Ezekiel 3

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Kag nagsiling sia sa akon, “Anak sang tawo, kaona ang makita mo; kaona ining linukut, kag lakat, magpamolong sa panimalay sang Israel.”

2Gani ginnganga ko ang akon baba, kag ginpakaon niya ako sang linukut.

3Kag nagsiling sia sa akon, “Anak sang tawo, pakaona ang imo tiyan kag busga ang imo mga kasudlan sa sining linukut nga ginahatag ko sa imo.” Niyan ginkaon ko ini; kag nanginsubong ini sang dugus katam-is sa akon baba.

4Kag nagsiling sia sa akon, “Anak sang tawo, lakat, kadto ka sa panimalay sang Israel, kag magpamolong sa ila sang akon mga polong.

5Kay wala ka pag-ipadala sa isa ka katawohan nga tuhay sing hambal kag maiwat sing pamolong, kondi sa panimalay sang Israel—

6indi sa madamu nga mga katawohan nga tuhay sing hambal kag maiwat sing pamolong, nga ang ila mga polong indi ka makahangup. Sa pagkamatuud, kon ipadala ko ikaw sa ila, sila magapamati sa imo.

7Apang ang panimalay sang Israel indi magpamati sa imo; kay indi sila magpamati sa akon; kay ang bug-os nga panimalay sang Israel may agtang nga bat-olan kag matig-a sing tagiposoon.

8Yari karon, ginpatig-a ko ang imo guya batok sa ila mga guya, kag ginpatig-a ang imo agtang batok sa ila mga agtang.

9Ginhimo ko ang imo agtang subong sang diamante nga matig-a pa sa santikan; dili magkahadluk sa ila, ukon magkahangawa sa ila mga panolok, kay mabinatoon sila nga panimalay.”

10Labut pa nagsiling sia sa akon, “Anak sang tawo, batona sa imo tagiposoon ang tanan kong polong nga ipamolong ko sa imo, kag pamatii sang imo mga idulungug.

11Kag lakat, kadto ka sa mga kabihagan, sa imo katawohan, kag magpamolong sa ila, ‘Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios ’; bisan magpamati sila ukon indi.”

12Niyan ginbayaw ako sang Espiritu, kag sa nagapasaka ang himaya sang Ginoo sa iya duug, nabatian ko sa likod nakon ang kagahud sang dakung linog;

13yadto amo ang kagahud sang mga pakpak sang buhi nga mga sapat sang nagtanduganay sila, kag ang kagahud sang mga aliling sa luyo nila, ang kagahud sang dakung linog.

14Ginbayaw ako sang Espiritu kag gindala ako sa unhan, kag nagkadto ako nga may kapaitan sa kainit sang akon espiritu, ang kamut sang Ginoo mabaskug sa akon;

15kag nag-abut ako sa Tel-abib sa mga kabihagan, nga nagpuyo sa ubay sang suba nga Kebar. Kag naglingkod ako didto sing pito ka adlaw nga naorongan sa tunga nila.

16Kag sa katapusan sang pito ka adlaw, nag-abut sa akon ang polong sang Ginoo:

17“Anak sang tawo, ginhimo ko ikaw nga manugbantay sa panimalay sang Israel; busa pamatii ang polong sa akon baba, kag paandami sila gikan sa akon.

18Kon ako magsiling sa malauton, ‘Sa pagkamatuud mapatay ka,’ kag wala ka magpaandam sa iya, ukon magpamolong sa pagpaandam sang malauton gikan sa iya malaut nga dalanon, sa pagluwas sang iya kabuhi, ang among malauton nga tawo mapatay sa iya kalautan; apang ang iya dugo kinahanglanon ko sa imo kamut.

19Apang kon ikaw magpaandam sa malauton, kag wala sia magtalikod sa iya pagkamalaut, ukon sa iya malaut nga dalanon, mapatay sia sa iya kalautan; apang naluwas mo ang imo kalag.

20Sa liwat, kon ang matarung nga tawo magtalikod sa iya pagkamatarung kag maghimo sing kalautan, kag nagabutang ako sing kasandaran sa atubangan niya, sia mapatay; bangud nga ikaw wala magpaandam sa iya, mapatay sia sa iya sala, kag indi na pagdumdumon ang iya matarung nga mga buhat nga iya ginhimo; apang ang iya dugo kinahanglanon ko sa imo kamut.

21Wala sing sapayan kon paandaman mo ang matarung nga tawo nga ang matarung indi magpakasala, kag wala sia nagapakasala, sa pagkamatuud magakabuhi sia, bangud nga nagpamati sia sang paandam; kag naluwas mo ang imo kalag.”

22Kag ang kamut sang Ginoo didto sa akon; kag nagsiling sia sa akon, “Tindug ka, magkadto sa kapatagan, kag didto magapakighambal ako sa imo.”

23Niyan nagtindug ako kag nagkadto sa kapatagan; kag, yari karon, ang himaya sang Ginoo nagdolog didto, subong sang himaya nga nakita ko sa ubay sang suba nga Kebar; kag naghapa ako.

24Apang nagsulud ang Espiritu sa akon, kag ginpatindug niya ako; kag nagpakighambal sia sa akon kag nagsiling sa akon, “Kadto, takpi ang imo kaugalingon sa sulud sang imo balay.

25Kag ikaw, O anak sang tawo, yari karon, butangan ka nila sing mga gapus, kag gapuson ka sini, agud nga indi ka makagowa sa tunga sang katawohan;

26kag patapikon ko ang imo dila sa imo ngalagngag, agud nga mag-apa ka kag indi manginmanugsabdong sa ila; kay sila mabinatoon nga panimalay.

27Apang kon ako magpakighambal sa imo, buksan ko ang imo baba, kag isiling mo sa ila, ‘Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios ’; ang nagapamati, magpamati sia; kag ang indi nagapamati, magdumili sia; kay sila mabinatoon nga panimalay.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →