Ezekiel 22

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1Labut pa nag-abut sa akon ang polong sang Ginoo, nga nagasiling,

2“Kag ikaw, anak sang tawo, hukman mo bala, hukman mo bala ang dugoon nga banwa? Niyan pakilalaha sia sang iya tanan nga kangil-aran.

3Isiling mo, Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios: Banwa nga nagapaagay sing dugo sa tunga niya, nga mag-abut ang iya tion, kag nga nagahimo sing mga diosdios batok sa iya kaugalingon sa pagpadagta sa iya!

4Ikaw nanginmalinapason sa imo dugo nga ginpaagay mo, kag nadagtaan sa imo mga diosdios nga nahimo mo; kag ginpapalapit mo ang imo mga adlaw, nakaabut ka na bisan sa imo mga tuig. Busa ginhimo ko ikaw nga kahuluy-an sa mga pungsud, kag ululigyaton sa tanan nga duta.

5Ang mga yari sa malapit kag ang mga yadto sa malayo sa imo magauligyat sa imo, ikaw nga makahuluya, nga puno sang kagubut.

6“Yari karon, ang mga principe sang Israel, ang tagsatagsa sono sa iya gahum, yara sa imo sa pagpaagay sing dugo.

7Ang amay kag ang iloy gintamay sa imo; ginpigus ang manlulugayaw sa tunga ninyo; sa imo ginpakasaypan nila ang ilo kag ang balong babayi.

8Gintamay mo ang akon balaan nga mga butang, kag ginpasipalahan ang akon mga inugpahuway.

9Ang mabutang-butangon nga mga tawo yara sa imo sa pagpaagay sing dugo, kag sa imo nagkaon sila sa mga bukid; kag sa tunga nimo nakahimo sila sing pagkaulag.

10Sa imo nagbukas sila sang kahubo sang ila mga amay; sa imo ginpaubus nila ang babayi nga dimatinlo sa iya pagkahigko.

11Ang isa nakahimo sing kangil-aran sa asawa sang iya isigkatawo; ang isa nakadagta sing maulagon sang iya umagad nga babayi; ang isa sa imo nagpaubus sang iya utud nga babayi, babaying anak sang iya amay.

12Sa imo nakakuha sila sing mga hamham sa pagpaagay sing dugo; nakakuha ka sing saka kag dugang kag nagdaug ka sing dinalok sa imo isigkatawo tungud sa pagpigus; kag nalimot ka sa akon, nagasiling sang Ginoong Dios.

13“Busa, yari karon, ginpakpak ko ang akon kamut sa imo diminatuud nga daug nga nahimo mo, kag sa imo dugo nga yara sa tunga mo.

14Makabatas bala ang imo tagiposoon, ukon manginmakusug bala ang imo mga kamut, sa mga adlaw nga maghisayo ako sa imo? Ako nga Ginoo nagpamolong sini, kag magahimo sini.

15Paaplaagon ko ikaw sa tunga sang mga pungsud kag laptahon ikaw sa mga duta, kag papason ko ang imo kahigkoan gikan sa imo.

16Kag pasipalahan ka sa imo kaugalingon sa itololok sang mga pungsud; kag makilala mo nga Ako amo ang Ginoo.”

17Kag nag-abut sa akon ang polong sang Ginoo:

18“Anak sang tawo, ang panimalay sang Israel nanginbuay sa akon; tanan sila, pilak kag saway kag istanyo kag salsalon kag tingga sa tunga sang horno, sila nanginbuay.

19Busa amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios: Bangud nga kamo tanan nanginbuay, busa, yari karon, tiponon ko kamo sa tunga sang Jerusalem.

20Subong sang pagtipon nila sang pilak kag saway kag salsalon kag tingga kag istanyo sa tunga sang horno, nga mahuyup ini sang kalayo sa pagtunaw sini; sa amo tiponon ko kamo sa akon kaakig kag sa akon kasingkal, kag ibutang ko kamo didto kag tunawon kamo.

21Tiponon ko kamo kag huypon sang kalayo sang akon kasingkal, kag matunaw kamo sa tunga sini.

22Subong nga ginatunaw ang pilak sa tunga sang horno, sa amo tunawon kamo sa tunga sini; kag makilala ninyo nga ako nga Ginoo nag-ula sang akon kasingkal sa inyo.”

23Kag nag-abut sa akon ang polong sang Ginoo:

24“Anak sang tawo, isiling sa iya, Duta ka nga wala matinloi, ukon maulani sa adlaw sang kaalipungut.

25May puhon ang mga manalagna sa tunga niya kaangay sang leon nga nagangurub nga nagatukub sang tulukbon; naghalunhon sila sing mga kalag; nagakuha sila sing bahandi kag bilidhon nga mga butang; ginpadamu nila ang iya mga balo nga babayi sa tunga niya.

26Ang iya mga sacerdote naglalis sang akon kasogoan kag nagpasipala sa akon balaan nga mga butang; wala sila magtuhay sang balaan kag sang dibalaan, kag wala nila pagpahantupa ang mga tawo sang dimatinlo kag matinlo, kag naglipon sang ila mga mata gikan sa akon mga inugpahuway, kag ginapasipalahan ako sa tunga nila.

27Ang iya mga principe sa tunga niya kaangay sang mga lobo nga nagatukub sang tulukbon, sa pagpaagay sing dugo, sa paglaglag sing mga kalag agud nga makaagum sila sing diminatuud nga daug.

28Kag ang iya mga manalagna naggalagala sa ila sang wala masimbogi, nga nagatan-aw sing dimatuud nga mga palanan-awon kag nagapamakot sing kabutigan sa ila, nga nagasiling, ‘Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios,’ sing ugai ang Ginoo wala magpamolong.

29Ang katawohan sang duta naggamit sing pagpigus kag nagpangawat; gingamo nila ang makalolooy kag ang nawad-an, kag ginpigus sing sayup ang manlulugayaw.

30Kag nagpangita ako sing tawo sa tunga nila nga magpatindug sang kuta kag magtindug sa bulwang sa atubangan nakon tungud sa duta, agud nga indi ko paglaglagon ini; apang wala gid ako sing nakita.

31Busa gin-ula ko ang akon kaalipungut sa ila; ginpapas ko sila sa kalayo sang akon kasingkal; ang ila kaugalingon nga dalanon gintungtung ko sa ila mga olo, nagasiling ang Ginoong Dios.”

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →