Numbers 20

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ໃນເດືອນທຳອິດ ຊຸມຊົນອິດສະຣາເອນທັງໝົດໄດ້ມາທີ່ຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານຊິນ ແລະຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ທີ່ກາເດັດ. ນາງມີຣີອາມໄດ້ຕາຍແລະຖືກຝັງໄວ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

2ໃນບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ນັ້ນບໍ່ມີນໍ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ປະຊາຊົນຈຶ່ງມາເຕົ້າໂຮມກັນອ້ອມໂມເຊກັບອາໂຣນ

3ແລະຈົ່ມຮ້າຍວ່າ, “ຖ້າພວກເຮົາຫາກໄດ້ຕາຍຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ຮ່ວມກັບພີ່ນ້ອງອິດສະຣາເອນຂອງພວກເຮົາກໍຄົງເປັນການດີກວ່າດອກ

4ເປັນຫຍັງພວກທ່ານຈຶ່ງນຳພວກຊຸມນຸມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວມາສູ່ຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານນີ້? ເພື່ອຢາກໃຫ້ພວກເຮົາກັບຝູງສັດຂອງພວກເຮົາຕາຍໃນທີ່ນີ້ຊັ້ນບໍ?

5ເປັນຫຍັງພວກທ່ານຈຶ່ງນຳພາພວກເຮົາອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ ແລະເຂົ້າໄປໃນບ່ອນທຸກຍາກລຳບາກເຊັ່ນນີ້ ຊຶ່ງບໍ່ມີພືດພັນຫຍັງເກີດຂຶ້ນ? ໃນບ່ອນນີ້ບໍ່ມີເຂົ້າກິນ, ບໍ່ມີຕົ້ນໝາກເດື່ອເທດ, ບໍ່ມີເຄືອອະງຸ່ນ ແລະບໍ່ມີຕົ້ນໝາກພີລາ ແມ່ນແຕ່ນໍ້າຈະດື່ມກໍຍັງບໍ່ມີ.”

6ໂມເຊກັບອາໂຣນໄດ້ພາກັນຍ່າງໜີຈາກປະຊາຊົນ ແລະໄປຢືນຢູ່ທາງເຂົ້າຫໍເຕັນບ່ອນຊຸມນຸມ. ພວກເພິ່ນໝູບໜ້າລົງດິນ ແລະສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ກໍໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນ.

7ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວກັບໂມເຊວ່າ,

8“ຈົ່ງຈັບເອົາໄມ້ຄ້ອນເທົ້າທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບພັນທະສັນຍານັ້ນ ແລ້ວໃຫ້ເຈົ້າແລະອາໂຣນເອີ້ນປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນທັງໝົດ. ຈົ່ງກ່າວແກ່ໂງ່ນຫີນຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ແລະນໍ້າກໍຈະໄຫລອອກມາ. ໃນທຳນອງນີ້ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ນໍ້າໄຫລອອກມາຈາກໂງ່ນຫີນສຳລັບປະຊາຊົນ ສຳລັບພວກເຂົາແລະສັດຂອງພວກເຂົາໄດ້ດື່ມ.”

9ແລ້ວໂມເຊກໍອອກໄປແລະຖືເອົາໄມ້ຄ້ອນເທົ້າທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງໄວ້.

10ເພິ່ນກັບອາໂຣນໄດ້ເຕົ້າໂຮມຊຸມຊົນທັງໝົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂງ່ນຫີນ ແລະໂມເຊກໍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຟັງທາງນີ້ ພວກເຈົ້າຄົນກະບົດເອີຍ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງເອົານໍ້າອອກມາຈາກໂງ່ນຫີນນີ້ ໃຫ້ພວກເຈົ້າດື່ມຊັ້ນບໍ?”

11ແລ້ວໂມເຊກໍຍົກໄມ້ຄ້ອນເທົ້າຂຶ້ນຕີໂງ່ນຫີນສອງເທື່ອ ແລະນໍ້າກໍໄຫລທະລຸອອກມາຢ່າງຫລວງຫລາຍ ແລ້ວທັງຄົນແລະຝູງສັດທັງປວງກໍພາກັນດື່ມ.

12ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ໂມເຊແລະອາໂຣນວ່າ, “ຍ້ອນພວກເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອພຽງພໍທີ່ຈະຮັບຮູ້ຣິດເດດອັນສັກສິດຂອງເຮົາ ຊ້ອງໜ້າປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ, ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາເຂົ້າໄປຢູ່ໃນດິນແດນ ບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ສັນຍາວ່າຈະມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົານັ້ນ.”

13ເຫດການນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນທີ່ເມຣີບາ ບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນໄດ້ຈົ່ມຮ້າຍໃສ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະບ່ອນທີ່ພຣະອົງໄດ້ສຳແດງໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນວ່າ ພຣະອົງຊົງບໍຣິສຸດ.

