Proverbs 1

Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

Jump to: Chapter 2 →

1Ohabolan’i Salômôna zanakalahin’i Davida sady mpanjakan’i Israely.

2Ireo ohabolana ireo dia hahalalan’ny olona ny fahendrena amam-panabeazana, sy hahatakarany teny hahaiza-manavaka,

3ary hahazoany fanabeazana mahiratra momba ny fahamarinana sy rariny ary fahitsiana.

4Anomezam-pahamalinana ho an’ny olon-tsotra ireny ary fahalalana sy fahaiza-mandinika ho an’ny tanora.

5Na dia ny hendry aza no mihaino ireny, dia hitombo traikefa izy, ary ny lalin-tsaina hahita torolalana

6hahatakarana ohabolana sy fanoharana ary ny tenin’olon-kendry sy ny ankamantany.

7Ny fanajana ny TOMPO no loharanom-pahalalana. Fa ny adala kosa manamavo fahendrena amam-panabeazana.

8Henoy, anaka, ny fananaran-drainao ary aza lavina ny fampianaran-dreninao;

9handravaka ny fiainanao izany ka toy ny fehiloha kanto eo an-dohanao ary koa toy ny rado eo am-bozonao.

10Anaka, aza manaiky ianao, raha taomin’ny naman-dratsy

11ka ilazany hoe: «Andao hiaraka aminay; aoka isika hanotrika handatsa-dra, ka hotampohintsika tsy ahoan-tsy ahoana hatramin’ny olon-tsy manan-tsiny aza.

12Tahaka ny fitelin’ny toeran’ny maty no hitelemantsika azy mbola velona ka hanaovantsika azy telimoka ho toy ny olona midina any am-pasana.

13Halaintsika avokoa ireo haren-tsarobidiny; ka hofenointsika babo ny tranontsika.

14Dia hiombona anjara aminay ianao fa hiraisantsika rehetra ny kitapom-bolantsika!»

15Anaka, aza mba miara-dalana amin’ny olona tahaka izany; halaviro ny lalan-kalehany.

16Fa mihazakazaka ho amin’ny ratsy izy sady dodona erỳ handatsa-dra.

17Tsy misy vokany ny famelaram-pandrika, raha toa ka hitan’ny voromanidina izany.

18Ireny olon-dratsy ireny kosa dia manotrika handatsaka ny ran’ny tenany ihany; ka mamela-pandrika hamelezan-tena.

19Toy izany no iafaran’izay rehetra fatra-pandroba, ka ipaohana ny ain’izay fatra-panao azy.

20Miantso mafy eny ankalamanjana ny Fahendrena ka manandra-peo eny an-kianja malalaka.

21Mitory eny amin’ny fihaonan-dalana be olona izy ka manambara eo am-bavahadin’ny tanàna hoe:

22«Ry kely saina, mandra-pahoviana no hitiavanareo hakelezan-tsaina? Ry mpaniratsira, mandra-pahoviana no handalanareo faniratsirana? Ry adala, mandra-pahoviana no hankahalanareo fahalalana?

23Miverena hihaino ny fananarako ianareo fa indro haidiko aminareo ny fanahiko ary hampahafantariko anareo ny teniko.

24Efa niantso aho fa nolavinareo, efa nanolo-tanana anareo fa tsy nahoanareo.

25Nolavinareo ny torohevitro rehetra ary tsy noraharahainareo ny anatro.

26Izaho kosa mba hihomehy ny faharavanareo ary handatsa rehefa ho tonga aminareo ny tahotra.

27Eny, ho tonga aminareo toy ny tafiodrivotra ny tahotra hiantonta toy ny rivodoza ny faharavanareo, ho tonga aminareo ny zava-mampahory sy mampitebiteby;

28amin’izay no hisy hiantso ahy fa tsy hovaliako ary koa hisy hitady ahy fa tsy hahita.

29Hiharan’izany tokoa ianareo, satria nankahala ny fahalalana ary tsy nifidy hanaja ny TOMPO

30sady tsy nanaiky ny torohevitro ary naniratsira ny anatro rehetra.

31Ny saim-pantatrareo sy ny vokatry ny fitondrantenanareo no hampizihi-kibo ka hankandoa anareo.

32Fa ny di-doha no mahafaty ny kely saina ary ny fahatokian-tena no mahavery ny adala.

33Izay mihaino Ahy kosa dia hitoetra amin-toky; eny, handry feizay izy ka tsy hanahy fahoriana.»

Jump to: Chapter 2 →