Matthew 18

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Wê wextê şagirt hatin cem Îsa û jê re gotin: Di Serweriya Ezmanan de yê herî mezintir kî ye?

2Îsa jî zarokek biçûk bangî cem xwe kir, wî di nav wan de da sekinandin

3û got: Bi rastî ez ji we re dibêjim: Ger hûn mîna zarokan venegerin, hûn tu car nakevin Serweriya Ezmanan!

4Ji ber vê yekê kî ku xwe mîna vî zarokê biçûk nizim bike, di nav Serweriya Ezmanan de yê herî mezintir ew e.

5Û kî ku zarokekî ûsa biçûk bi navê min qebûl bike, min qebûl dike.

6Lê belê her kî ku bibe sedemê tilpekîbûna yekî ji van biçûkên ku bawerî bi min anîne, jê re çêtir e ku kevirekî êş bi histuyê wî ve bête daliqandin û bê avêtinê binê behrê.

7Wey li serê dinê, ji ber sedemê tilpekîbûnê! Ji ber ku divê tilpekî bên; lê belê wey li wî kesî ku, tilpekî bi navgîniya wî ve tê!

8Ger destê te an lingê te, dibe sedemê tilpekîbûnê, wî jêke û ji xwe bavêje! Ji te re çêtir e ku, tu destkûd an seqet bikevî jiyînê, ne ku du dest an du lingên te hebin û tuyê bi nava agirê abadîn ve bête avêtin.

9Ger çavê te, bibe sedemê tilpekîbûna te, wê derxîne û ji xwe bavêje! Ji te re çêtir e ku, tu bi çavekî bikevî jiyînê, ne ku bi du çavan bikevî nava agirê dojehê.

10Bala xwe bidin ku hûn yekî ji wan biçûkan, kêmtir nebînin! Ji ber ez ji we re dibêjim ku: Milyaketên wan li ezmanan her tim rûyê Bavê minî ezmanan dibînin.

11Ji ber ku Lawê Mirov bona ku yê windabûyî xelas bike hat.

12Gelo hûn çi difikirin? Ger sed mîhê mirovekî hebin û yek ji wan rêya xwe şaş bike, ma ew nod û nehan nahêle, naçe çiyan û li ya ku rêya xwe şaş kiriye nagere?

13Ger wê bibîne, bi rastî ez ji we re dibêjim: Ew ê ji wan nod û nehên ku rêya xwe şaş nekirine zêdetir bi wê şa bibe.

14Ûsa jî Bavê we yî ezmanan naxwaze ku, ji van biçûkan yek winda bibe.

15Ger birayê te li dijî te guneh bike, here, tenê di nava wî û te de, sûcê wî nîşanî wî bide; ger guh bide gotinên te, te birayê xwe qezenc kir.

16Lê belê gava ew li te guhdarî neke, yekî an jî du kesî bigire cem xwe; ûsa ku, bila bi devê du an jî sê şahdeyî her gotin bên tesbît kirin.

17Û ger ew nexwaze wan jî guhdarî bike, ji Dêrê re bêje. Û ger ew nexweze Dêrê jî guhdarî bike, bila ew ji bo te bibe mîna pûtperest û karmendê bacê.

18Bi rastî ez ji we re dibêjim: Her çi ku hûn li ser rûyê erdê girêdin, ew ê li ezman bête girêdan û her çi ku hûn li ser rûyê erdê vekin, ew ê li ezman bête vekirin.

19Dîsa ez ji we re dibêjim: Ger dudu ji we li ser erdê ji bo her tiştî ku hûn dixwazin, bibin yek, ji aliyê Bavê minî ezmanan ve dê ji wan re çêbibe.

20Ji ber, li ku derê du an sê mirov bi navê min bicivin, ez li wir di nava wan de me.

21Li ser vêya Pêtrûs hat û ji Îsa re got: Ya Xudan! Gava birayê min li dijî min guneh bike, divê ez wî çend carî efû bikim? Heta heft carî?

22Îsa ji wî re got: Ez ji te re nabêjim, heta heft carî, lê belê heta heftê carî heft dibêjim!

23Ji ber vê yekê Serweriya Ezmanan mîna qiralekî ku xwest bi xulamên xwe re hesabê bibîne ye.

24Û gava wî dest bi hesêb kir, yek anîn cem wî ku, deh hezar talentî deyndarê wî bû.

25Lê belê bona ku wî nikaribû deynê xwe bide, efendiyê wî emir kir ku ew û jina wî û zarokên wî û hemû hebûna wî bêne firotin ku, deynê wî bê dayîn.

26Wê demê xulam xwe avête erdê, jê rica kir û got: Efendî, ji min re sebir bike; ez ê hemû bidim te!

27Û dilê efendiyê wî xulamî bi wî şewitî, ew berda û deynê wî jê re bexşand.

28Lê belê gava ew xulam derket, rastî hevalekî xwe yê xulam hat ku, bi sed dînarî deyndarê wî bû. Û wî bi qirika wî girt, şidand û got: Deynê xwe bide!

29Hevalê wî yê xulam xwe avête ber lingên wî û jê rica kir û got: Ji min re sebir bike! Ez ê deynê xwe bidim te.

30Û wî nexwest; lê çû wî avêt girtîgehê, heta ku ew deynê xwe bide.

31Gava ku hevalên xulam yên din ev yek dîtin, zehf li ber xwe ketin û çûn û ji efendiyê xwe re hemû tiştên ku qewimî bûn, gotin.

32Wê wextê efendiyê wî, wî bangî cem xwe kir û jê re got: Xulamê xerab! Min hemû deynê te ji te re bexşand, ji ber ku te ji min rica kir.

33Ma ji te re jî ne lazim bû ku, te jî ji hevalê xwe re dilovanî bikira, mîna ku min ji te re dilovanî kir?

34Û efendiyê wî hêrs bû, ew da îşkencekeran, heta ku hemû deynê xwe bide.

35Ger her yek ji we ji dil birayê xwe nebexşîne, dê Bavê minî ezmanan jî wusa li we bike.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →