bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Galacian
/
Galacian 1989 (Biblia SEPT)
/
Isaiah 17
Isaiah 17
Galacian 1989 (Biblia SEPT)
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
1
Oráculo contra Damasco. Velaí Damasco: deixa de ser cidade, será unha ruína derrubada.
2
As súas cidades van ser abandonadas, unha vez arrasadas, van ser para os rabaños, que se tombarán nelas, sen que ninguén os espante.
3
Acabaránselle a Efraím as fortalezas, e a Damasco, o reino, e o resto de Aram será semellante á gloria dos fillos de Israel. —É o Señor dos Exércitos quen fala—.
4
Sucederá no día aquel que a gloria de Xacob será humillada, o orgullo dos seus praceres quedará humillado.
5
Sucederá como cando o segador vai apreixando o trigo que está de pé, e logo o seu brazo sega as espigas. Sucederá como cando un recolle as espigas na veiga dos Refaím,
6
e soamente queda nela un resto, o mesmo que cando se varea a oliveira, e quedan dúas ou tres olivas na puntiña, catro ou cinco nas pólas que dan froito. —É o Señor, Deus de Israel quen fala—.
7
No día aquel ollará o home para o seu Creador, os seus ollos mirarán para o Santo de Israel;
8
non ollarán para os altares, obra das súas mans, nin mirarán para o que os seus dedos fixeron: símbolos de Axerah e estelas dedicadas a Baal.
9
No día aquel as súas cidades de refuxio serán coma o abandono da bouza do bosque, que queda abandonada polos fillos de Israel e vólvese unha desolación.
10
Ti esquecícheste do Deus da túa salvación, do Penedo do teu refuxio non te lembraches, por iso plantaches plantas de delicias e enxertaches pugas estranxeiras.
11
De día medra o teu plantío, e pola mañá agroma o teu enxerto, pero no intre de recoller acolleita, desaparece. Que dor incurable!
12
Ai! Ruído de pobos numerosos; será coma o ruído dos mares. Retumbar de nacións, coma o retumbar de augas poderosas.
13
Si, nacións que retumbarán como o retumbar de moitas augas. O inimigo ameázao co ruído, e foxe para lonxe, é perseguido como a muíña das montañas ante a presenza do vento, o mesmo cá poeira ante a presenza do vendaval.
14
O chegar a tardiña, velaí o terror; antes da mañanciña, xa non existe. Este é o lote dos nosos saqueadores, a sorte dos que nos queren roubar.
← Chapter 16
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 18 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66