Proverbs 29

Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1Izay mafy hatoka tsy laitra anarina dia ho montsana tampoka tsy hisy fanafana.

2Rehefa ny olo-marina no mitondra, dia faly ny vahoaka; fa rehefa ny olon-dratsy no mifehy, dia misento ny vahoaka.

3Izay tia fahendrena no mahafaly ny rainy; izay miaraka amin’ny mpivarotena kosa mandany harena.

4Ny mpanjaka mpandala ny rariny no mampiorina mafy ny tany; fa izay mitaky hetra mihoa-pampana kosa no mampikorosy fahana izany.

5Izay olona mandodoka ny namany dia mamela-pandrika ho an’ny tenany.

6Ny olon-dratsy mamandri-tena amin’ny fahotany, fa ny olo-marina kosa mientanentan-kafaliana.

7Ny olo-marina mahafantatra ny zon’ireo mahantra, fa ny olon-dratsy kosa tsy manana fahalalana izany.

8Mampisavorovoro ny iray tanàna ny mpaniratsira, fa mampitony fahatezerana kosa ny hendry.

9Raha olon-kendry no manana ady amin’adala, dia ho tezitra na hihomehy ity adala, kanefa tsy hisy filaminana mihitsy.

10Ny olona lian-drà mankahala ny olom-banona, fa ny olo-mahitsy kosa miahy ny ainy.

11Manampatra hatezerana ny adala, fa mahatsindry fo kosa ny hendry.

12Raha mihaino lainga ny mpitondra, ho tonga ratsy avokoa ny olom-peheziny.

13Izao no iraisan’ny mahantra sy ny mpampahory; samy omen’ny TOMPO maso hijerena izy roa tonta.

14Manamafy orina mandrakizay ny sezafiandrianany ny mpanjaka izay mitsara marina ny mahantra.

15Manome fahendrena ny tsorakazo sy ny fananarana, fa henatra ho an-dreniny kosa ny zaza avela hanaram-po.

16Raha maro ny olon-dratsy, dia mitombo ny heloka; fa olo-marina kosa ho vavolombelon’ny fianjerany.

17Faizo ny zanakao, dia hahafinaritra anao izy ary hanome fahafaham-po anao.

18Rehefa tsy misy fanambaràn’ny mpaminany, dia mivarilavo ny vahoaka; fa sambatra kosa izany vahoaka izany raha mitandrina ny lalànan’ny Tompo.

19Tsy amin’ny teny no amaizana ny mpanompo; fa na azony aza izany, dia tsy hankatoaviny.

20Raha mahita olona miteny tsy amim-piheverana ianao, dia ny adala no misy hantenaina kokoa noho izy.

21Izay mampihanta ny mpanompony hatry ny fahakely dia hampahaditra azy amin’ny farany.

22Ny olona mora tezitra manetsika ady; izay mora misafoaka mampiavosa hadisoana.

23Ny avonavon’ny olona no hampietry azy; fa ny manetry tena no hahazo haja.

24Izay miray tetika amin’ny mpangalatra, dia fahavalon’ny tenany; nandre ny ozona mety hihatra izy, kanefa tsy milaza ny mpangalatra.

25Mampidi-doza ny fahatahorana olona; fa izay matoky ny TOMPO kosa no voaaro.

26Maro no mila sitraka amin’ny mpitondra; fa ny TOMPO ihany no mitsara ny olona tsirairay.

27Halan’ny olo-marina ny olona mpivadi-bolana; ary halan’ny olon-dratsy ny mahitsy fitondrantena.

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →