Proverbs 8

Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Injany fa miantso ny Fahendrena ary manandra-peo ny fahaiza-manavaka.

2Eo an-tampon-kavoana amoron-dalana sady eo am-pihaonan-tsakelidalana no ijoroany.

3Eo anilan’ny vavahady fidirana ny tanàna sy toeram-pandalovan’olona no iantsoantsoany hoe:

4«Ianareo anie, rey olona, no antsoiko; ianareo rehetra no iantefan’ny teniko.

5Ry kely saina, fantaro ny fahendrena, ry adala, hamafiso ny fahalalana.

6Henoy fa zava-dehibe no holazaiko ka hiteny tsy misorona aminareo aho.

7Eny, ny marina ihany no lazain’ny vavako fa halan’ny molotro ny faharatsiana.

8Rariny avokoa izay tenin’ny vavako, fa tsy misy lainga na fitaka.

9Mazava avokoa izy ho an’ny mahira-tsaina ary mahitsy ho an’ny manam-pahalalana.

10Ny fampianarako no raiso fa tsy ny volafotsy ary aleo fahalalana toy izay ny volamena voafantina.

11Satria Izaho Fahendrena dia tsara noho ny perla; tsy misy zava-tsarobidy azo ampitahaina amiko.»

12«Izaho Fahendrena no manana ny fahamalinana ka nahazo ny fahaiza-manao drafitrasa.

13Ny fankahalana ny ratsy no fanajana ny TOMPO. Samy halako na ny fiavonavonana na ny fireharehana na ny fitondrantena ratsy na ny vava fandainga.

14Ahy ny fahaiza-mamolavola sy mampihatra; Ahy koa ny fahaiza-manavaka sy ny hery manatanteraka.

15amin’ny alalako no anjakan’ny mpanjaka, sy ahazoan’ny mpitondra manao didy ara-drariny;

16amin’ny alalako no ifehezan’ireo mpifehy sy anaovan’ireo loholona fitsarana ara-drariny.

17Izaho dia tia izay tia ahy; ary izay mikatsaka ahy no hahita ahy.

18Miaraka amiko ny harena sy ny voninahitra, dia fananana mateza sy fanambinana sahaza.

19Izay omeko dia tsara noho ny volamena, eny, noho ny volamena madio indrindra; ary izay azo avy amiko dia tsara noho ny volafotsy voafantina.

20Ny soritry ny fahamarinana no izorako dia ny lalana anjakan’ny rariny,

21mba hampahazoako zava-tsoa ireo tia ahy ka hamenoako ny tranon-drakiny.

22«Nateraky ny TOMPO ho voalohan’asany aho, dia talohan’ny asa nataony hatry ny elabe.

23Natokany hatramin’ny fahagola aho, eny, natokany hatrany am-piandohana, dia fony tsy mbola nisy akory ny tany.

24Fony tsy mbola ary ny rano lalimbe no efa teraka aho dia fony tsy mbola ary ny loharano miboiboika.

25Talohan’ny niorenan’ny tendrombohitra sy talohan’ny havoana no efa teraka aho,

26dia fony tsy mbola nataon’Andriamanitra na ny tany na ny saha midadasika eo aminy na ny vovotany singany voalohany teo amin’izao tontolo izao.

27Efa teo aho, fony Andriamanitra namorona ny lanitra, sy namaritra ny faravodilanitra teo ambonin’ny rano lalimbe.

28Nampivangongo ny rahona eny ambony Izy ary nampiboiboika ny loharano lalina;

29nanisy faritra ho an’ny ranomasina Izy, dia faritra tsy azony hihoarana, ary nametraka ny fanorenan’ny tany.

30Tamin’izany asa rehetra nataony izany dia nanampy azy toy ny mpanao mari-trano aho ka sady antom-piravoravoany isan’andro isan’andro no nibita-kafaliana tsy tapaka teo anatrehany;

31nibita-kafaliana aho teo amin’ny tany noarîny ary naharavoravo ahy teo amin’ny olombelona.»

32«Ary ankehitriny henoinareo aho, rey anaka; fa sambatra ianareo manaraka ny sori-dalako.

33Henoy ny anatro ary aza lavina fa hampahendry anareo izany.

34Sambatra izay olona mihaino ahy ka miandry isan’andro eo am-baravarako sy miambina eo an-tokonako!

35Izay mahita ahy dia mahita ny fiainana sady mahazo sitraka amin’ny TOMPO.

36Fa izay diso amiko dia handratra ny tenany, ary izay mankahala ahy dia tia fahafatesana.»

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →