Ezekiel 9

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Niyan nagsinggit sia sa akon mga idulungug sa mabaskug nga tingug, nga nagasiling, “Papalapita sila nga nagatatap sang banwa, nga ang tagsa ka tawo may iya nga hinganiban nga inuglaglag sa iya kamut.”

2Kag yari karon, anum ka lalaki nag-abut gikan sa alagyan sang gawang nga naibabaw, nga yara sa nayon sa aminhan, nga ang tagsa ka tawo may iya nga hinganiban nga inug-ihaw sa iya kamut, kag sa tunga nila isa ka lalaki nga napanaptan sing lino, nga may tintirohan sang manugsulat sa iya kilid. Kag nagsulud sila kag nagtindug sa luyo sa halaran nga saway.

3Karon ang himaya sang Dios sang Israel naghayaw gikan sa mga querubin diin sia sa ibabaw sini pakadto sa atangan sang balay; kag nagpanawag sia sa lalaki nga napanaptan sang lino, nga may yara nga tintirohan sang manugsulat sa iya kilid.

4Kag ang Ginoo nagsiling sa iya, “Latas ka sa tunga sang banwa, sa tunga sang Jerusalem, kag butangi sing tanda ang mga agtang sang mga tawo nga nagapanghayhay kag nagabakho sa tanan nga kalangil-aran nga ginhimo sa tunga niya.”

5Kag sa iban nagsiling sia sa akon palamatin-an, “Latas kamo sa banwa sa olihi niya, kag magpanglabo; dili magpasaylo ang inyo mata ukon magkaawa kamo;

6patya sing bug-os ang tigulang nga lalaki, ang pamatan-on nga lalaki kag ang ulay, ang kabataan nga magamay kag ang kababayin-an, apang dili magpalapit sa bisan sin-o nga tawo nga may tanda. Kag magsugud sa akon santuario.” Niyan nagsugud sila sa mga tigulang nga yara sa atubangan sang balay.

7Niyan nagsiling sia sa ila, “Dagtai ninyo ang balay, kag hil-uba ang mga luwang sing mga pinatay. Gowa kamo.” Kag naggowa sila, kag nagpanglabo sa banwa.

8Kag sang nagapanglabo sila, kag nabilin ako, napukan ako nga hapa, kag nagtuaw, “Ah Ginoong Dios! laglagon mo bala ang bug-os nga nabilin sang Israel sa pag-ula mo sang imo kasingkal sa Jerusalem?”

9Niyan nagsiling sia sa akon, “Ang kalautan sang panimalay sang Israel kag sang Juda lakas kadaku; ang duta puno sang dugo, kag ang banwa puno sang pigusay; kay nagasiling sila, ‘Ginbayaan sang Ginoo ang duta, kag ang Ginoo wala makakita.’

10Nahanungud sa akon man, ang akon mata indi magpasaylo, ukon magkaawa ako, kondi itungtung ko sa ila olo ang ila dalanon.”

11Kag yari karon, ang lalaki nga napanaptan sang lino, nga may tintirohan sang manugsulat sa iya kilid, nagsugid sang butang, nga nagasiling, “Nahimo ko sono sa ginsogo mo sa akon.”

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →