Job 41

Irish 1981 - (An Bíobla Naofa 1981)

← Chapter 40 Jump to: Chapter 42 →

140:25 An féidir duit an Leiviatan a tharraingt amach ar dhubhán? Nó dorú a chur timpeall a theanga?

240:26 An féidir duit fáinne a chur ar a shrón Nó dubhán a chur trína ghiall?

340:27 An ndéanfaidh sé mórchuid impí chugat? Nó an meallfaidh sé thú le bladar?

440:28 An ndéanfaidh sé margadh leat A bheith ina dhaor agat go brách?

540:29 An ndéanfaidh tú peata de mar a dhéanfá d' éan Nó é a chur ar iall do do chailíní?

640:30 An ndéanfaidh na cumainn iascairí é a dhíol Agus ansin é a roinnt ar na ceannaitheoirí?

740:31 An ndéanfaidh tú a sheithe a chlúdach le bacáin, Nó a cheann le gathanna?

840:32 Ní gá duit ach baint leis, Agus ní dhéanfaidh tú dearmad ar a chomhrac, ná dul sa seans arís.

941:1 Ba bhaoth é do dhóchas go deimhin, Mar dhéanfadh fiú radharc air duine a threascairt.

102 Nuair a mhúsclaítear é, éiríonn sé fíochmhar, Ní féidir d' aon duine dul i ngleic leis.

113 Cé a d' fhéadfadh é ionsaí agus teacht slán? Ní fhéadfadh neach faoin spéir.

124 Ní bheidh mé i mo thost faoina ghéaga, Ná faoina neart éachtach, ná a chló gan cháim.

135 Cé a d' fhéadfadh béal a chóta a oscailt Nó ropadh trína lúireach dhúbailte?

146 Cé a d' fhéadfadh comhlaí a aghaidh a oscailt? Tá uafás mórthimpeall a fhiacal.

157 Is cuma nó sraith sciath a dhroim, Agus séala cloch á n-iadh.

168 Táid i ngar dá chéile, I dtreo nach dtéann aer eatarthu.

179 Táid i ngreim ina chéile, I dtreo go bhfuil siad go dlúth ina n-aonad.

1810 Nuair a ligeann sé sraoth, bladhmann solas uaidh, Agus bíonn a shúile mar dheargadh an dá néal.

1911 Tagann lóchrainn lonracha as a bhéal, Agus preabann mar a bheadh spréanna tine as.

2012 Tagann gal óna pholláirí Mar a bhíonn ó choire ar fiuchadh ar an tine.

2113 Cuireann a anáil sméaróidí trí thine, Agus tagann lasair as a bhéal.

2214 Tá an neart ag lonnú ina mhuineál, Agus tá an t-uafás ag damhsa os a chomhair.

2315 Dlúthaíonn a sprochaillí feola le chéile, Agus bíonn siad daingean dobhogtha air.

2416 Tá a chroí chomh teann le cloch, Chomh daingean leis an mbró íochtair.

2517 Nuair a éiríonn sé tagann scéin ar na [tonnta], Agus téann na [madhma] féin ar gcúl.

2618 Dá mbuailfeadh an claíomh é, ní chuirfeadh sé as dó, Ná an tsleá, ná an ga, ná an bhunsach.

2719 Is cuma leis iarann nó dias, práis nó adhmad críon.

2820 Ní chuireann saighead an teitheadh air, Agus is cuma leis clocha láimhe nó brobanna tuí.

2921 Is cuma leis bata nó giolcach, Agus gáireann sé faoi fhead na bunsaí.

3022 Tá sligí géara faoi thíos, Agus gluaiseann sé thar an gceachair mar bhráca.

3123 Cuireann sé an duibheagán ar fiuchadh mar choire, Agus an fharraige ag brúchtaíl mar phota cumhráin.

3224 Fágann sé cosán glioscarnach ina dhiaidh, Agus bíonn mar a bheadh lomra geal ar na huiscí.

3325 Níl a leithéid eile ar talamh, Créatúr gan eagla.

3426 Féachann sé sa tsúil ar gach ní uaibhreach, Agus is rí é ar mhic an díomais.

← Chapter 40 Jump to: Chapter 42 →