14ແລ້ວໂມເຊກໍໃຊ້ຜູ້ນຳຂ່າວຈາກເມືອງກາເດັດ ໄປຫາກະສັດແຫ່ງດິນແດນເອໂດມວ່າ, “ຂ່າວນີ້ແມ່ນສົ່ງມາຈາກຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ເຜົ່າຕ່າງໆຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ. ທ່ານກໍຮູ້ເຖິງຄວາມຍາກລຳບາກທີ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະສົບພົບພໍ້ມາ

15ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປທີ່ປະເທດເອຢິບ ບ່ອນທີ່ພວກເພິ່ນໄດ້ອາໄສຢູ່ເປັນເວລາຫລາຍປີ. ຊາວເອຢິບໄດ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ ຕະຫລອດທັງພວກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ

16ແລະພວກຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮ້ອງຂໍຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຫ້ຊ່ວຍເຫລືອ. ພຣະອົງໄດ້ຍິນຄຳຮ້ອງໄຫ້ຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ ຈຶ່ງສົ່ງເທວະດາຕົນໜຶ່ງນຳພາພວກຂ້າພະເຈົ້າອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ. ໃນເວລານີ້ ພວກຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ທີ່ກາເດັດ ເມືອງທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບເຂດແດນຂອງທ່ານນີ້ເອງ.

17ສະນັ້ນ ຈົ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າຜ່ານດິນແດນປະເທດຂອງທ່ານໄປດ້ວຍ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າແລະຝູງສັດຈະບໍ່ອອກນອກຫົນທາງ ຫລືເຂົ້າໄປໃນຮົ້ວສວນ ຫລືສວນອະງຸ່ນຂອງທ່ານແລະພວກຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະບໍ່ດື່ມນໍ້າຈາກສ້າງຂອງທ່ານດ້ວຍ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຕາມຖະໜົນໃຫຍ່ ຈົນກວ່າຈະພົ້ນເຂດແດນປະເທດຂອງທ່ານໄປ.”

18ແຕ່ຊາວເອໂດມໄດ້ຕອບວ່າ, “ພວກເຮົາບໍ່ຍອມໃຫ້ພວກເຈົ້າຜ່ານດິນແດນຂອງພວກເຮົາໄປ ຖ້າພວກເຈົ້າຫາກຂືນເຂົ້າມາ ພວກເຮົາຈະຍົກກຳລັງອອກໄປໂຈມຕີພວກເຈົ້າ.”

19ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນກ່າວວ່າ, “ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ຕາມຖະໜົນໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ ແລະຖ້າພວກຂ້າພະເຈົ້າຫລືຝູງສັດຫາກດື່ມນໍ້າຂອງພວກທ່ານ ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະຈ່າຍເງິນໃຫ້ພວກທ່ານ. ສິ່ງທີ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງການ ແມ່ນຜ່ານດິນແດນປະເທດຂອງພວກທ່ານໄປເທົ່ານັ້ນ.”

20ແຕ່ຊາວເອໂດມໄດ້ຢືນຢັນວ່າ, “ພວກເຮົາບໍ່ຍອມໃຫ້ຜ່ານເປັນເດັດຂາດ.” ແລ້ວພວກເຂົາກໍຍົກທັບອັນເຂັ້ມແຂງ ອອກມາໂຈມຕີປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ.

21ຍ້ອນຊາວເອໂດມບໍ່ຍອມໃຫ້ຊາວອິດສະຣາເອນຜ່ານດິນແດນຂອງພວກເຂົາໄປ ຊາວອິດສະຣາເອນຈຶ່ງລ້ຽວໄປທາງອື່ນ.

22ຊຸມຊົນອິດສະຣາເອນທັງໝົດໄດ້ອອກຈາກກາເດັດ ແລະເດີນທາງມາຮອດພູເຂົາໂຮເຣ

23ໃກ້ເຂດແດນຂອງເມືອງເອໂດມ. ໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ໂມເຊກັບອາໂຣນວ່າ,

24“ອາໂຣນຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນດິນແດນ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ສັນຍາວ່າຈະມອບໃຫ້ແກ່ຊາວອິດສະຣາເອນ; ລາວຈະຕາຍ ເພາະພວກເຈົ້າທັງສອງໄດ້ກະບົດຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງເຮົາທີ່ເມຣີບາ.

25ຈົ່ງນຳອາໂຣນແລະເອເລອາຊາ ລູກຊາຍຂອງລາວຂຶ້ນໄປທີ່ເທິງພູໂຮເຣ

26ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າຖອດເຄື່ອງປະໂຣຫິດຂອງອາໂຣນອອກ ແລະສວມໃສ່ໃຫ້ເອເລອາຊາ. ອາໂຣນຈະໄປຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.”

27ໂມເຊກໍເຮັດຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງໄວ້. ເພິ່ນໄດ້ຂຶ້ນໄປທີ່ເທິງພູເຂົາໂຮເຣຕໍ່ໜ້າຊຸມຊົນທັງໝົດ

28ແລະໂມເຊກໍຖອດເຄື່ອງຕຳແໜ່ງປະໂຣຫິດອອກຈາກອາໂຣນ ແລະສວມໃສ່ໃຫ້ເອເລອາຊາຜູ້ເປັນລູກຊາຍ. ອາໂຣນຕາຍ ຢູ່ທີ່ຈອມພູ; ໂມເຊແລະເອເລອາຊາຈຶ່ງກັບລົງມາ.

29ເມື່ອຊຸມຊົນທັງໝົດຮູ້ວ່າ ອາໂຣນໄດ້ຕາຍແລ້ວ ຄອບຄົວອິດສະຣາເອນທັງໝົດກໍພາກັນໄວ້ທຸກໃຫ້ເພິ່ນ 30 ວັນ.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →