bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Icelandic
/
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
/
Isaiah 14
Isaiah 14
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 15 →
1
En Drottinn mun miskunna Jakobi og velja Ísraelsmenn að nýju og láta þá setjast að í sínu eigin landi. Aðkomumenn munu tengjast þeim og sameinast Jakobs ætt.
2
Framandi þjóðir munu taka þá að sér og flytja þá heim til sín. En Ísraels ætt mun slá eign sinni á þá og gera þá að þrælum og ambáttum í landi Drottins. Þeir sem gerðu Ísraelsmenn útlæga verða sjálfir útlægir. Ísraelsmenn munu ríkja yfir þeim sem kúguðu þá.
3
Þegar Drottinn hefur veitt þér hvíld frá þjáningu þinni og skelfingu og hinni hörðu áþján sem þú máttir þola,
4
þá muntu hæða konunginn í Babýlon með þessu kvæði: Hvílíkan endi hlaut kúgarinn, endi er bundinn á árásir hans.
5
Drottinn braut barefli óguðlegra, veldissprota valdsmannanna.
6
Hann barði þjóðirnar í heiftaræði með höggum á högg ofan og traðkaði þjóðirnar niður í heift með vægðarlausum ofsóknum.
7
Öll jörðin nýtur hvíldar og friðar, fagnaðaróp kveða við.
8
Jafnvel kýprustrén fagna yfir þér ásamt sedrustrjánum á Líbanon: „Fyrst þú ert að velli lagður kemur enginn hingað til að fella oss.“
9
Niðri í helju var allt í uppnámi vegna þín til að taka á móti þér þegar þú kæmir. Vofurnar voru reknar á fætur þín vegna, allir sem voru leiðtogar jarðar. Allir konungar þjóðanna voru upp reknir úr hásætum sínum.
10
Allir munu þeir taka til máls og segja við þig: „Jafnvel þú ert orðinn máttvana, jafningi vor.“
11
Hátign þín steyptist niður í helju ásamt hörpuhljómi þínum. Ormar eru breiddir undir þig og maðkar eru ábreiða þín.
12
Nú ertu fallinn af himni, ljósberi, sonur morgunroðans. Nú ert þú að velli lagður, sigurvegari þjóðríkja.
13
Þú sagðir við sjálfan þig: „Ég skal stíga upp til himins, ofar stjörnum Guðs, þar skal ég reisa hásæti mitt. Á þingfjalli guðanna tek ég mér sæti, yst í norðri.
14
Ég skal stíga ofar hæstu skýjum, líkjast Hinum hæsta.“
15
En þér var varpað niður til heljar, í hina dýpstu gryfju.
16
Þeim sem líta þig verður starsýnt á þig, þeir virða þig vandlega fyrir sér: „Er þetta maðurinn sem skók alla jörðina, lét konungsríki riða?
17
Hann gerði jörðina að eyðimörk, reif niður borgir og sleppti föngum sínum ekki heim.“
18
Allir konungar þjóðanna hvíla í viðhöfn, hver í sínu grafhýsi,
19
en þér var fleygt út án greftrunar eins og ómerkilegri hríslu. Lík veginna þekja þig, þeirra sem lagðir voru sverði og steypt var niður í grjótið í gryfjunni eins og fótum troðnu hræi.
20
Þú munt ekkert samneyti hafa við þá sem lagðir voru í steingrafir því að þú hefur eytt eigið land og drepið eigin þjóð. Afsprengi illvirkja mun aldrei framar nefnt á nafn.
21
Búið blóðvöllinn fyrir syni hans vegna sektar feðra þeirra. Aldrei skulu þeir rísa upp til að leggja undir sig jörðina og fylla hana borgum.
22
Ég mun rísa gegn þeim, segir Drottinn allsherjar. Ég mun afmá nafn Babýlonar, leifar hennar, ætt hennar og afkvæmi, segir Drottinn.
23
Ég mun fá hana broddgöltum til eignar og gera hana að fúamýri. Ég mun sópa henni burt með sópi eyðingarinnar, segir Drottinn allsherjar.
24
Drottinn allsherjar hefur svarið: Það sem ég hef fyrirhugað verður, það sem ég hef áformað kemur fram.
25
Ég myl Assýríu í landi mínu og treð hana niður á fjöllum mínum. Þá verður oki hennar létt af þeim og byrði hennar tekin af herðum þeirra.
26
Þetta er ákvarðað fyrir allan heiminn og þetta er höndin sem reidd er gegn öllum þjóðum.
27
Hafi Drottinn allsherjar áformað eitthvað, hver getur ónýtt það? Sé hönd hans upp reidd, hver getur snúið henni?
28
Árið sem Akas konungur andaðist var þessi boðskapur kunngjörður:
29
Fagnið ekki, Filistear, þó að stafurinn sem laust yður sé brotinn, því að af rót snáksins kemur naðra og ávöxtur hennar verður fljúgandi dreki.
30
Hinum aumustu aumra verða fundin engi og hinir fátæku munu hvílast óhultir. En rót þína læt ég deyja úr hungri og tek leifar þínar af lífi.
31
Kveina þú, hlið, grát þú, borg, nötrið af ótta, Filistear, því að reykjarmökkur kemur úr norðri og enginn hleypur undan merkjum.
32
Hverju á að svara konungum þjóðarinnar? Að Drottinn hafi lagt grunninn að Síon og að þar leiti hinir þjáðu meðal lýðs hans hælis.
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66