Matthew 27

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1Gava bû sibe, hemûyên serokên kahînan û kalepîrên netewê bona ku Îsa bikujin, li dijî wî bi hev re şêwirîn.

2Û Îsa girêdan, birin û dan destê walî, Pontiyûs Pîlato.

3Wê wextê Cihûdayê ku wî da dest, bi dîtina mehkûm kirina wî, poşman bû, wî sî zîvî ji serokên kahînan û kalepîran re şunda vegerand û got:

4Min bi dest dayîna xwîna bêsûc guneh kir! Lê belê wan got: Çi têkiliya vêya bi me re heye? Here, tu li çareseriya xwe binihêre!

5Û Cihûda zîv avêtin nav Perestgehê, derket û çû û xwe daliqand.

6Serokên kahînan zîv girtin û gotin: Ne rast e ku, em wan têxin nava xezîna Perestgehê, ji ber ku ew buha xwînê ye!

7Û ew bi hev re şêwirîn û ji bo gorên xerîban bi wan zeviya Kûzikvan stendin.

8Ji ber vê yekê ji wê zeviyê re, heta îro: Zeviya xwînê tê gotin.

9Wê wextê ew gotina ku, bi navgîniya Yêremya peyxamber ve hatiye gotin, hate cîh: Wan sî zîv qîmet stendin, çawa ku ji lawên Îsraêlê hin kesên ji bo wî qayîl bûn

10û ew ji bo stendina zeviya Kûzikvanê dan, çawa ku Xudan ji min re emir kiribû.

11Û Îsa li ber walî sekinî, walî ji wî pirsiya û got: Ma tu qiralê Cihûdan î? Îsa ji wî re got: Mîna gotina te ye!

12Lê belê gava ku serokên kahînan û kalepîran ew sûcdar kirin, wî qet bersiv neda.

13Wê wextê Pîlato ji wî re got: Ma tu nabihîzî ku, bi çiqas tiştî li dijî te şahdeyiyê dikin?

14Îsa bi gotinekî jî bersiv neda wî; ûsa ku walî zehf ecêb ma.

15Û adeta walî bû ku, di cejnê de mehkûmekî ku gel dixweze berde.

16Wê wextê mehkûmekî wanî navdar bi navê Barabas hebû.

17Gava ku ew civiyan, Pîlato ji wan re got: Hûn kîjanî dixwazin ku, ez ji we re berdim, Barabas, an Îsa, yê ku jê re Mesîh tête gotin?

18Ji ber wî zanîbû ku, ji hesûdiyan re Îsa dane dest.

19Û gava ku Pîlato li ser kursiya dadrês rûniştî bû, jina wî xeber şand û got: Tu tiştekî bi wî mirovê rast ve meke, ji ber ku min îro ji bona wî, di xewnê de gellek tengasî kişand!

20Lê belê serokên kahînan û kalepîran gel xapandin ku, berdana Barabas û kuştina Îsa bixwazin.

21Û walî bersiv da û ji wan re got: Hûn ji van herduyan kîjanî dixwazin ku, ez ji we re berdim? Wan jî gotin: Barabas!

22Pîlato ji wan re got: Ma ez Îsayê ku jê re Mesîh dibêjin, çi bikim? Wan hemûyan gotin: Bila bê xaçkirin!

23Û Pîlato ji wan re got: Ma wî çi xerabî kiriye? Lê belê wan hîn zêde kirin qêrîn û gotin: Bila bê xaçkirin!

24Gava Pîlato dît ku, ew nikare qet tiştekî bike, lê belê hîn jî zêde dest bi tevliheviyê dikin, avê rahişt, li ber gel destê xwe şuşt û got: Ez ji xwîna vî mirovê salih bêsûc im; hûn vêya bifikirin!

25Hemûya gel bersiv dan û gotin: Bila xwîna wî li ser me û li ser zarokên me be!

26Wê wextê Pîlato Barabas ji wan re serbest berda; lê belê piştî ku Îsa da ber qamçiyan, da wan ku bê xaçkirin.

27Wê gavê leşkerên walî Îsa girtin hundirê qesrê û hemûya civakê li ser wî civandin.

28Wî tazî kirin û xeftanekî sor lê kirin.

29Û tacek ji stiriyan vegirtin, dan serê wî û qamîşek jî dan destê wî yê rastê; li ber wî çok dan, qerfên xwe pê kirin û gotin: Silav, ya qiralê Cihûdan!

30Tûyî ser wî kirin, qamîş girtin û li serê wî xistin.

31Û piştî ku qerfên xwe bi wî kirin, xeftan ji wî kirin û kincên wî lêkirin û bona ku xaç bikin, wî birin.

32Û gava derketin derve, wan zilamekî Kûrêneyî, bi navê Şîmûn ve dîtin; bona ku xaça Îsa bikişîne, wî kirin suxrekar.

