Ezekiel 33

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1Ang polong sang Ginoo nag-abut sa akon:

2“Anak sang tawo, ipamolong sa imo katawohan kag isiling sa ila, Kon dalhon ko ang espada sa isa ka duta, kag ang katawohan sang duta magkuha sing isa ka tawo sa tunga nila, kag ibutang sia nga ila manugbantay;

3kag kon makita niya nga ang espada nagapakari sa duta kag nagapatonog sia sang budyong kag nagapaandam sa katawohan;

4niyan ang bisan sin-o nga nakabati sang tonog sang budyong kag indi magpangaman, kon mag-abut ang espada kag magkuha sa iya, ang iya dugo manginsa iya kaugalingon nga olo.

5Nabatian niya ang tonog sang budyong, kag wala magpangaman; ang iya dugo manginsa iya. Apang kon nagpangaman sia, naluwas niya kuntani ang iya kalag.

6Apang kon ang manugbantay makakita sang espada nga nagapakari kag wala magpatonog sang budyong, kag ang katawohan wala mapaandami, kag mag-abut ang espada, kag magkuha sa tunga nila sing bisan sin-ong tawo; nakuha sia sa iya kalautan, apang ang iya dugo kinahanglanon ko sa kamut sang manugbantay.

7“Gani ikaw, anak sang tawo, ginbutang ko ikaw nga manugbantay sa panimalay sang Israel; busa pamatii ang polong sa akon baba, kag hatagi sila sing paandam gikan sa akon.

8Kon magsiling ako sa malauton, O malauton nga tawo, sa pagkamatuud mapatay ka, kag ikaw wala magpamolong sa pagpaandam sang malauton sa iya dalanon, ina nga malauton nga tawo mapatay sa iya kalautan, apang ang iya dugo kinahanglanon ko sa imo kamut.

9Walay sapayan, kon napaandaman mo ang malauton sa pagbiya sa iya dalanon, kag wala sia magtalikod sa iya dalanon; mapatay sia sa iya kalautan, apang naluwas mo ang imo kalag.

10“Kag ikaw, anak sang tawo, isiling sa panimalay sang Israel, Kamo nagapamolong sing subong sini: ‘Ang amon mga paglalis kag ang amon mga sala yari sa amon, kag sa ila nagakag-as kami; paano bala niyan nga mabuhi kami?’

11Isiling sa ila, sa nagakabuhi ako, nagasiling ang Ginoong Dios, Wala ako sing kahamuut sa kamatayon sang malauton, kondi nga ang malauton magbiya sa iya dalanon kag magkabuhi; biya kamo, biya kamo sa inyo malaut nga mga dalanon; kay ngaa bala nga magkalamatay kamo, O panimalay sang Israel?

12Kag ikaw, anak sang tawo, isiling sa imo katawohan, Ang pagkamatarung sang matarung indi makaluwas sa iya kon sia magmalalison; kag nahanungud sang pagkamalaut sang malauton, indi sia mapukan sa sini kon magbiya sia sa iya pagkamalaut; kag ang matarung indi magkabuhi sa sini kon magpakasala sia.

13Bisan magsiling ako sa matarung nga sa pagkamatuud magakabuhi sia; apang kon magsalig sia sa iya pagkamatarung kag maghimo sing kalautan, wala gid sing dumdumon sang iya matarung nga mga buhat; kondi sa iya kalautan nga ginhimo niya dira mapatay sia.

14Liwat, bisan magsiling ako sa malauton, ‘Sa pagkamatuud, mapatay ka,’ apang kon sia magbiya sa iya sala kag maghimo sono sa kasogoan kag katadlongan,

15kon ang malauton mag-uli sang inugpalig-on, mag-uli sang kinawat niya, kag maglakat sia sa mga palatukuran sang kabuhi, nga wala nagahimo sing kalautan; sa pagkamatuud magakabuhi sia, indi sia mapatay.

16Wala gid sing dumdumon batok sa iya sang iya mga sala nga nahimo niya; nahimo niya ang sono sa kasogoan kag katadlongan, sa pagkamatuud magakabuhi sia.

17“Apang nagasiling ang imo katawohan, ‘Ang dalanon sang Ginoo di-alangay’; sing ugai ang ila dalanon amo ang di-alangay.

18Kon ang matarung magbiya sa iya pagkamatarung, kag maghimo sing kalautan, sa sini mapatay gid sia.

19Kag kon ang malauton magbiya sa iya pagkamalauton, kag maghimo sono sa kasogoan kag katadlongan, sa sini magakabuhi sia.

20Apang nagasiling kamo, ‘Ang dalanon sang Ginoo di-alangay.’ O panimalay sang Israel, magahukom ako sa tagsatagsa sa inyo sono sa iya mga dalanon.”

21Sa ikapulog duha nga tuig sang amon kabihagan, sa ikapulo nga bulan, sa ikalima nga adlaw sang bulan, nag-abut sa akon ang isa nga nakapalagyo gikan sa Jerusalem nga nagasiling, “Ang banwa naagaw.”

22Karon ang kamut sang Ginoo nanginsa akon sa kahaponon sang wala pa mag-abut ang nakapalagyo; kag ginbuka niya ang akon baba tubtub nga nag-abut sia sa akon sa kaagahon; kag nagbuka ang akon baba, kag indi na ako apa.

23Ang polong sang Ginoo nag-abut sa akon:

24“Anak sang tawo, ang mga nagapuyo sa sadtong naguba nga mga duug sa duta sang Israel nagasiling, ‘Si Abraham isa, kag napanubli niya ang duta; apang kita madamu; sa aton ang duta ginhatag nga panublion.’

25Busa isiling sa ila, Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios: Nagakaon kamo nga may dugo, kag nagabayaw sang inyo mga mata sa inyo mga diosdios, kag nagapaagay sing dugo; magatag-iya bala kamo sang duta?

26Nagatindug kamo sa inyo espada, nagahikot kamo sing kangil-aran kag ginadagtaan sang tagsatagsa ang asawa sang iya isigkatawo; magatag-iya bala kamo sang duta?

27Amo ini ang isiling mo sa ila, Amo ini ang ginasiling sang Ginoong Dios: Sa nagakabuhi ako, sa pagkamatuud ang mga yara sa guba nga mga duug mapukan sa espada; kag ang yara sa wayang ihatag ko nga lamonon sang kasapatan; kag ang mga yara sa mga pamakud kag sa mga lungib mapatay sa kamatay.

28Kag himoon ko ang duta nga mamingaw kag kabulungan; kag magauntat ang bugal sang iya gahum; kag ang kabukiran sang Israel magamingaw sa bagay nga wala sing magaagi.

29Niyan makilala nila nga Ako amo ang Ginoo, kon mahimo ko ang duta nga mamingaw kag kabulungan bangud sang tanan nila nga kangil-aran nga ginhimo nila.

30“Nahanungud sa imo, anak sang tawo, ang imo katawohan nga nagahambal nahanungud sa imo sa luyo sang mga dingding kag sa mga ganhaan sang mga balay, nagahambalanay, ang tagsatagsa sa iya utud, ‘Kari, kag pamatii ninyo kon ano ang polong nga nagagikan sa Ginoo.’

31Kag nagaabut sila sa imo subong sang pag-abut sang katawohan, kag nagalingkod sila sa imo atubangan subong nga akon katawohan, kag nagapamati sila sang imo mga polong apang wala nila sila ginahimoa; kay sa ila baba nagapakita sila sing daku nga gugma, apang ang tagiposoon nila nagasonod sa ila daug.

32Kag, yari karon, ikaw sa ila subong sang kalantahon nga makawiwili gid sang isa nga may tingug nga matahum kag makalanton sing maayo sa tulunggon, kay ginapamatian nila ang imo mga polong, apang wala nila sila paghimoa.

33Kon ini mahanabu—yari karon, nagaabut ini!—niyan makahibalo sila nga may manalagna sa tunga nila.”

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →