Ezekiel 16 — Ilonggo (Ang Biblia (1982))

1Liwat nag-abut sa akon ang polong sang Ginoo:

2“Anak sang tawo, pakilalaha ang Jerusalem sang iya mga kangil-aran,

3kag isiling, Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios sa Jerusalem: Ang imo ginhalinan kag ang imo natawohan amo ang duta sang mga Canaanhon; ang imo amay Amornon, kag ang imo iloy Hethanon.

4Kag nahanungud sa imo pagkatawo, sa adlaw nga natawo ka ang imo pusud wala mautud, kag wala ikaw mahugasi sa tubig sa pagtinlo sa imo, wala ka gid maasini, ukon malampini nga mas-a.

5Wala sing mata nga naawa sa imo, sa paghimo sing bisan ano sini nga mga butang sa imo sa pagkalooy sa imo; kondi ginpilak ka sa wayang, kay ginkangil-aran ang imo kaugalingon, sa adlaw nga natawo ka.

6“Kag sang nag-agi ako sa luyo nimo, kag nakita ikaw nga nagaligid sa imo dugo, nagsiling ako sa imo sang yara ka sa imo dugo, ‘Magkabuhi’; hoo, nagsiling ako sa imo sang yara ka sa imo dugo, ‘Magkabuhi,

7ginpabuad ko ikaw subong sang nagatubo sa latagon.’ Kag nagtubo ka kag nagdaku kag nagdangat sa labaw gid nga puni; ang imo mga dughan nahuman, kag ang imo buhok nagtubo; apang ikaw hubo kag hublas.

8“Karon nag-agi ako sa luyo nimo kag nagtolok sa imo, yari karon, ang imo tion amo ang tion sang gugma; kag ginkunup ko sa imo ang akon malaba nga bayo, kag gintabonan ang imo kahubo: hoo, nagsumpa ako sa imo kag nagpakigkatipan sa imo, nagasiling ang Ginoong Dios, kag nangin-akon ikaw.

9Niyan ginhugasan ko ikaw sing tubig kag gintinloan ko ikaw sing maayo gikan sa imo dugo, kag ginhaplas ko ikaw sing lana.

10Ginpanaptan ko ikaw man sing binordahan kag ginsapinan ikaw sang panit sang tahash, ginwagkusan ko ikaw sing lino nga manipis kag gintabonan ikaw sing sukla.

11Kag ginpunihan ko ikaw sing mga puni, kag ginbutangan ko sing mga pulseras ang imo mga kamut, kag kolintas ang imo liog.

12Kag ginbutangan ko sing singsing ang imo ilong, kag mga aritos ang imo mga dulunggan, kag purungpurung nga matahum ang imo olo.

13Sa sini napunihan ka sing bulawan kag pilak; kag ang imo panapton lino nga manipis, kag sukla, kag binordahan; nagkaon ka sing harina nga mapino kag dugus kag lana. Lakas ka katahum, kag nag-uswag ka sa pagkaharianon.

14Kag ang imo kabantugan naglapnag sa tunga sang mga pungsud tungud sang imo katahum, kay himpit ini tungud sa akon pagkahari nga ginbutang ko sa imo, nagasiling ang Ginoong Dios.

15“Apang nagsalig ka sa imo katahum, kag nagmakihilawason bangud sang imo kabantugan, kag nag-ula sang imo mga pagkamahilawason sa tagsatagsa nga nag-agi; iya ini.

16Nagkuha ka sang imo mga panapton, kag naghimo nga sa imo sing mga duug nga mataas nga napunihan sing sarisari nga mga duag, kag nagmakihilawason sa ila; ang kaangay nga mga butang indi mag-abut, kag indi mangin-amo ini.

17Nagkuha ka man sang imo matahum nga mga huluyason nga ginhimo sa akon bulawan kag sa akon pilak, nga ginhatag ko sa imo, kag naghimo nga sa imo sing mga larawan sang mga lalaki, kag nagmakihilawason sa ila;

18kag nagkuha ka sang imo mga panapton nga binordahan kag gintabonan sila, kag ginbutang ang akon lana kag ang akon incienso sa atubangan nila.

19Ang akon man kalan-on nga ginhatag ko sa imo—ang harina nga mapino kag ang lana kag ang dugus nga ginsagud ko sa imo—ginbutang mo sa atubangan nila nga sa kaamyon kag amo ini, nagasiling ang Ginoong Dios.

20Labut pa ginkuha mo ang imo mga anak nga lalaki kag ang imo mga anak nga babayi, nga gin-anak mo sa akon, kag ginhalad mo sila sa ila nga halunhonon. Diotay bala nga butang ang imo pagkamahilawason

21nga ginpatay mo ang akon mga anak kag gintugyan sila sa pagpaagi sa ila sa kalayo?

22Kag sa tanan mo nga kangil-aran kag sa imo mga pagkamahilawason wala ka magdumdum sang mga adlaw sang imo pagkapamatan-on, sang ikaw hubo kag hublas, nga nagaligid sa imo dugo.

23“Kag sa tapus ang tanan mo nga pagkamalaut (kailo, kailo ka! nagasiling ang Ginoong Dios),

24nagpatindug ka nga sa imo sing duug nga nagaarko, kag naghimo nga sa imo sing mataas nga duug sa tagsa ka dalan;

25nagpatindug ka sang imo mataas nga duug sa nasikohan sang tagsa ka dalan kag naghimo nga kangil-aran sang imo katahum, nga nagabukas sang imo mga tiil sa tagsatagsa nga nag-agi, kag nagpadamu sang imo pagkamahilawason.

26Nagpakamahilawason ka man sa mga Egiptohanon, ang imo mga kasilingan nga maunud, kag nagpadamu sang imo pagkamahilawason, sa pagpaakig sa akon.

27Busa, yari karon, gin-untay ko sa imo ang akon kamut, kag ginbuhinan ang imo kinaugali nga kalan-on, kag gintugyan ka sa kabubut-on sang mga nagadumut sa imo, ang babayi nga mga anak sang mga Filistinhon, nga nahuya sang imo maulag nga pagginawi.

28Nagmakihilawason ka man sa mga Asiriahanon, bangud nga indi ka maayawan; hoo, nagmakihilawason ka sa ila, kag wala ka pa maayawi.

29Labut pa ginpadamu mo ang imo mga pagkamahilawason tubtub sa duta sang palatikangan nga amo ang Caldea; kag wala ka pa maayawi sa sini.

30“Daw ano kaluya sang imo tagiposoon, nagasiling ang Ginoong Dios, sa ginatan-aw nga nagahimo ka sini tanan nga butang, ang buhat sang lampingasan nga makihilawason;

31nga nagapatindug ka sang imo duug nga nakayangan sa nasikohan sang tagsa ka dalan, kag nagahimo sang imo mataas nga duug sa tagsa ka dalan. Apang wala ka makaagi sa pagkamahilawason, sa bagay nga nagatamay ka sang hinakay.

32Asawa nga nagapanglahi, nga nagbaton sang mga dumuloong sa baylo sang iya bana!

33Sila nagahatag sing mga amuma sa tanan nga makihilawason nga babayi; apang ikaw naghatag sang imo mga amuma sa tanan mo nga hinigugma, nga nagahamham sa ila agud nga magkari sila sa imo sa tagsa ka luyo tungud sa imo pagkamahilawason.

34Gani tuhay ka sa iban nga mga babayi sa imo mga pagkamahilawason: wala gid sing nagasonod sa imo sa pagkamahilawason; kag sa bagay nga ikaw naghatag sing hinakay, kag wala sing hinakay nga ginhatag sa imo; busa tuhay ka.

35“Busa, O makihilawason, pamatii ang polong sang Ginoo:

36Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios, bangud nga gin-ula ang imo pagkahigko kag ang imo pagkahubo nabuksan tungud sa imo mga pagkamahilawason upud sa imo mga hinigugma, kag bangud sang tanan nga diosdios sang imo mga kangil-aran, kag tungud sa dugo sang imo mga anak nga ginhatag mo sa ila,

37busa, yari karon, tiponon ko ang tanan mo nga hinigugma, nga sa ila nagpangalipay ka, tanan sila nga ginhigugma mo, pati sang tanan nga gindumtan mo; tiponon ko gid sila batok sa imo sa tagsa ka luyo, kag buksan sa ila ang imo pagkahubo, agud nga makita nila ang bug-os mo nga pagkahubo.

38Kag hukman ko ikaw subong sang paghukom sang mga babayi nga nagbungkag sang pagtiayon kag nagpatolo sing dugo, kag dalhon ko sa imo ang dugo sang kasingkal kag kaimon.

39Itugyan ko man ikaw sa kamut nila, kag lumpagon nila ang imo duug nga nakayangan kag gub-on ang imo mga duug nga mataas; ubahan ka nila sang imo mga panapton kag kuhaon ang imo matahum nga mga huluyason, kag bayaan ka nila nga hubo kag hublas.

40Magapataklad man sila batok sa imo sing kabon, kag batohon ka nila sing mga bato kag palapsan ka nila sang ila mga espada.

41Kag sonogon nila sa kalayo ang imo kabalayan kag magahikot sa imo sing mga paghukom sa itololok sang madamu nga babayi; pauntaton ko ikaw sa pagkamahilawason, kag indi ka na man maghatag sing hinakay.

42Gani papahuwayon ko ayon sa imo ang akon kasingkal, kag magataliwan sa imo ang akon kaimon; magalinong ako, kag indi na maakig.

43Bangud nga wala ka magdumdum sang mga adlaw sang imo pagkapamatan-on, kondi naalipungut sa akon sa sini tanan nga butang; busa, yari karon, dalhon ko man ang imo mga dalanon sa ibabaw sang imo olo, nagasiling ang Ginoong Dios. “Wala ka bala maghimo sing pagkaulag dugang sa tanan mo nga mga kangil-aran?

44Yari karon, ang tagsatagsa nga nagagamit sing mga hulubaton magagamit batok sa imo sini nga hulubaton, ‘Kon ano ang iloy, amo man ang iya anak nga babayi.’

45Ikaw amo ang anak nga babayi sang imo iloy, nga nagakangil-ad sa iya bana kag sa iya mga anak; kag ikaw amo ang utud nga babayi sang imo mga utud nga babayi, nga nagakangil-ad sa ila mga bana kag sa ila mga anak. Ang imo iloy Hethanon kag ang imo amay Amornon.

46Kag ang imo utud nga babayi nga magulang amo ang Samaria, nga nagapuyo upud sa iya mga anak nga babayi sa imo wala; kag ang imo manghud nga babayi, nga nagapuyo sa imo too, amo ang Sodoma kag ang iya mga anak nga babayi.

47Apang wala ka maglakat sa ila mga dalanon ukon maghimo sono sa ila mga kangil-aran; sa diotay gid nga tion labi ka pa kadunut sa ila sa tanan mo nga dalanon.

48Sa nagakabuhi ako, nagasiling ang Ginoong Dios, ang Sodoma nga imo utud nga babayi kag ang iya mga anak nga babayi wala makahimo subong sang nahimo mo kag sang imo mga anak nga babayi.

49Yari karon, amo ini ang kalautan sang Sodoma nga imo utud: ang bugal, pagkapuno sang kalan-on, kag mauswagon nga pagkatawhay nga yara sa iya kag sa iya mga anak nga babayi, apang wala sia magpabaskug sang kamut sang makalolooy kag sang nawad-an.

50Palabilabihon sila, kag naghimo sing kangil-aran sa atubangan nakon; busa ginpapas ko sila sono sa ginpakamaayo ko.

51Ang Samaria wala maghimo sang katunga sang imo mga sala; apang ikaw nagpadamu sang imo mga kangil-aran labi pa sa ila, kag nagpakamatarung sang imo mga utud nga babayi paagi sa tanan mo nga kangil-aran nga nahimo mo.

52Ikaw man, antusa ang imo kaugalingon nga kahuluy-an, kay naghatag ka sing paghukom sa imo mga utud nga babayi; paagi sa imo mga sala nga imo nahimo sing labi pa kangil-ad sa ila, matarung pa sila sa imo. Gani ikaw man malibogan, kag magaantus sang imo kahuluy-an, kay ginpakamatarung mo ang imo mga utud nga babayi.

53“Pahaulian ko ang ila kabihagan, ang kabihagan sang Sodoma kag sang iya mga anak nga babayi, kag ang kabihagan sang Samaria kag sang iya mga anak nga babayi, kag ang kabihagan sang imo mga bihag sa tunga nila,

54agud nga mag-antus ka sang imo kaugalingon nga kahuluy-an kag mahuya bangud sang tanan nga imo nahimo, nga ikaw kalipay sa ila.

55Ang imo mga utud nga babayi, ang Sodoma kag ang iya mga anak nga babayi magabalik sa ila nahauna nga kahimtangan, kag ang Samaria kag ang iya mga anak nga babayi magabalik sa ila nahauna nga kahimtangan; kag ikaw kag ang imo mga anak nga babayi magabalik sa inyo nahauna nga kahimtangan.

56Wala bala ang imo utud nga babayi nga Sodoma masambit sang imo baba sa adlaw sang imo bugal,

57sa wala pa mabuksi ang imo pagkamalaut? Karon subong ka sa iya nga nanginkahuluy-an sa babayi nga mga anak sang Siria kag sa tanan nga yara sa palibut niya, kag sa babayi nga mga anak sang mga Filistinhon, nga nagapasipala sa imo sa palibut.

58Gindala mo ang imo pagkaulag kag ang imo mga kangil-aran, nagasiling ang Ginoo.

59“Kay amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios: Ako man magahisayo sa imo subong sang imo nahimo, nga nagtamay sang sumpa sa pagbungkag sang katipan,

60walay sapayan dumdumon ko ang akon katipan sa imo sa mga adlaw sang imo pagkapamatan-on, kag magatukud ako sa imo sing katipan nga dayon.

61Niyan madumduman mo ang imo mga dalanon, kag mahuya kon magbaton ka sang imo mga utud nga babayi, ang imo magulang kag ang imo manghud, kag ihatag ko sila sa imo nga mga anak nga babayi, apang indi tungud sa imo katipan.

62Tukuron ko ang akon katipan sa imo, kag makilala mo nga Ako amo ang Ginoo,

63agud nga makadumdum ka kag malibogan, kag indi na magtikab sang imo baba bangud sang imo kahuluy-an, kon mapatawad ko ikaw sang tanan nga nahimo mo, nagasiling ang Ginoong Dios.”