Isaiah 63

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 62 Jump to: Chapter 64 →

1“Sin-o ining nagapadulong halin sa siudad sang Bozra nga sakop sang Edom? Sin-o bala ining nakabayu sing pula, nga nagalakat nga may bug-os nga gahom?” Sia amo ang Ginoo, gamhanan sa pagluwas nga nagaabot sa pagpahibalo sang iya pagdaog.

2“Ngaa bala ang iya bayu tama gid kapula, pareho sang bayu sang isa ka tawo nga nagalinas sang mga ubas nga himuon nga bino?”

3Ang Ginoo nagasabat, “Ginlinas ko ang mga kapungsoran subong sang mga ubas kag wala sing isa nga nagpalapit sa pagbulig sa akon. Ginlinas ko sila sa akon kaakig, kag ang ila dugo nagbulit sang akon bayu.

4Nagpat-od ako nga ang tion sa pagluwas sang akon mga tawo nag-abot, tion na ini sa pagsilot sang ila mga kaaway.

5Natingala ako sang matalupangdan ko nga wala gid sing isa nga mabulig sa akon. Pero ang akon kaakig nagpaisog sa akon kag sa akon kaugalingon nga kusog nagdaog ako.

6Sa akon kaakig ginlinas ko ang mga pungsod kag ginlaglag sila. Ginpaagay ko ang ila dugo sa duta.”

7Magasugid ako sang mapinadayunon nga gugma sang Ginoo, ginadayaw ko sia sang tanan nga iya ginhimo sa aton. Ginhatagan niya sing madamo nga mga kaayuhan ang mga tawo sang Israel, tungod sang iya kaluoy kag malig-on nga gugma.

8Ang Ginoo nagsiling, “Sila akon mga tawo, indi sila magdaya sa akon.” Kag gani ginluwas niya sila

9gikan sa ila mga pag-antos. Indi isa ka anghel, kundi ang Ginoo gid amo ang nagluwas sa ila. Sa iya gugma kag kaluoy ginluwas niya sila. Wala sia magpabaya sa pag-atipan sa ila sa nagligad nga panahon,

10pero nagsupak sila sa iya, kag ginpakalisod nila ang iya Balaan nga Espiritu. Gani ang Ginoo nangin-ila kaaway kag nagpakig-away batok sa ila.

11Pero sang ulihi nadumdoman nila ang nagliligad, ang panahon ni Moises, ang alagad sang Ginoo, kag nagpamangkot sila, “Diin na karon ang Ginoo nga nagluwas sang mga pangulo sang iya mga tawo sa dagat? Diin na bala ang Ginoo nga naghatag sang iya Balaan nga Espiritu kay Moises?

12Diin bala ang Ginoo nga naggamit sang iya gahom kag naghimo sing makatilingala nga mga butang paagi kay Moises, nga nagpihak sang dagat sa atubang sang iya mga tawo, sa pag-angkon sang walay katapusan nga kabantugan sa iya kaugalingon?”

13Sang ang Ginoo nagtuytoy sa ila sa madalom nga tubig, malig-on ang ila mga tikang kag wala sila matumba, kaangay sang kabayo nga talunon.

14Subong sang mga baka nga ginpadulhog sa kapatagan nga may matambok nga hilamon, amo man ang Espiritu sang Ginoo naghatag sing pahuway sa iya mga tawo. Gani ang Ginoo nagtuytoy sang iya mga tawo, kag naghatag sing kadungganan sa iya ngalan.

15O Ginoo, tamda kami gikan sa langit, sa diin nagaestar ikaw sa pagkabalaan kag himaya. Diin na bala ang imo daku nga kabalaka sa amon? Diin na bala ang imo gahom? Diin na bala ang imo gugma kag kaluoy? Indi kami pagpatumbayai.

16Ikaw ang amon Amay. Bisan ang amon mga katigulangan nga si Abraham kag si Jacob indi magkilala sa amon, pero ikaw, O Ginoo, amo ang amon Amay. Ikaw lamang ang nagaluwas sa amon sa gihapon.

17Ngaa bala nga ginapabay-an mo kami gikan sa imo mga dalanon? Ngaa bala ginapabay-an mo kami nga magmatig-a sing ulo kag magpalayo sa imo? Balikda kami, tungod lamang sa mga nagaalagad sa imo, tungod sa mga tawo nga imo sa gihapon.

18Diutayan na lang kuntani kami tanan, ang imo balaan nga mga tawo tabugon sang amon mga kaaway. Ila gindagtaan ang imo santuaryo.

19Ang imo pagkabig sa amon daw pareho nga indi namon ikaw pangulo, nga daw indi mo kami mga tawo.

← Chapter 62 Jump to: Chapter 64 →