapatubason nga kapatagan sang Saron nanginkaangay sang desierto, kag sa Basan kag sa Bukid sang Carmel ang mga dahon sang mga kahoy nagakalahulog.

10Ang Ginoo nagasiling sa mga kapungsoran, “Karon may himuon ako. Ipakita ko kon daw ano ako ka gamhanan.

11Ang inyo ginaplano kag ang tanan nga inyo ginahimo wala sing pulos. Ang akon ginhawa kaangay sang kalayo nga magalamon sa inyo.

12Magakapugday kamo kaangay sang daku nga bato nga ginasunog agod mahimo nga apog, kaangay sang gin-utod nga tanom nga tunokon nga ginadap-ong sa kalayo.

13Ang tagsatagsa sa inyo nga yara sa malapit kag sa malayo magpamati sa akon ginhimo kag magkilala sang akon gahom.”

14Ang makasasala nga mga tawo sang Sion nagakurog sa kahadlok. Nagasiling sila, “Ang paghukom sang Dios kaangay sang kalayo nga nagadabdab sa wala sing katapusan. May isa bala sa aton nga mabuhi sa kalayo kaangay sina?”

15Mabuhi ka kon ang imo ginahambal kag ginahimo matarong. Indi paggamita ang imo gahom sa pagdaya sa mga imol, kag indi magbaton sing hamham. Indi ka mag-upod sa mga nagaplano sa pagpamatay ukon sa paghimo sang malaut nga mga butang.

16Dayon indi ka maano kag manginwalay katalagman kasubong sang isa ka malig-on nga pamakod. Indi ka mawad-an sing kalan-on kag tubig nga ilimnon.

17Sa liwat makita ninyo ang isa ka hari nga nagagahom sing mahimayaon sa masangkad nga duta.

18Ang inyo sang una nga ginakahadlukan nga dumoluong nga mga manugsukot sang buhis kag mga espiya mangin-isa na lamang ka handumanan.

19Indi na kamo makakita sang bugalon nga mga dumoluong nga nagahambal sang linggwahe nga indi ninyo mahangpan.

20Tan-awa ang Sion, ang siudad sa diin nagasaulog kita sang mga piesta nga balaan. Tan-awa ang Jerusalem! Daw ano ka tawhay nga lugar nga pagaestaran! Kaangay ini sang isa ka tolda nga wala ginahalinhalin, nga ang iya mga palpal wala gingabot kag ang mga banting wala nagakabugto.

21Ang Ginoo magapakita sa aton sang iya pagkahalangdon. Magaestar kita sa tupad sang malapad nga mga suba kag mga sapa, pero wala sing sakayan sang kaaway nga magaagi sa sini.

22Ang tanan nga mga banting sadtong mga sakayan wala sing pulos, ang mga layag indi mahumlad! Ang tanan nga manggad sang mga kaaway aton pagaagawon. Tama gid ini kadamo nga bisan ang piang nga mga tawo makakuha sing bahin. Ang Ginoo gid mangin-aton hari, magagahom sia kag magaapin sa aton.

24Wala na sing bisan isa nga nagaestar sa aton duta nga magamasakit kag ang tanan nga mga sala patawaron.

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →