Matthew 16

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Fêrisî û Sadûqiyan hatin û Îsa ceribandin û jê xwestin ku, ji ezmanan elametekê nîşanî wan bide.

2Lê belê wî bersiv da û ji wan re got: Gava êvar dibe, hûn dibêjin: Hewa dê qenc be, ji ber ku ezman sor e!

3Û sibê hûn dibêjin: Îro hewa dê xerab be, ji ber ku ezman sor û mijdar e! Hûn dikarin rewşa ezman hilbijêrin, lê gelo hûn nikarin elametên deman hilbijêrin?

4Nîjadeke xerab û zinêkir nîşanekê digere, lê belê jê re xeynî nîşana Yûnis peyxamber, nîşanekê din nayê dayîn! Û Îsa wan hişt û çû.

5Gava şagirt derbasî wî aliyê dinî golê bûn, ji bîr kiribûn ku ji xwe re nan bibirana.

6Û Îsa ji wan re got: Bala xwe bidin û xwe ji havêna Fêrisî û Sadûqiyan biparêzin!

7Û ew di nav xwe de fikirîn û gotin: Ji ber ku me ji xwe re nan nestendine!

8Lê belê gava Îsa vêya seh kir, ji wan re got: Ya bawerîkêmno! Ma çima hûn bona ku nanê me tune, di nava hev de galegalê dikin?

9Ma hûn hîn fêhm nakin? Nayê bîra we çawa bi pênc nanî pênc hezar mirov têr bûn û we çend qufe ji bermayî dan hev?

10Û bi heft nanî jî çar hezar mirov têr bûn û we çend qufe bermayî dan hev?

11Ma hûn çawa fêhm nakin ku, min bona nan ji we re negot? Lê belê bona wê yekê ku hûn xwe ji havêna Fêrisî û Sadûqiyan biparêzin!

12Wan wê wextê fêhm kirin ku, wî ji bona havêna nan ji wan re negot, lê belê bona ew xwe ji hînkirina Fêrisî û Sadûqiyan biparêzin.

13Û gava Îsa çû aliyê Qeyseriya Fîlîpoyê, ji şagirtên xwe pirs kir û got: Li gor gotina gel, Lawê Mirov kî ye?

14Û wan gotin: Hinek dibêjin Yehyayê vaftîzkar e; hinekên din dibêjin Êlyas e; lê hinekên din jî dibêjin Yêremya ye, an jî yek ji peyxamberan e.

15Îsa ji wan re got: Lê hûn ji bo min çi dibêjin, ez kî me?

16Şîmûn Pêtrûs bersiv da û got: Tu Lawê Xwedayê zindî Mesîh î!

17Û Îsa bersiv da û ji wî re got: Xwezî li te, Şîmûnê lawê Yûnis; ji ber yê ku vêya ji te re vekiriye, ne xwîn û goşt e, lê Bavê minî ezmana ye!

18Û ez jî ji te re dibêjim ku: Tu Pêtrûs î û ez ê li ser vî zinarî Dêra xwe ava bikim û dê hêza deriyên welatê miriyan pê nikaribe.

19Û ez ê kilîdên Serweriya Ezmanan bidime te û her tiştê ku tu li ser erdê girê bide, dê ew ê li ezmanan jî bête girêdan û her tiştê ku tu li ser erdê veke, dê ew ê li ezmanan jî bête vekirin.

20Wê wextê wî emir da şagirtên xwe ku, ji kesî re nebêjin, ew Mesîh e.

21Ji vê pê ve Îsa dest pê kir, daxuyaniyê ji şagirtên xwe re kir ku, hewce ye ew here Orşelîmê, ji destê kalepîran, serokên kahînan û alimên zagonê êşê bikişîne, bête kuştin û di roja sêwemîn de biveje.

22Û Pêtrûs wî da alîkî, dest pê kir û bi gotina: Ev ji te dûr be, ya Xudan! Divê tiştekî ûsa qet li te neqewime! wî azirand.

23Lê belê Îsa vegeriya û ji Pêtrûs re got: Ji min dûr keve, Îblîs! Tu ji min re tilpekî ye, ji ber ku tu ne tiştên Xwedê, lê tiştên mirovî difikirî!

24Wê wextê Îsa ji şagirtên xwe re got: Her kî ku dixwaze, li pey min were, bila xwe înkar bike û xaça xwe hilgire û li pey min were!

25Ji ber, kî ku dixwaze canê xwe xelas bike, dê ew ê wê winda bike, lê belê kî ku canê xwe di oxra min de winda bike, ew ê wê bibîne.

26Ji ber, çi fêda wî heye ku, mirov hemûya dinê qezenc bike, lê canê xwe winda bike? An jî mirov çi qîmetî dikare, ji bona xelaskirina canê xwe bide?

27Ji ber ku Lawê Mirov di bilindahiya Bavê xwe de, dê bi milyaketên xwe ve bê û wê çaxê dê ji her kesî re li gor karên wî bersivê bide.

28Bi rastî ez ji we re dibêjim: Ji hinekên ku li vir amade ne, dê mirinê nebînin, heta ku Lawê Mirov bi Serweriya xwe ve hatî bibînin!

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →