Job 6

Malagasy 2003 (Baiboly Katolika)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Tamin’izay, dia niteny i Jôba ka nanao hoe:

2«Eh, raha mba azo lanjaina mantsy ny fahoriako, ka azo atambatra atao eo ambony mizàna avokoa ny loza manjò ahy,

3dia havesatra noho ny fasiky ny ranomasina izy: ka noho izany, dia tafahoatra ho rediredy ny teniko.

4Fa ny zana-tsipìkan’ny Tsitoha no manindrona ahy, ary ny poizina amin’ireo, fohin’ny fanahiko; ny fampitahoran’Andriamanitra tafalahatra hiady amiko.

5Minananàna eo akaikin’ny vilo-maitso va ny ampondra dia? Mimamà eo anoloan’ny haniny va ny ombalahy?

6Hatao ahoana no fihinan-kanina matsatso sy tsy misy sira? Hatao ahoana no fankafỳ ron’anana tsy nisy tsirony?

7Izay lavin’ny nofo tsy hokasihina akory, no indro tonga haniko, sady feno loto maharikoriko.

8Aiza no hahitako izay hahatò ny fahoriako, sy izay hahatanterahan’Andriamanitra ny antenaiko!

9Ho sitrak’Andriamanitra anie ny hanorotoro ahy, handefa ny tanany sy hanapitra ny androko!

10Aoka tsy ho afaka amiko izao fiononam-po izao, ka hiravoravoako ao anatin’ny loza anindriany ahy; dia ny tsy nandikako na oviana na oviana ny didin’ny Masina.

11Inona moa ny heriko, mba hanantenako? Ohatrinona no halavan’ny androko, mba haharetako?

12Herim-bato va ny heriko? Ary varahina va ny nofoko?

13Tsy efa foana amiko va ny vonjy rehetra? Tsy efa alàna amiko va ny toky rehetra hahitana famonjena?

14Mendrika hiantran’ny sakaizany izay tra-pahoriana, na dia nandao ny fahatahorana ny Tsitoha aza izy.

15Ireo rahalahiko kosa, namadika toy ny ranotrambo, toy ny rano an-dohasahan-driaka, izay mikoriana;

16Sakantsakanan’ny vongan-dranomandry ny fandehany, levona anatin’ny onjany, ny oram-panala.

17Rehefa maina ny andro dia levona izy; raha vao mafana ny andro, ritra an-toerana izy.

18Eny amin’izao sakeli-dalana rehetra izao ny ranony dia lany; eny amin’ny habakabaka izy, manjary etona, dia tankina.

19Nanandrandra azy ny andia-mpivahiny avy any Temà; nanantena azy ny mpandeha avy any Sabà.

20Kanjo foana ny fanantenan’ireny, fa nony tonga teo imorony indreo nangaihay.

21Toy izany koa ianareo manary ahy amin’izao; fa vao nahita fahoriana ianareo, dia nihodina raiki-tahotra.

22Kanefa moa ve aho nanao hoe: ‹Mba omeo zavatra kely aho? mba omeo anjara amin’izay anananareo aho?

23Vonjeo amin’ny tanan’ny fahavaloko aho, afaho amin’ny tanan’ny mpitoha aho?›

24Ampianaro aho, fa hangina hihaino anareo, ampahafantaro ahy izay nahadiso ahy,

25Endrey izany herin’ny teny marina! Fa mba inona kosa no iharan’ny faninianareo?

26Sao dia ny hisambo-teny no tadiavinareo? Raha izay tenin’ny mamoy fo anefa, dia entin-drivotra foana.

27Indrisy, latsahanareo harato ity kamboty, ary ihadianareo lavaka ny sakaizanareo hamandrihana azy!

28Fa ankehitriny mba mitodiha kely atỳ amiko, dia ho hitanareo, raha hilazako lainga manatrika ianareo.

29Miverena, ka aza mety ho tsy marina, miverena, dia hiharihary ny tsy fananako tsiny.

30Misy faharatsiana va eo am-bavako? Sa tsy mahay manavaka ny ratsy va ny vavako?

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →