Proverbs 30

Galacian 1989 (Biblia SEPT)

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →

1Palabras de Agur, fillo de Iaqueh, o de Masá. Sentencia deste home: —"Non hai Deus, non hai Deus, e estou canso,

2pois eu son máis unha besta ca un home e non teño discernimento humano;

3non aprendín Sabedoría nin acadei coñecemento do Santo".

4Quen ascendeu ó ceo e de alí baixou? Quen recolleu o vento nos seus puños? Quen envolveu as augas no seu manto? Quen afincou os lindeiros da terra? Cal é o seu nome e cal o de seu fillo, acaso o sabes?

5Toda palabra de Deus está acrisolada, El é un escudo para os que nel se refuxian.

6Non acrecentes ren ás súas palabras, non sexa que te reprenda e sexas convencido de mentira.

7Dúas cousas che pido, non mas negues antes de que eu morra:

8Afasta de min a falsidade e a mentira, non me deas nin pobreza nin riqueza, déixame comer a miña ración de pan,

9non sexa que, farto, renegue dicindo: —"Quen é ese, o Señor?"; ou que, empobrecido, roube, aldraxando o nome de Deus.

10Non critiques o criado diante do amo, para que non te maldiga e a teñas que pagar.

11Hai xente que maldí ó propio pai, e non bendí á súa nai.

12Hai xente que se ten por limpa, e non se lava da súa cotra.

13Hai xente que se xulga a si mesma moi importante, que leva a altiveza na ollada.

14Hai xente con espadas por dentes e coitelos por queixadas, para engulipar os pobres do país e os miserentos, arrincándoos da terra.

15A samesuga ten dúas fillas: —"Dáme" e "Dáme"! Velaquí tres cousas que non se dan fartas, e unha cuarta que non di: —"abonda!":

16O Xeol, o seo estéril, terra non farta de auga, lume que xamais non di: — "abonda".

17Ollos de quen se burla do pai e aldraxa á nai anciá, que lles arrinquen os ollos os corvos e sexan comestos das aguias!

18Tres cousas hai que me deixan abraiado, e unha cuarta que non entendo:

19O camiño da aguia polo ceo, o camiño da cobra pola rocha, o camiño da barca pola alta mar e o camiño do varón pola doncela.

20Tal é o xeito da adúltera: come, limpa a boca e di: —"Non fixen mal ningún".

21Por tres cousas estremécese a terra, e aínda catro non pode aturar:

22que un escravo chegue a gobernar, que o insensato se farte de pan,

23que case a muller odiosa e que a criada leve a herdanza da ama.

24Catro cousas pequechas hai na terra, e, con todo, máis sabias cós mesmos sabios:

25As formigas, pobo feble que polo verán asegura a súa mantenza;

26os teixugos, pobo sen poderío que no entanto furan o seu tobo nas rochas;

27As lagostas, que non teñen rei e marchan todas ordenadas;

28A lagarta, que a podes coller coas mans e cóase no pazo real.

29Tres cousas hai de paso egrexio, e aínda catro de fermoso camiñar:

30O león, o heroe de entre as feras, que diante de ninguén recúa;

31o galo, que camiña fachendoso; tamén o arroallo; e un rei diante do seu pobo.

32Se te ensoberbeciches por lixeireza ou adrede, man á boca!

33pois, premes o leite e sae manteiga; premes o nariz e sae o sangue; premes a ira e sae a liorta.

← Chapter 29 Jump to: Chapter 31 →