Matthew 25

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1Wê çaxê Serweriya Ezmanan, dê bibe mîna deh qîzên azib ku qendîlên xwe rahiştine û çûne pêşwaziya zavê.

2Ji wan pênc baqil û pênc bêaqil bûn.

3Ji ber gava ku yên bêaqil qendîlên xwe rahiştin, rûn bi xwe re negirtin.

4Lê belê yên baqil, rûn jî di qaban de tevî qendîlên xwe bi xwe re girtin.

5Lê belê gava ku zava dereng ket, xew ket ser hemûyan û di xew de çûn.

6Û nîvê şevê qêrînek hat: A vay, zava tê! Derkevin pêşiya wî!

7Wê wextê hemû qîz rabûn û qendîlên xwe amade kirin.

8Û yên bêaqil ji yên baqil re gotin: Ji rûnê xwe bidin me, ji ber ku qendîlên me ditemirin!

9Lê belê yên baqil bersiv dan û gotin: Na, dibe ku rûn ji me û we re têrê neke; ya qenc, hûn herin cem yên rûn difiroşin û ji bo xwe bikirin!

10Û dema ew çûn ku rûn bikirin, zava hat û ew qîzên ku amade bûn, tevî wî ketin dawetê û derî hate girtin.

11Paşê qîzên din jî hatin û gotin: Ya Xudan, ya Xudan, li me veke!

12Lê belê wî bersiv da û got: Bi rastî ez ji we re dibêjim: Ez we nas nakim!

13Ji ber vê yekê hişyar bimînin! Ji ber ku hûn ne bi rojê û ne jî bi saeta ku Lawê Mirov tê dizanin.

14Ji ber ew mîna zilamê ku gava çû welatekî din, bangî xulamên xwe bike û malê xwe emanetî wan bike ye.

15Wî li gor hunerê wan, pênc telant da yekî, du telant da yekî û telantek jî da yekî û derkete rê.

16Yê ku pênc telant girtibû hema çû, bi wan danûstendinê kir û pênc telantên din qezenc kir.

17Bi vî awayî yê ku du telant girtîbûn jî, duduyên din qezenc kirin.

18Lê belê yê ku telantek girtîbû, çû erd kola û pereyê efendiyê xwe veşart.

19Û piştî demeke dirêj efendiyê wan xulaman hat û tevî wan hesabê xwe dît.

20Yê ku pênc telant girtîbûn, pêş de hat, pênc telantên din jî anîn û got: Efendî, te pênc telant dabû min, a vay, min pênc telantên din jî qezenc kir.

21Efendiyê wî jê re got: Aferîn, xulamê qenc û dilsoz! Tu di nav tiştên kêm de dilsoz bûyî, ez ê te deynim ser gellek tiştan; bikeve şênahiya efendiyê xwe!

22Yê ku du telant girtîbû jî hat û got: Efendî, te du telant dabû min, a vay, min du telantên din jî qezenc kir.

23Efendiyê wî jê re got: Aferîn, xulamê qenc û dilsoz! Tu di nav tiştên kêm de dilsoz bûyî, ez ê te deynim ser gellek tiştan; bikeve şênahiya efendiyê xwe!

24Lê belê yê ku telantek girtîbû jî hat û got: Efendî, min dizanibû ku wekî tu mirovekî hişk î û cîhê ku te neajotiye, tu diçinî û cîhê ku te belav nekiriye, berhev dikî

25û ez tirsiyam, çûm û telantê te di erdê de veşartim; a vay, malê te ji te re be!

26Lê belê efendiyê wî bersiv da û ji wî re got: Xulamê xerab û zexel! Ma te dizanîbû ku, ez ji cîhê ku min neajotiye diçinim û cîhê ku, min belav nekiriye, berhev dikim?

27Wê çaxê divê te perê min bida bankêran; gava ku ez bihatima, min ê pereyê xwe tevî selefa wî ve bigirta.

28Ji ber vê yekê, wî telantî ji wî bigirin û bidin yê ku deh telantên wî hene!

29Ji ber ku yê kî hebe, dê jê re bê dayînê û bê zêde kirin. Lê belê yê kî tune be, ya ku pê re heye jî dê jê bê girtin!

30Û vî xulamê bêkêr bavêjin tariya derve! Li wê derê dê bibe girî û qirçîniya diranan.

31Lê belê wexta ku Lawê Mirov hemû milyaketan pê re û bi mezinahiya xwe ve bê, hingê dê li ser texta xwe yî bilind rûne;

32hemûya gelan dê li ber wî bicivîn û ew ê wan ji hev û din veqetîne, çawa ku şivan mîhan ji bizinan vediqetîne.

33Dê mîhan bide milê xwe yî rastê û bizinan bide milê xwe yî çepê.

34Wê wextê Qiral, dê ji yên ku li aliyê xwe yî rastê ne re bêje: Ya hûn, pîrozên Bavê min, werin, Serweriya ku ji bona we ji destpêka dinê ve amade bûye, mêras bigirin!

35Ji ber ku ez birçî bûm û we xwarin dan min; ez tî bûm û we av dan min; ez xerîb bûm û we min girtin hundir;

36ez tazî bûm û we kinc li min kirin; ez nexweş ketim û we serîdankê li min kirin; ez di girtîgehê de bûm û hûn hatin cem min.

37Wê wextê dê yên salih bersivê bidin wî û bêjîn: Ya Xudan, ma kengê me te birçî dîtin û xwarinê da te, an te tî dîtin û av da te?

38Û kengê me te xerîb dîtin û te girtin hundir, an jî te tazî dîtin û kinc li te kirin?

39Û kengê me te nexweş an di girtîgehê de dîtin û em hatin cem te?

40Dê Qiral bersivê bide û ji wan re bêje: Bi rastî ez ji we re dibêjim: Madem ku we ji van birayên minî herî biçûk yekî re kir, we ji min re kir!

41Wê wextê ew, dê ji yên ku li aliyê xwe yî çepê ne re jî bêje: Yên lanet lê bûyî! Ji cem min herin nav agirê abadîn ku, ji bona Îblîs û milyaketên wî amade bûye!

42Ji ber ku ez birçî bûm û we xwarinê nedan min, ez tî bûm û we avê nedan min;

43ez xerîb bûm û we min negirtin hundir; ez tazî bûm û we kincan li min nekirin, ez nexweş û di girtîgehê de bûm û hûn nehatin cem min!

44Wê wextê ew ê jî bersivê bidin û bêjin: Ya Xudan! Ma kengê me te birçî, an tî, an xerîb, an tazî, an nexweş, an jî di girtîgehê de dîtin û me ji te re xizmetê nekirin?

45Wê wextê ew ê bersivê bide wan û bêje: Bi rastî ez ji we re dibêjim: Madem ku we ji vana yên herî biçûk yekî re nekir, we ji min re jî nekirin!

46Û vana herin ezabê abadîn, lê belê yên salih dê herin jiyana abadîn!

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →