Proverbs 16

Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Fikasana no an’ny olombelona fa an’ny TOMPO kosa ny teny farany.

2Ny olona mihevitra ny ataony ho mety avokoa; fa ny TOMPO no mitsara ny toe-panahy manesika azy.

3Ankino amin’ny TOMPO ny asanao, dia ho tanteraka izay kasainao.

4Samy misy antony avokoa ny zava-drehetra nataon’ny TOMPO; ka na dia ny ratsy fanahy aza dia nataony ho amin’ny androm-pamaizana.

5Halan’ny TOMPO ny olona miavona; azo antoka fa hofaiziny ireny.

6Manafa-keloka ny fitiavana sy ny toetra mahatoky; ary ny fanajana ny TOMPO no ialana amin’ny ratsy.

7Rehefa sitraky ny TOMPO ny fitondrantenan’ny olona, na dia ny fahavalony aza ampihavaniny aminy.

8Aleo manan-kely ombàm-pahamarinana toy izay ny karama be azo amin’ny tsy rariny.

9Ny fon’ny olona no maminavina ny hizorany; fa ny TOMPO kosa no mandavorary ny diany.

10Teny ombàm-pahefàn’Andriamanitra no ambaran’ny mpanjaka; ka tsy mba diso ny didim-pitsarana avoakany.

11Araka ny TOMPO ny mizàna sy lela-mizàna marina; ary asany avokoa ireo vato tsy mandainga ao an-kitapo.

12Halan’ny mpanjaka ny fanaovan-dratsy, satria fahamarinana no iorenan’ny sezafiandrianany.

13Filazana ny marina no sitraky ny mpanjaka, ary izay miteny mahitsy no tiany.

14Ny fahatezeran’ny mpanjaka dia iraka mahafaty; fa ny hendry kosa no manao izay hitonian’izany.

15Raha miran-tava ny mpanjaka, dia mamelombelona aina; ary ny hatsaram-pony dia toa rahona mitondra oram-pararano.

16Aleo mahazo fahendrena toy izay mahazo volamena, ary aleo mahazo fahaiza-manavaka toy izay volafotsy.

17Ny lalan’ny olo-mahitsy midify ny ratsy; izay mitandrina ny alehany no miaro ny ainy.

18Ny fiavonavonana mialoha ny faharavana, ary ny fireharehana mialoha ny fahalavoana.

19Aleo manetry tena miaraka amin’ny olona mahantra toy izay mizara babo miaraka amin’ny mpiavonavona.

20Izay mahay mandini-draharaha no hahita soa; ary izay matoky ny TOMPO no ho sambatra.

21Izay hendry fanomban-javatra no atao hoe manan-tsaina; ary ny teny mamy no maharesy lahatra kokoa.

22Loharanom-piainana ho an’izay manana azy ny fahaizana; fa ny hadalàny ihany no manafay ny adala.

23Ny hendry mieritreritra aloha vao miteny, ka mahatonga ny teniny haharesy lahatra kokoa.

24Ny teny mamy dia toy ny toho-tantely, ka sady hafinaretam-panahy no fahasalamam-batana.

25Misy toetra heverin’ny olona ho mahitsy kanjo mankany amin’ny fahafatesana no iafarany.

26Ny hanoanana no mahatonga ny mpiasa hiasa, satria ny fanirian-kanina no manesika azy.

27Mikotrika faharatsiana ny olon-tsy vanona, ary toa misy afo mandevona eo amin’ny molony.

28Ny mpihatsaravelatsihy manangana ady, ary ny mpanendrikendrika mampisaraka ny mpisakaiza.

29Ny olona lozabe manangoly ny namany, ka mitarika azy ho amin’ny lalan-tsy mahasoa.

30Izay mikimpy maso sy manaikitraiki-molotra dia miteti-dratsy sy mikasa anao izany.

31Satroboninahitra marevaka ny volo fotsy; fizorana amam-pahamarinana no ahazoana azy.

32Ny tena mahery dia izay maharesy ny hatezerany, fa aleo mahafehy tena toy izay mahafehy tanàna.

33Ahontsankontsana ny kodiakely hahalalan-javatra fa izay mipoitra eo kosa dia avy amin’ny TOMPO.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →