Isaiah 48

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 47 Jump to: Chapter 49 →

1Mga tawo sang Israel, pamati kamo, kamo nga mga kaliwat ni Juda: Nagapanumpa kamo sa ngalan sang Ginoo, kag nagasiling kamo nga ginasimba ninyo ang Dios sang Israel, pero ang inyo pagsimba sa baba lamang kag indi sa tagipusoon.

2Wala sapayan sini nagapahambog kamo sa pagsiling nga mga banwahanon kamo sang balaan nga siudad, kag nagasalig kamo sa Dios sang Israel, nga ang iya ngalan amo ang Ginoo sang mga hangaway.

3Ang Ginoo nagasiling sa Israel, “Sang una gintagna ko kon ano ang mahanabo, kag sa hinali gintuman ko ini!

4Nahibaluan ko nga manginbatinggilan ka, subong katig-a sang salsalon, indi magbawod subong sang bronsi.

5Madugay na gintagna ko ang imo palaabuton, ginpahibalo ko na ini sa wala pa mahanabo, agod indi ka makasiling nga ang imo mga diosdios amo ang naghimo sini, nga ang imo tinunaw nga mga imahen amo ang nagpadihot sini.

6“Ang tanan nga akon gintagna nahanabo na, dapat mo batunon nga ang akon mga tagna matuod. Karon sugiran ko ikaw sang bag-o nga mga butang nga magaabot, ang mga hitabo nga wala ko ginpahayag sang una.

7Karon lamang ginahimo ko ini, wala gid sing natabo nga kaangay sini halin sang una. Kay kon may yara, magasiling ka nga nahibaluan mo ini tanan.

8Nahibaluan ko nga indi ikaw masaligan, kay halin sang una nabantugan ikaw sa imo pagkarebelde. Gani wala gid ikaw makabati sini, wala gid sing isa ka pulong nga nakaabot sa imo igdulongog.

9“Agod ang mga tawo magadayaw sa akon ngalan ginapunggan ko ang akon kaakig, ginapunggan ko ang akon kaugalingon, kag indi ko ikaw paglaglagon.

10Gintilawan ko ikaw sa kalayo sang pag-antos, subong sang pilak nga ginapuraw sa horno. Pero nasapwan ko nga wala ikaw sing pulos.

11Ang tanan nga ginahimo ko nahimo tungod sa akon ngalan, indi ako magtugot nga mahuy-an ang akon ngalan, ukon may mag-ambit sang akon kadungganan nga para sa akon kag akon lamang.”

12Ang Ginoo nagasiling, “O Israel, mga tawo nga akon gintawag, pamati kamo sa akon! Ako amo ang Dios, ang nahauna kag ang katapusan, ang isa lamang ka Dios!

13Ang akon mga kamot naghimo sang mga sadsaran sang duta, kag naghumlad sang mga kalangitan. Sang tawgon ko ang duta kag ang langit, nagapalapit sila gilayon sa akon atubang.

14“Magtipon kamo tanan kag magpamati! Wala sing isa sang mga dios nga makatagna nga ang tawo nga akon ginpili magasalakay sa Babilonia, himuon niya ang luyag ko nga ipahimo sa iya.

15Ako amo ang naghambal kag nagtawag sa iya, ako amo ang nagpagwa sa iya kag nagpadaog sa iya.

16“Karon magpalapit kamo sa akon, kag pamatii ang akon ginasiling. Halin sa ginsugoran naghambal ako sa inyo sing hayag, kag ginatuman ko gid ang akon ginahambal.” Karon ang Ginoo nga Gamhanan naghatag sa akon sang iya Espiritu kag ginpadala niya ako.

17Ang balaan nga Dios sang Israel, ang Ginoo nga nagaluwas sa inyo nagasiling: “Ako amo ang Ginoo nga inyo Dios, ang luyag magtudlo sa inyo para sa inyo kaayuhan, kag nagatuytoy sa inyo sa dalan nga dapat ninyo agihan.

18“Kon nagpamati lamang kamo sa akon mga sugo! Kuntani nag-ilig na ang mga kaayuhan sa inyo kaangay sang suba nga wala ginahubsi. Kuntani ang pagdaog nag-abot sa inyo kaangay sang mga balod nga nagadapya sa baybayon.

19Ang inyo mga kaliwat manginsubong kadamo sang mga balas sa baybayon, kag napat-od ko nga indi gid sila malaglag.”

20Maggwa ka sa Babilonia, magpalagyo ka! Isinggit sing malipayon ang balita, ipahayag ini bisan diin: “Ang Ginoo nagluwas sang iya alagad nga Israel!”

21Sang nagpangulo ang Ginoo sa iya mga tawo paagi sa mainit kag kigas nga desierto, wala sila mag-antos sa kauhaw. Ginpatubod niya ang tubig gikan sa isa ka daku nga bato para sa ila, ginbuka niya ang bato, kag nagtubod ang tubig.

22“Wala sing kalinong sa mga makasasala,” siling sang Ginoo.

← Chapter 47 Jump to: Chapter 49 →