Proverbs 19

Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1Aleo mahantra mizotra ho olom-banona toy izay mpanankarena milaza lainga.

2Tsy tsara ny finiavana tsy ombàm-pahalalana; ary izay mirotoroto fandeha no ho tafintohina.

3Rehefa simban’ny hadalàny ny lalan’ny olona, dia ny TOMPO indray no itezeran’ny fony.

4Ny mpanankarena dia manan-tsakaiza maro; fa ny mahantra kosa mety hilaozan’ilay hany sakaizany.

5Tsy ho afa-maina ny vavolombelona mandainga; ary tsy ho dify famaizana ny mpamafy lainga.

6Maro no mandokadoka ny olona ambony; ary ny besinimaro dia sakaizan’ny mpanome zavatra.

7Ny ory tsy havan-drahalahy manana; koa mainka va tsy handao azy ny sakaizany? Fa na mbola miteny aminy aza ilay ory, dia efa tsy misy eo intsony ireo.

8Izay mianatra misaina no tia ny tenany ary izay mitandro fahaiza-manavaka no hahita fahasambarana.

9Tsy ho afa-maina ny vavolombelona mandainga, ary ho very ny mpamafy lainga.

10Tsy mety ho an’ny adala ny miaina ao amin’ny renty, koa mainka ny hibaikoan’ny mpanompo ireo lehibeny.

11Ny olona hendry mahafehy ny hatezerany, ary voninahitra ho azy ny manadino ny ratsy nozakainy.

12Ny fahatezeran’ny mpanjaka dia mampatahotra toy ny fieron’ny liona; fa ny fitsimbinany kosa dia mahasoa toy ny ando amin’ny ahitra.

13Ny zanaka adala dia fahoriana ho an’ny rainy; ny vehivavy tia ady kosa dia toy ny fantsona tsy mitsaha-mitete.

14Trano aman-karena no lova avy amin-drazana; fa ny vady hendry kosa dia avy amin’ny TOMPO.

15Ny hakamoana maharendremana, ka ny kibon’ny malaina ho noana.

16Izay mitandro ny didy no miaro ny ainy; fa ho faty kosa izay tsy miraharaha ny toetrany.

17Izay manome ny mahantra dia mampisambotra ny TOMPO, fa Izy ihany no hanonitra ny soa nataon’ilay mpiantra.

18Faizo ny zanakao dieny mbola misy fanantenana; nefa aza sendaotra, fandrao mahafaty azy.

19Mendrika handoa sazy ny olona lozabe; fa raha tsy atao izany izy, dia vao mainka hamerina indray.

20Henoy ny torohevitra ary raiso ny anatra mba hahatonga anao ho hendry any aoriana.

21Maro ny tetika ao am-pon’ny olona, fa ny fikasan’ny TOMPO ihany no tanteraka.

22Ny fitiavan-karenan’ny olona dia henatra ho azy; fa aleo mahantra toy izay mpandainga.

23Ny fanajana ny TOMPO mitondra ho amin’ny fiainana, fa izany no hananam-piadanana sy tsy hahitan-doza.

24Ny kamo mangarom-bilia amin’ny tanany, nefa tsy mahatonga izany ao am-bavany.

25Kapohy ny mpaniratsira, dia ho hendry ny kely saina; anaro ny manan-tsaina fa ho takany ny fahalalana.

26Ny zanaka mahamenatra sy manala baràka dia mampahory an-drainy sy mampidifidify an-dreniny.

27Anaka, raha mitsahatra tsy mandray anatra ianao, dia hanadino faingana izay nianaranao.

28Ny vavolombelona tsy vanona manevateva ny fitsarana, ary ny olon-dratsy dia fatra-pitelina haratsiana.

29Ny famaizana dia natao ho an’ny mpaniratsira, ary ny kapoka ho amin’ny lamosin’ny adala.

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →