Isaiah 21

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Amo ini ang mensahe nahanungod sa Babilonia. Kaangay sang buhawi nga nagaagi sa desierto, ang kalaglagan magaabot halin sa duta nga makahaladlok.

2Nakita ko sa isa ka palanan-awon ang makangilidlis nga mga hitabo, isa ka palanan-awon sang pagluib kag kalaglagan. Magsalakay, mga hangaway sang Elam! Mga hangaway sang Media, kibuna ang mga siudad! Ang Dios magapauntat sang pag-antos nga gintuga sang Babilonia.

3Ang akon nakita kag nabatian sa palanan-awon naghatag sa akon sing kahadlok kag kasakit, kaangay sang kasakit sang manugbata nga babayi.

4Nagalingin ang akon ulo kag nagakurog ako sa kahadlok. Ginahandom ko ang kagab-ihon, pero wala ini sing gindala sa akon kundi kahadlok.

5Sa palanan-awon ang isa ka bangkite nahanda na, ang mga pulongkuan naaman na para sa mga bisita. Nagakinaon sila kag nagaininom. Sa hinali lang may mando nga nabatian: “Mga Opisyales! Ihanda ang inyo mga taming!”

6Dayon ang Ginoo nagsiling sa akon, “Lakat kag magbutang sing isa ka gwardya, kag singgana sia sa pagsugid kon ano ang makita niya.

7Kon makita niya ang mga tawo nga nagapakadto nga nagasakay sa kabayo nga nagaparisparis, kag mga tawo nga nagasakay sa mga asno kag mga kamelyo, singgana sia nga bantayan gid niya sila sing maayo.”

8Ang gwardya magapanawag, “Sir, sa adlaw kag gab-i nagabantay ako diri.”

9Sa hinali, nagapalapit sila! Mga tawo nga nagasakay sa kabayo nga nagaparisparis. Ang gwardya nagapahibalo, “Ang Babilonia napukan! Ang tanan nga mga diosdios nga ila ginasimba nagkalapukan sa duta.”

10Mga tawo ko nga Israelinhon, ginlinas kamo subong sang trigo, pero karon ginapahibalo ko sa inyo ang maayong balita nga akon nabatian halin sa Ginoo sang mga hangaway, ang Dios sang Israel.

11Amo ini ang mensahe nahanungod sa Edom. May isa nga nagapanawag sa akon halin sa Edom, “Gwardya, daw ano pa ka dugay tubtob mag-aga? Singgana ako kon pila pa ka oras tubtob mag-aga.”

12Nagasabat ako, “Magaabot ang aga, pero ang gab-i magaabot naman. Kon luyag mo magpamangkot liwat, balik ka kag magpamangkot.”

13Amo ini ang mensahe nahanungod sa Arabia. Kamo nga mga tawo sang Dedan, nga sa inyo mga pagpanglakaton nga nagakatay nagahimo sing kampo sa desierto sang Arabia,

14hatagi ninyo sing tubig ang uhaw nga mga tawo nga nagadangop sa inyo. Kamo nga mga tawo sa duta sang Tema, hatagi ninyo sing kalan-on ang mga tawo nga nakapalagyo.

15Ang mga tawo nagapalagyo sa mga espada nga handa sa pagpatay sa ila, sa mga pana nga nabingat na, sa tanan nga mga katalagman sang inaway.

16Dayon ang Ginoo nagsiling sa akon, “Sa sulod sang isa ka tuig ang pagkagamhanan sang mga tribo sang Kedar matapos.

17Ang mga manugpana amo ang labing maisog nga mga tawo sang Kedar, pero pila lamang ka bilog sa ila ang mabilin. Ako, ang Ginoo, ang Dios sang Israel, amo ang naghambal sini.”

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →