Matthew 7

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Daraz mekin ku, hûn neyên daraz kirin!

2Ji ber ku hûn bi kîjan daraziyê daraz bikin, hûn ê bi wê bên daraz kirin û hûn bi kîjan pîvanê bipîvin, dê bi wê pîvanê ji we re jî bê pîvandin.

3Tu çima qirşikê di çavê birayê xwe de dibînî, lê mirdiyaqê di çavê xwe de seh nakî?

4An jî dema mirdiyaq di çavên te de disekine, tu çawa ji birayê xwe re dibêjî: Bisekine, ez qirşika di çavê te de yî derxînim?

5Ya kesê bi durûyî! Pêşiyê mirdiyaqê di çavê te de ye derxîne, wê demê bona tu qirşika di çavên birayê xwe de derxînî, tuyê hîn jî qenctir bibînî!

6Tiştê ku pîroz e nedin kûçikan û inciyên xwe nevêjin ber berazan ku, ew wan di bin lingên xwe de neeciqînin û venegerin û we perçe nekin.

7Bixwazin, dê ji we re bê dayîn; bigerin, hûn ê bibînin; li derî bixin, dê ji we re bête vekirin!

8Ji ber ku her kesê bixwaze, dê bigire, yê bigere, dê bibîne û yê li derî bixe, dê derî ji wî re bête vekirin.

9Di nava we de kî, dema lawê wî ji wî nan bixwaze, kevir dide wî?

10An jî dema masî bixwaze, mar dide wî?

11Niha çawa ku hûn xerab in jî, dizanin diyariyên qenc bidin zarokên xwe, Bavê we yî li ezmanan, çiqas zêde tiştên qenc bide yên ku ji wî dixwazin!

12Niha hûn her çi dixwazin ku mirov ji we re bikin, hûn jî ji wan re ûsa bikin! Ji ber ku zagon ew e û peyxamberan jî.

13Ji deriyê teng ve bikevinê; ji ber ku deriyê dibe têkçûnê fireh û rê jî hêsan e û yên ku dikevin wê, gellek in.

14Lê belê deriyê ku dibe jiyanê teng û rê jî dijwar e û yên ku wê dibînin kêm in.

15Ji peyxamberên derewîn xwe biparêzin; ew di nava postê mîhan de nêzîkî we dibin, lê belê di hundir de gurên xwînxwar in!

16Hûn ê wan ji fêkiyên wan ve binasin. Ma mirov ji keleman ve tirî, ji diriyan ve hêjîran didin hev?

17Bi vî awayî her darê qenc, fêkiyê qenc dide, lê belê darê riziyayî fêkiyê xerab dide.

18Darê qenc nikare fêkiyê xerab bide û darê riziyayî jî nikare fêkiyê qenc bide.

19Her dara ku fêkiyê qenc nade, tête jêkirin û avêtinî nav êgir.

20Bi vî awayî hûn ê wan ji fêkiyên wan ve binasin.

21Her kesê ku ji min re dibêje: Ya Xudan, ya Xudan! Ne yê ketina Serweriya Ezmanan e! Lê yê ku viyana Bavê minî ezmanî bike, dê bikevê.

22Wê rojê, dê gellekan ji min re bibêjin: Ya Xudan, ya Xudan! Ma me bi navê te peyxamberî nekirin? Ma me bi navê te cinan neqewirandin? Ma me bi navê te gellek karên biqudret nekirin?

23Û wê demê, ez ê bi eşkeretî ji wan re bêjim: Min we qet nas nekir; ji min dûr herin, kesên bêzagon!

24Wê demê, her kesê ku van gotinên min dibihîze û tîne cîh, mîna zilameke baqil e ku xaniyê xwe li ser zinarê ava kiriye.

25Baran bariya û lehî rabûn û bahoz hat û êrîşî wî xaniyî kirin; lê belê xanî xera nebû; ji ber ku bingeha wê li ser zinarê ve hatibû avêtin.

26Û her kesê ku van gotinên min dibihîze û nayne cîh, mîna zilameke bêaqil e ku xaniyê xwe li ser qûmê ava kiriye.

27Baran bariya û lehî rabûn û bahoz hatin û êrîşî wî xaniyî kirin; xanî xera bû û him jî xerabûna wê bi tirsehêz bû.

28Û wusa bû ku, dema Îsa van gotinan qedand; gel bi hînkirinên wî ve gellekî ecêb man.

29Ji ber ku wî mîna kesekî rayedar ji wan re dida hînkirinê û ne mîna alimên wanî zagonê.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →