bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Icelandic
/
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
/
Isaiah 41
Isaiah 41
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
← Chapter 40
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 42 →
1
Verið hljóð og hlýðið á mig, eylönd, þjóðir, bíðið kenningar minnar. Gangi þær nær og tali síðan, vér skulum eigast lög við.
2
Hver vakti þann í austri sem hlýtur sigur í hverju spori, leggur undir sig þjóðir og steypir konungum? Sverð hans gerir þær að dufti og bogi hans gerir þær sem strá í vindi.
3
Hann rekur flótta þeirra og skaðast hvergi og fætur hans snerta vart veginn.
4
Hver hefur gert þetta og komið því til leiðar? Sá sem í upphafi kallaði kynþættina fram, ég, Drottinn, er hinn fyrsti og með hinum síðustu er ég enn hinn sami.
5
Eyjarnar sáu þetta og skelfdust, endimörk jarðar skulfu. Þeir nálguðust og komu.
6
Einn hjálpar öðrum og segir við félaga sinn: „Vertu hughraustur.“
7
Handverksmaður hvetur gullsmið, sá sem sléttir málminn hvetur þann sem steðjann slær og segir um lóðninguna: „Hún er góð!“ Síðan festir hann skurðgoðið með nöglum svo að það haggist ekki.
8
En þú, Ísrael, þjónn minn, Jakob, sem ég hef útvalið, niðji Abrahams, vinar míns.
9
Ég sótti þig til endimarka jarðar, kallaði þig frá ystu afkimum hennar. Ég sagði við þig: „Þú ert þjónn minn, ég útvaldi þig og hafnaði þér ekki.“
10
Óttast eigi því að ég er með þér, vertu ekki hræddur því að ég er þinn Guð. Ég styrki þig, ég hjálpa þér, ég styð þig með sigrandi hendi minni.
11
Smán og skömm komi yfir alla sem fylltust heift gegn þér. Þeir sem deildu við þig verða að engu og farast.
12
Þú munt leita þeirra sem stóðu gegn þér en ekki finna þá. Þeir sem herjuðu á þig verða að engu og tortímast.
13
Því að ég, Drottinn, er Guð þinn, ég held í hægri hönd þína og segi við þig: „Óttast eigi, ég bjarga þér.“
14
Óttast eigi, ormurinn Jakob, maðkurinn þinn Ísrael. Ég hjálpa þér, segir Drottinn, Hinn heilagi Ísraels er lausnari þinn.
15
Ég hef gert þig að nýjum þreskisleða alsettum göddum. Þú átt að þreskja fjöll og mylja þau og gera hæðirnar að hálmi.
16
Þú skalt sáldra þeim og vindurinn feykir þeim burt, stormurinn tvístrar þeim en þú skalt sjálfur fagna yfir Drottni og gleðjast vegna Hins heilaga í Ísrael.
17
Þegar umkomulausir og snauðir leita vatns er ekkert vatn að finna, tunga þeirra skrælnar af þorsta. Ég, Drottinn, mun bænheyra þá, Guð Ísraels hefur ekki yfirgefið þá.
18
Ég læt ár spretta fram á gróðurvana hæðum og vatnslindir í dölunum. Ég geri eyðimörkina að tjörnum og þurrlendið að uppsprettum.
19
Ég gróðurset sedrustré í eyðimörkinni, akasíur, myrtusvið og ólífutré, í auðnina set ég kýprusvið ásamt barrtrjám og platanviði
20
svo að menn sjái og játi, skynji og skilji að hönd Drottins hefur gert þetta og Hinn heilagi Ísraels hefur skapað það.
21
Leggið mál yðar fyrir, segir Drottinn, færið fram rök yðar, segir konungur Jakobs.
22
Þeir gangi fram og kunngjöri oss hvað hefur gerst. Hvað merkir hið liðna? Skýrið frá því svo að vér getum lagt oss það á hjarta og skilið til hvers það leiðir. Eða kunngjörið oss hið ókomna
23
og segið frá því sem verður svo að oss verði ljóst að þér séuð guðir. Gerið annaðhvort gott eða illt svo að vér undrumst og skelfumst.
24
Nei, þér eruð ekkert og verk yðar alls ekki neitt, sá sem yður kýs, kýs viðurstyggð.
25
Ég vakti upp mann í norðri og hann kom, frá austri kallaði ég hann með nafni. Hann traðkar á þjóðhöfðingjum sem mold eins og leirkerasmiður treður leir.
26
Hver boðaði þetta frá upphafi svo að vér vissum það, frá öndverðu svo að vér gætum sagt: „Þetta er rétt“? Enginn boðaði þetta, enginn sagði það fyrir, enginn heyrði yður segja neitt.
27
Ég var sá fyrsti sem boðaði Síon: Sjá, þar koma þeir, ég sendi Jerúsalem fagnaðarboða.
28
Ég litast um en hér er enginn, enginn þeirra getur veitt ráð né svarað ef ég spyr þá.
29
Þeir eru allir blekking, verk þeirra ekki neitt, skurðgoðin vindur einn og hjóm.
← Chapter 40
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 42 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66