Exodus 10

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ບອກໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງເຂົ້າໄປພົບກະສັດຟາໂຣ. ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ກະສັດຟາໂຣກັບບັນດາຂ້າຣາຊການຂອງລາວມີໃຈແຂງກະດ້າງດື້ດຶງ ເພື່ອເຮົາຈະສຳແດງໝາຍສຳຄັນກັບການອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ

2ແລ້ວພວກເຈົ້າກໍຈະໄດ້ເລົ່າສູ່ພວກລູກຫລານຟັງວ່າ ເຮົາໄດ້ກະທຳໃຫ້ຊາວເອຢິບໂງ່ງ່າວພຽງໃດ ເມື່ອເຮົາໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນຕ່າງໆເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ.”

3ສະນັ້ນ ໂມເຊແລະອາໂຣນຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າໄປພົບກະສັດຟາໂຣ ແລະກ່າວຕໍ່ເພິ່ນວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາວເຮັບເຣີກ່າວວ່າ, ‘ເຈົ້າຍັງຈະແຂງຂໍ້ຕໍ່ເຮົາອີກດົນນານປານໃດ? ຈົ່ງປ່ອຍປະຊາຊົນຂອງເຮົາໄປ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ນະມັດສະການເຮົາ.

4ຖ້າເຈົ້າຍັງສືບຕໍ່ປະຕິເສດຢູ່ໃນມື້ອື່ນນີ້ ເຮົາຈະໃຫ້ຝູງຕັກແຕນເຂົ້າມາໃນປະເທດຂອງເຈົ້າ.

5ມັນຈະມາເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍປົກຄຸມຢູ່ທົ່ວໄປ ຈົນເບິ່ງບໍ່ເຫັນໜ້າດິນ. ມັນຈະກິນທຸກໆສິ່ງທີ່ໝາກເຫັບບໍ່ໄດ້ທຳລາຍ ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່.

6ມັນຈະເຂົ້າໄປຢູ່ເຕັມຣາຊວັງ ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງບັນດາຂ້າຣາຊການ ແລະເຮືອນຂອງປະຊາຊົນທຸກຄົນ. ມັນໂຫດຮ້າຍກວ່າສິ່ງໃດໆທັງໝົດ ທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າເຄີຍໄດ້ເຫັນມາ.”’ ແລ້ວໂມເຊກໍໄດ້ອຳລາກະສັດຟາໂຣກັບໄປ.

7ບັນດາຂ້າຣາຊການຈຶ່ງຖາມກະສັດຟາໂຣວ່າ, “ຊາຍຄົນນີ້ຍັງຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເດືອດຮ້ອນຢູ່ອີກເຫິງປານໃດ? ຈົ່ງປ່ອຍຊາວອິດສະຣາເອນໄປນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາສາ. ທ່ານບໍ່ເຫັນບໍວ່າ ເອຢິບກຳລັງຈິບຫາຍວາຍວອດພຽງໃດແລ້ວ?”

8ສະນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງໄປເຊີນໂມເຊ ແລະ ອາໂຣນໃຫ້ກັບຄືນມາພົບກະສັດຟາໂຣອີກ ແລະເພິ່ນກ່າວຕໍ່ພວກເພິ່ນວ່າ, “ຈົ່ງໄປນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າສາ. ແຕ່ມີຜູ້ໃດຈະໄປແດ່?”

9ໂມເຊຕອບວ່າ, “ພວກຂ້ານ້ອຍຈະໄປໝົດທຸກຄົນ ລວມທັງເດັກນ້ອຍແລະຜູ້ເຖົ້າ. ພວກຂ້ານ້ອຍຈະເອົາລູກຊາຍຍິງ, ຝູງແກະ, ຝູງແບ້ ແລະພ້ອມທັງຝູງງົວໄປດ້ວຍ ເພາະພວກຂ້ານ້ອຍຈະຈັດເທດສະການ ເພື່ອຍົກຍໍຖວາຍກຽດແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ.”

10ກະສັດຟາໂຣຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນທັນທີວ່າ, “ບໍ່ໄດ້ ເຮົາສາບານໃນນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ ຈະບໍ່ຍອມປ່ອຍໃຫ້ພວກເຈົ້າເອົາພວກຜູ້ຍິງແລະເດັກນ້ອຍໄປນຳ ມັນຈະແຈ້ງແລ້ວວ່າ ພວກເຈົ້າກຳລັງວາງແຜນກໍ່ການກະບົດ.

11ບໍ່ໄດ້ ຖ້າພວກເຈົ້າຢາກໄປນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຢາເວ ກໍໃຫ້ແຕ່ຜູ້ຊາຍເທົ່ານັ້ນໄປ.” ແລ້ວໂມເຊແລະອາໂຣນກໍຖືກໄລ່ໃຫ້ອອກໄປຈາກວັງຂອງກະສັດຟາໂຣ.

12ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ບອກໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງຍົກມືຂຶ້ນເທິງປະເທດເອຢິບ ເພື່ອນຳເອົາຕັກແຕນມາ. ມັນຈະກິນທຸກໆສິ່ງທີ່ງອກຂຶ້ນ ແລະທຸກໆສິ່ງທີ່ເຫຼືອຈາກຖືກໝາກເຫັບທຳລາຍ.”

13ດັ່ງນັ້ນ ໂມເຊຈຶ່ງຍົກໄມ້ຄ້ອນເທົ້າຂຶ້ນ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວກໍເຮັດໃຫ້ລົມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ພັດມາສູ່ປະເທດເອຢິບຕະຫລອດເວັນຕະຫລອດຄືນ. ພໍຮອດຮຸ່ງເຊົ້າ ລົມກໍໄດ້ພັດເອົາຝູງຕັກແຕນມາຢ່າງຫລວງຫລາຍ.

14ມັນເກາະມັນໄຕ່ໄປມາເປັນໝູ່ໆຢູ່ເຕັມທົ່ວປະເທດເອຢິບ. ແມ່ນຕັກແຕນຝູງໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ເຄີຍເຫັນມາ ຫລືຈະບໍ່ມີໃຜເຄີຍໄດ້ເຫັນຝູງຕັກແຕນໃຫຍ່ທໍ່ຄາວນີ້ອີກເລີຍ.

15ຝູງຕັກແຕນໄດ້ໄຕ່ໄປມາຫຸ້ມໜ້າດິນຈົນດຳໄປໝົດ; ທຸກໆສິ່ງທີ່ເຫຼືອຈາກໝາກເຫັບທຳລາຍຖືກມັນກິນໝົດ ລວມທັງໝາກໄມ້ໃນຕົ້ນ ພືດຫລືຕົ້ນໄມ້ໃນປະເທດເອຢິບ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ມີສີຂຽວເຫຼືອຢູ່ເລີຍ.

16ແລ້ວກະສັດຟາໂຣກໍຟ້າວເອີ້ນໂມເຊກັບອາໂຣນມາ ແລະກ່າວວ່າ, “ເຮົາໄດ້ເຮັດຜິດບາບຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າແລະຕໍ່ພວກເຈົ້າ.

17ບັດນີ້ ຈົ່ງຍົກບາບກຳໃຫ້ເຮົາອີກເທື່ອໜຶ່ງແດ່ ແລະພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ໃຫ້ນຳເອົາການລົງໂທດອັນຮ້າຍແຮງນີ້ໜີໄປຈາກເຮົາເສຍ.”

18ໂມເຊຈຶ່ງອຳລາກະສັດຟາໂຣໄປ ແລະພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.

19ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວກໍປ່ຽນລົມແຕ່ທິດຕາເວັນອອກ ເປັນລົມແຮງຈາກທິດຕາເວັນຕົກ ພັດເອົາຕັກແຕນໄປຕົກໃສ່ອ່າວຊູແອດ. ບໍ່ມີຕັກແຕນແມ່ນແຕ່ໂຕດຽວເຫຼືອຢູ່ໃນປະເທດເອຢິບ.

20ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວຍັງເຮັດໃຫ້ກະສັດຟາໂຣໃຈແຂງກະດ້າງດື້ດຶງຢູ່ຄືເກົ່າ ແລະເພິ່ນບໍ່ຍອມປ່ອຍໃຫ້ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນໄປ.

21ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ບອກໂມເຊວ່າ, “ຈົ່ງຍົກມືຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ ແລະທົ່ວປະເທດເອຢິບຈະມືດໄປໝົດ.”

22ໂມເຊໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ ແລະທົ່ວປະເທດເອຢິບກໍມຶດໄປໝົດຕະຫລອດສາມວັນ.

23ຊາວເອຢິບເບິ່ງກັນບໍ່ເຫັນ ແລະບໍ່ມີໃຜໄດ້ອອກໄປນອກບ້ານໃນໄລຍະນັ້ນ. ແຕ່ໃນເຂດຂອງຊົນຊາດຊາວອິດສະຣາເອນອາໄສຢູ່ນັ້ນ ໄດ້ມີແສງສະຫວ່າງຕາມປົກກະຕິ.

24ສະນັ້ນ ກະສັດຟາໂຣຈຶ່ງເອີ້ນໂມເຊມາ ແລະກ່າວວ່າ, “ພວກເຈົ້າໄປນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຢາເວສາ; ໃຫ້ເອົາຜູ້ຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍໄປໄດ້. ສ່ວນຝູງແກະກັບແບ້ ແລະຝູງງົວນັ້ນໃຫ້ປະໄວ້ທີ່ນີ້.”

25ໂມເຊຕອບວ່າ, “ຖ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ທ່ານຕ້ອງໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍຈັດຫາສັດທີ່ຈະຂ້າເຜົາບູຊາຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ.

26ພວກຂ້ານ້ອຍຕ້ອງເອົາສັດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍໄປນຳ ແລະບໍ່ໃຫ້ເຫຼືອຢູ່ໃນທີ່ນີ້ຈັກໂຕເລີຍ. ພວກຂ້ານ້ອຍເອງຈະເປັນຜູ້ເລືອກເອົາສັດທີ່ຈະຂ້າເຜົາບູຊາຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະຈົນໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພວກຂ້ານ້ອຍກໍຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເອົາສັດໂຕໃດຖວາຍບູຊາແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ.”

27ແຕ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດໃຫ້ກະສັດຟາໂຣມີໃຈໃຈແຂງກະດ້າງດື້ດຶງຕໍ່ໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງບໍ່ຍອມປ່ອຍໃຫ້ຊາວອິດສະຣາເອນໄປ.

28ເພິ່ນກ່າວຕໍ່ໂມເຊວ່າ, “ອອກໜີໄປຈາກນີ້ ຢ່າສູ່ມາໃຫ້ເຮົາເຫັນໜ້າເຈົ້າອີກຈັກເທື່ອ ຖ້າເຈົ້າມາໃຫ້ເຮົາເຫັນ ເຈົ້າຈະຕ້ອງຕາຍ.”

29ໂມເຊຕອບວ່າ, “ທ່ານກ່າວຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ເຫັນໜ້າທ່ານອີກຈັກເທື່ອ.”

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →