Matthew 20

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1Ji ber ku Serweriya Ezmanan mîna mirovekî xwediyê malê ye ku, sibê zû, ji bo ji rezê xwe re li xebatkaran bigere, derket.

2Û ew bi xebatkaran re, roja wan bi dînarekî li hev hat û wan şand rezê xwe.

3Û nêzîkî saeta sisiyan derket, hinekên din yên bêkar û betal li qada sûkê disekinin dît

4û ji wan re got: Ka hûn jî herin rez û heqê we çi be, ez ê bidim we!

5Û ew jî çûn. Dîsa ew di navbera saetên şeşan û nehan de derket û eynî tişt kirin.

6Û gava ku ew nêzîkî saeta yanzdehan derket, hinekên din ên ku li wir sekinîne dît û ji wan re got: Ma hûn çima temamiya rojê li vir betal sekinî ne?

7Wan jê re gotin: Ji ber ku tu kesî xebat neda me! Wî ji wan re got: Hûn jî herin nav rez û heq çibe, hûn ê wê bistînin!

8Û gava ku bû êvar, xwediyê rez ji serkarê xwe re got: Bangî xebatkaran bike, heqê wan bide, ji yên paşîn dest pê bike heta yên pêşîn.

9Û gava ku ew xebatkarên di saet yanzdeh de dest pê kiribûn hatin û her yekî dînarek stendin.

10Û gava yên pêşîn hatin, wan gotin qey dê ew zêde bistînin; lê belê wan jî her yekî dînarek stendin.

11Û gava wan heqê xwe stendin, li hember xwediyê malê gotegot kirin û gotin:

12Ev, yên ku paşiyê ne, saetekî xebitîn û te ew bi yên ku giraniya rojê û germa wê kişandine, bi me re yek girt!

13Lê belê wî bersiv da û ji wan yekî re got: Heval, ez neheqiyê li te nakim! Ma tu bi min re bi dînarekî re qayîl nebûyî?

14Heqê xwe bistîne û here! Ez dixwazim, çawa ku min da te, ûsa jî bidime ewên paşîn.

15Ma heqê min tune ku, ez her çi bixwazim, bi malê xwe bikim? An tu comerdiya min bi çawên xerab dibînî?

16Bi vî awayî dê yên dawîn bibin yên yekemîn û yên yekemîn bibin yên dawîn. Ji ber ku vexwendî pirr in, lê belê bijartî hindik in.

17Û gava ku Îsa derket Orşelîmê, her donzdeh şagirtên xwe wekî din rahişt û di rê de ji wan re got:

18A vay, em diçin Orşelîmê û Lawê Mirov dê bidine destê serokên kahînan û alimên zagonê û ew ê wî bi ceza mirinê daraz bikin

19û dê wî bidin destê neteweyan, bona ku qerfên xwe bi wî bikin, bidin ber qamçiyan û wî xaç bikin û ew ê roja sisiyan ji mirinê rabe.

20Li ser vêya dayika lawên Zebedî tevî lawên xwe hate cem wî, jê re secde kir û xwestinekê ji wî xwest.

21Û Îsa ji wê re got: Tu çi dixwazî? Wê jî ji wî re got: Destûr bide ku, ev herdu lawên min di Serweriya te de, yek li aliyê te yî rastê û yê din jî li aliyê te yî çepê rûnên!

22Lê belê Îsa li wan vegerand û got: Hûn nizanin ku, hûn çi dixwazin! Ma hûn dikarin, ji kaseya ku ez vedixwim vexwin? Wan ji Îsa re gotin: Em dikarin!

23Îsa ji wan re got: Bi rastî hûn ê kaseya min vexwin, lê belê rûniştandina aliyê minî rastê û çepê ne di destê min de ye; lê belê ew der bona yên ku ji aliyê Bavê min ve hatiye amadekirin e.\n

24Û dema deh şagirt vêya bihîstin, ji herdu birayan re xeyidîn.

25Lê belê Îsa wan bangî cem xwe kir û got: Hûn dizanin ku, serokên neteweyan serweriyê li wan dikin û mezinên wan serweriyê li ser wan dajon.

26Di nav we de ne ûsa be; lê belê di nav we de her kî ku dixwaze bibe yê mezin, bila bibe xizmetkarê we

27û her kî ku dixwaze, di nav we de bibe yê yekem, bila bibe koleyê we.

28Çawa ku Lawê Mirov nehatiye ku jê re xizmetê bikin, lê hatiye ku xizmetê bike û bona gellekan canê xwe bi fîdyetî bide.

29Û gava ku ew ji Erîhayê derketin, ajaweyeke mezin li pey Îsa çû.

30Û a vay, du korên ku li qeraxa rê rûniştîbûn, gava wan bihîstin ku Îsa derbas dibe, kirin qêrîn û gotin: Ya Xudan, Lawê Dawid, ji me re dilovaniyê bike!

31Lê belê ajawe, bona ku dengê xwe bibirin, wan azirandin. Lê belê wan hîn zêde kirin qêrîn û gotin: Ya Xudan, Lawê Dawid, ji me re dilovaniyê bike!

32Û Îsa sekinî û bangî wan kir û got: Ma hûn çi dixwazin ku, ez ji bo we bikim?

33Wan jî jê re gotin: Ya Xudan, bila çavên me vebin!

34Û dilê Îsa bi wan şewitî û dest danî ser çavên wan û wê demê çawên wan dîtin û li pey wî çûn.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →