Ezekiel 20 — Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

1Tamin’ny taona fahafito taorian’ny fahababoana, nony andro fahafolon’ny volana fahadimy, dia tonga nanatona ahy ireo loholona israelita vitsivitsy mba hanontany ny TOMPO, ka nipetraka teo anatrehako.

2Dia nisy tenin’ny TOMPO tamiko nanao hoe:

3«Ry ilay taranak’olombelona, ambarao amin’ireo loholon’i Israely fa izao no lazain’ny Tompo ANDRIANANAHARY: ‹Moa hanontany Ahy ve no nahatongavanareo? Velona Izaho Tompo ANDRIANANAHARY ka manao teny hentitra sy mianiana fa tsy hanaiky hanontanianareo mihitsy!›

4«Ary ianao, ry ilay taranak’olombelona, miomàna hitsara azy, eny, tsarao mihitsy izy. Ampahafantaro azy ny asa maharikoriko nataon’ny razany.

5Ambarao aminy fa izao no lazain’ny Tompo ANDRIANANAHARY: ‹Tamin’ny andro nifidianako ny vahoaka Israely, dia izy rehetra no nianianako. Niseho taminy Aho tany Ejipta ary nampanantena azy mafy ho TOMPO Andriamaniny.

6Tamin’izany andro izany no nianianako fa hampamoaka azy hiala any Ejipta Aho mba hitondra azy ho amin’ny tany nomaniko ho azy manokana, dia tany izay tondra-dronono sy tantely sady mahafinaritra noho ny tany hafa rehetra.

7Ary nibaiko azy Aho samy hiala amin’ny sampy maharikoriko izay manintona azy, ka tsy handoto tena amin’ny fanompoana ireo sampy ejiptianina. Izaho no TOMPO Andriamaniny.›

8«Kanjo nikomy tamiko izy, ary tsy nanaiky hihaino Ahy. Tsy nisy nanary ireo sampy maharikoriko izay nanintona azy izy, ary tsy nisy nandao ny sampy ejiptianina. Koa nihevitra Aho ny hampihatra sy hampitosaka ny fahavinirako amam-pahatezerako aminy tao Ejipta ihany.

9Kanefa notandroviko ny lazako mba tsy hozimbazimbain’ny firenen-kafa niarahany nonina. Fa teo imason’ireo firenena ireo no nanaovako izay hahafantaran’ny Israelita Ahy tamin’ny namoahako azy hiala tany Ejipta.

10Eny, nentiko niala tany Ejipta izy ary notarihiko hankany an-taniefitra.

11Nomeko azy ny lalànako ary nampahafantariko azy ny fitsipiko, izay mahavelona ny olona manatanteraka ireny.

12Nomeko azy koa ny andro sabatako mba ho mariky ny fifandraisany amiko sy mba hiekeny fa Izaho TOMPO no nanokana azy Israelita ho Ahy.

13Kanjo nikomy tamiko tany an-taniefitra ireo! Tsy noraharahainy ny lalànako ary nohamavoiny ny fitsipiko izay mahavelona ny olona manatanteraka ireny. Nozimbazimbainy mihitsy ny andro sabatako. Koa nihevitra indray Aho ny hampitosaka ny fahatezerako aminy tany an-taniefitra mba hahalany ringana azy.

14Kanefa notandroviko ny lazako mba tsy hozimbazimbain’ireo firenen-kafa nahita ny namoahako ny Israelita hiala tany Ejipta.

15Ary nianiana taminy koa Aho tany an-taniefitra fa tsy hitondra azy hiditra ao amin’ny tany efa nomeko azy, dia tany izay tondra-dronono sy tantely sady mahafinaritra noho ny tany hafa rehetra;

16ny nanaovako izany fianianana izany dia satria nanamavo ny fitsipiko izy sady tsy nanaraka ny lalànako ary nanimbazimba ny andro sabatako, noho izy niraiki-po tamin’ny sampiny.

17Saingy niantra fijery azy ihany Aho ka tsy nandringana azy na nandevona azy tany an-taniefitra.»

18«Fa hoy Aho tamin’ireo zanany tany an-taniefitra: ‹Aza manaraka ny fanaon-drazanareo ianareo na mitandrina ny fitsipiny na mandoto tena amin’ny fanompoana ny sampiny.

19Izaho no TOMPO Andriamanitrareo! Koa araho ny lalànako ary tandremo ny fitsipiko.

20Atokany ho Ahy ny andro sabatako mba ho mariky ny fifandraisanareo amiko ary mba hiekenareo fa Izaho no TOMPO Andriamanitrareo.›

21Kanjo nikomy tamiko koa ireo zanany. Tsy narahiny ny lalànako ary tsy notandroviny hotanterahina ny fitsipiko izay mahavelona ny olona manatanteraka ireny, sady nozimbazimbainy ny andro sabatako. Koa nihevitra Aho ny hampihatra sy hampitosaka ny fahavinirako amam-pahatezerako aminy any an-taniefitra.

22Nefa tsy nanao izany Aho ary nitandro ny lazako mba tsy hozimbazimbain’ny firenen-kafa izay nahita ny namoahako ny Israelita niala tany Ejipta.

23Ary nianiana taminy tany an-taniefitra indray Aho fa hampiely azy any amin’ireo hafa firenena ary hampiparitaka azy any an-tany samy hafa;

24ny nanaovako izany fianianana izany dia satria tsy nanatanteraka ny fitsipiko izy fa nanamavo ny lalànako sady nanimbazimba ny andro sabatako, ary voasinton’ny sampin’ireo razany.

25Ankoatra izany, dia nomeko lalàna tsy nahasoa azy sy fitsipika tsy nahavelona azy izy.

26Navelako handoto tena tamin’ny fanolorana ny voalohan-terany rehetra hovonoina ho faty izy mba hampivarahontsana azy ka hiekeny fa Izaho no TOMPO.»

27«Noho izany, ry ilay taranak’olombelona, ambarao amin’ny Israelita fa Izao no lazain’ny Tompo ANDRIANANAHARY: ‹Ny razanareo dia nanamavo Ahy hatrany hatrany tamin’ny fivadihany tamiko.

28Nitarika azy ho ao amin’ny tany izay nianianako homena azy Aho. Nefa nony nahita ireo tendron-kavoana misy hazo matevina izy, dia nanolotra sorona teo. Nanolotra fanatitra sy zava-manitra fampitoniana izy sady nandraraka divay teny ka nampirongatra ny hatezerako.

29Dia nanontany azy Aho hoe: Inona ireo toeram-panasinana izay alehanareo ireo? Koa nanomboka teo no niantsoana ireny toerana ireny hoe toeram-panasinana.›

30Noho izany, ambarao amin’ny Israelita fa Izao no lazain’ny Tompo ANDRIANANAHARY: ‹Nahoana no manaraka ny fanaon-drazanareo ianareo, ka ny fanompoana ireo sampiny maharikoriko ireo no andotoanareo tena sy ivadihanareo amiko?

31Ary mandraka ankehitriny dia mbola mandoto tena ihany ianareo fa mitondra fanatitra sy manao sorona ny zanakareo amin’ny sampinareo. Manoloana izany ve Aho, ry Israelita, dia mbola hanaiky hanontanianareo ihany? Velona Izaho Tompo ANDRIANANAHARY ka manao teny hentitra sy mianiana fa tsy hanaiky hanontanianareo Aho.

32Mihevitra angaha ianareo fa ho afaka hanompo ireo vato aman-kazo tahaka ny hafa firenena, dia ireo vahoakan’ny tany hafa? Tsia, tsy ho tanteraka mihitsy izany.

33Velona Izaho Tompo ANDRIANANAHARY ka manao teny hentitra sy mianiana fa hampihatra hery mafonja sy fahefana tsy hay tohaina Aho ary hampitosaka ny hatezerako mba hanjakako aminareo.

34Hery mafonja sy fahefana tsy hay tohaina ary fahatezerana mitosaka no hamoahako anareo avy any amin’ny firenena sy hamoriako anareo avy any amin’ny tany izay nampielezana anareo.

35Hoentiko any an-taniefitra hihataka amin’ny firenen-kafa ianareo, ka any no hitsarako anareo mifanatrika amiko.

36Tahaka ny nanamelohako ny razanareo tany an-taniefitra akaikin’i Ejipta no hanamelohako anareo koa. Teny hentitra avy amiko Tompo ANDRIANANAHARY izany.

37Hampandaloviko eo ambany tehina maha- mpiandry ahy ianareo ka hampidiriko ho anisan’ny ondry.

38Hoesoriko tsy ho eo aminareo ireo nikomy sy niodina tamiko. Hoentiko miala amin’ny tany izay ivahiniany izy, nefa tsy hiverina intsony any amin’ny tanin’i Israely. Amin’izay dia hoekenareo fa Izaho no TOMPO.›

39Ary ny aminareo Israelita kosa dia izao no lazain’ny Tompo ANDRIANANAHARY: ‹Samia miroso manompo ny sampiny avy ianareo! Nefa any aoriana any dia hankatò Ahy mihitsy ianareo, ary tsy hanimbazimba ny anarako masina intsony amin’ny fanolorana fanatitra ho an’ny sampinareo.

40Fa teny hentitra avy amiko Tompo ANDRIANANAHARY izao: ny Israelita rehetra eo amin’ny tany dia hanao fanompoam-pivavahana Amiko eo an-tendrombohitra voatokana ho Ahy, dia ilay tendrombohitra avo any Israely. Eo no handraisako tsara anareo sy hiangaviako hitondranareo izay rehetra voatokanareo ho Ahy, dia ny fanomezana sy fanatitra amin’izay tsara indrindra anananareo.

41Miaraka amin’ny sorona manetona hanitra ankasitrahiko no handraisako tsara anareo, rehefa havoakako avy eo anivon’ny firenen-kafa ianareo sy hovoriko avy any amin’ny tany izay nampielezako anareo. Ka ny hataoko aminareo no hanehoako ny maha Andriamanitra Masina Ahy eo imason’ny firenen-kafa.

42Amin’izay dia hoekenareo fa Izaho no TOMPO, rehefa tafaveriko ao amin’ny tanin’i Israely izay nianianako homeko ny razanareo.

43Ao ianareo no hisaintsaina ny fitondrantenanareo tamin’ny lasa sy ireo asa nampahaloto anareo. Haharikoriko anareo ny tenanareo noho ny ratsy rehetra efa nataonareo.

44Tsy araka ny toe-dratsinareo sy ny asa tsy mendrika nataonareo no havaliko anareo, ry Israelita, fa mba ho fitandroako ny lazako. Amin’izay dia hoekenareo fa Izaho no TOMPO. Teny hentitra avy amiko Tompo ANDRIANANAHARY izany.»