33Gava ew hatin wê derê ku, jê re digotin Golgota; ku tê mana: Hestiyê serî;

34bona ku vexwe xemr û ziravika tevlihevkirî danê û gava Îsa ew tam kir, nexwest ku vexwe.

35Piştî ku wan wî xaç kirin, li ser kincên wî vijang avêtin û wan di nava hev de par kirin.

36Û li wê derê rûniştin û nobedarî li wî kirin.

37Û nivîsa sûcê wî, danîn ser serê wî: EV QIRALÊ CIHÛDAN ÎSA YE.

38Wê wextê du rêbir jî bi wî re, hatin xaçkirin; yek li aliyê wî yê rastê û yek jî li aliyê wî yê çepê.

39Û yên ku ji wê derê ve derbas dibûn, kufrê li wî dikirin, serê xwe ji wî re kil dikirin

40û digotin: Kanê te Perestgehê xera dikir û di sê rojan de çêdikir! De xwe xelas bike, ger tu Lawê Xwedê yî, ji xaçê ve dakeve jêr!

41Bi vî awayî serokên kahînan jî, tevî alimên zagonê û kalepîran qerfên xwe bi wî dikirin û digotin:

42Kesên din xelas kir, nikare xwe xelas bike! Ew Qiralê Îsraêlê ye! Bila niha ji xaçê ve peya be û em ê baweriyê bi wî bînin!

43Baweriya xwe bi Xwedê anîbû; ger Xwedê ji wî hez dike, bila niha wî xelas bike; ji ber ku wî digot: Ez Lawê Xwedê me!

44Rêbirên ku tevî wî hatibûn xaçkirin jî ûsa wî biçûk didîtin.

45Û ji saeta şeşan heta saeta nehan tariyek ket ser hemûya erdê.

46Û nêzîkî saeta nehan, Îsa bi dengekî bilind kir qêrîn û got: Êlî, Êlî, lama sabaxtanî? Yanê: Xwedayê min, Xwedayê min, ma te çima min berda?

47Gava hinekên ji yên ku li wir sekinîbûn vêya bihîstin, gotin: Ew bangî Êlyas dike!

48Û yek ji wan hema bazda, sîngerek anî di sîrkê de dakir, li ser qamîşekê ve kir û da wî ku, vexwe.

49Lê belê hinekên din gotin: Bihêle, em bibînin, ka dê Êlyas bê û wî xelas bike?

50Û Îsa, dîsa bi dengekî bilind qêriya û ruh da.

51Û a vay, perda Perestgehê ji sêrî heta binî çiriya, bû du parî û erd hejiya û zinar qelişîn,

52gor vebûn û gellek cesedê miriyên pîroz rabûn.

53Ew ji goran derketin û li pey vejîna Îsa çûn Bajarê Pîroz û ji gellekan re xuya bûn.

54Gava sersed û yên ku tevî wî nobedariya Îsa dikirin, erdhejînê û ew hemû tiştên qewimî dîtin, gellekî tirsiyan û gotin: Bi rastî ev Lawê Xwedê bû!

55Û li wê derê gellek jin hebûn ku, ji dûr ve temaşe dikirin; ew ji Celîlê li pey Îsa hatibûn, xizmet ji wî re kiribûn;

56Meryema Mejdelanî, Meryema diya Aqûp û Yoses û diya lawên Zebedî di nav wan de bûn.

57Gava bû êvar, mirovekî dewlemend ji Erîmetiyê hat ku, navê wî Ûsiv bû; ew jî ji şagirtên Îsa bû.

58Ev zilam çû cem Pîlato û cesedê Îsa ji wî xwest. Wê gavê Pîlato destûr da ku, cesed bê dayîn.

59Ûsiv cesed girt, wê bi cawekî paqij yê ketenî ve pêça

60û ew danî nava gora xwe, ya ku wî nû di zinarê de kola bû û wî kevirekî mezin gindirand ber derê gorê û çû.

61Meryema Mejdelanî û Meryema din li wê derê, li hemberî gorê rûniştîbûn.

62Û roja din ku piştî roja Amadekirinê bû, serokên kahînan û Fêrisiyan li cem Pîlato civiyan

63û gotin: Efendî, tê bîra me ku, wexta ew xapînok hîn zindî bû, digot: Ez ê piştî sê rojî bivejim.

64Niha emir bide ku, bila heta roja sisiyan nobedariyê li gorê bikin, nebe ku şagirtên wî bên, wî bidizin û ji gel re bêjin: Ew ji nav miriyan rabûye! Û rêşaşiya paşiyê, ji ya pêşiyê xerabtir be.

65Pîlato ji wan re got: Leşkerên parêzker yên we hene; herin û mîna ku hûn dizanin, ewledar bikin!

66Û ew bi leşkerên parezker ve çûn kevir mor kirin û gorê ewledar kirin.

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →