bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Icelandic
/
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
/
Isaiah 40
Isaiah 40
Icelandic 2007 (Biblían (2007))
← Chapter 39
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 41 →
1
Huggið, huggið lýð minn, segir Guð yðar.
2
Hughreystið Jerúsalem og boðið henni að áþján hennar sé á enda, að sekt hennar sé goldin, að hún hafi fengið tvöfalt af hendi Drottins fyrir allar syndir sínar.
3
Heyr, kallað er: „Greiðið Drottni veg um eyðimörkina, ryðjið Guði vorum beina braut í auðninni,
4
sérhver dalur skal hækka, hvert fjall og háls lækka. Hólar verði að jafnsléttu og hamrar að dalagrundum.
5
Þá mun dýrð Drottins birtast og allt hold sjá það samtímis því að Drottinn hefur boðað það.“
6
Einhver segir: „Kalla þú,“ og ég spyr: „Hvað á ég að kalla?“ „Allt hold er gras og allur yndisleikur þess sem blóm vallarins.
7
Grasið visnar, blómin fölna þegar Drottinn andar á þau. Sannlega eru mennirnir gras.
8
Grasið visnar, blómin fölna en orð Guðs vors varir að eilífu.“
9
Stíg upp á hátt fjall, Síon, fagnaðarboði. Hef upp raust þína kröftuglega, Jerúsalem, fagnaðarboði. Hef upp raustina og óttast eigi, seg borgunum í Júda:
10
Sjá, Guð yðar kemur í mætti og ríkir með máttugum armi. Sjá, sigurlaun hans eru með honum og fengur hans fer fyrir honum.
11
Eins og hirðir mun hann halda hjörð sinni til haga, taka unglömbin í faðm sér og bera þau í fangi sínu en leiða mæðurnar.
12
Hver mældi vötnin í lófa sínum og afmarkaði himininn með spönn sinni? Hver mældi duft jarðar í mælikeri, vó fjöllin á reislu og hæðirnar á vogarskálum?
13
Hver getur stýrt anda Drottins, hver ráðlagt honum og kennt?
14
Hvern spurði hann ráða sér til skilningsauka, hver fræddi hann um leið réttvísinnar, veitti honum þekkingu, vísaði honum veginn til skilnings?
15
Þjóðirnar eru sem dropi úr fötu og eru metnar sem ryk á vogarskálum, hann vegur eyjarnar sem sandkorn væru.
16
Líbanonsskógur nægir ekki til eldiviðar og dýrin í honum ekki til brennifórnar.
17
Allar þjóðir eru sem ekkert fyrir honum, hann metur þær einskis, minna en ekkert.
18
Við hvern ætlið þér að líkja Guði og hvað viljið þér taka til jafns við hann?
19
Hagleiksmaður steypir skurðgoð, gullsmiður slær það gulli og býr það silfurfestum.
20
Hinn fátæki velur í helgigjöf við sem fúnar ekki. Hann finnur hagan smið til að reisa líkneski sem haggast ekki.
21
Vitið þér ekkert, hafið þér ekki heyrt það, var yður ekki sagt það frá öndverðu, hefur yður ekki skilist þetta frá grundvöllun jarðar?
22
Það er hann sem situr hátt yfir jarðarkringlunni en íbúar hennar líkjast engisprettum, hann þenur himininn út eins og voð og slær honum sundur eins og tjaldi til að búa í.
23
Hann gerir höfðingja að engu, sviptir þjóðhöfðingja völdum.
24
Þeir eru varla gróðursettir, varla sánir, stofn þeirra hefur varla fest rætur í jörð, fyrr en hann andar á þá og þeir skrælna og stormurinn feykir þeim burt eins og hismi.
25
Við hvern ætlið þér að líkja mér, hver er jafningi minn? spyr Hinn heilagi.
26
Hefjið upp augun og horfið til himins. Hver hefur skapað allt þetta? Það er hann sem kannar her stjarnanna, allan með tölu, nefnir þær allar með nafni. Þar sem hann er mikill að mætti og voldugur að afli verður engrar vant.
27
Hvers vegna segir þú, Jakob, hvers vegna talar þú svona, Ísrael: „Vegur minn er hulinn Drottni, Guð minn skeytir ekki um rétt minn.“
28
Veistu ekki eða hefur þú ekki heyrt að Drottinn er eilífur Guð sem skapaði endimörk jarðar? Hann þreytist ekki, hann lýist ekki, viska hans er órannsakanleg.
29
Hann veitir kraft hinum þreytta og þróttlausum eykur hann mátt.
30
Ungir menn þreytast og lýjast, æskumenn hnjóta og falla
31
en þeir sem vona á Drottin fá nýjan kraft, þeir fljúga upp á vængjum sem ernir, þeir hlaupa og lýjast ekki, þeir ganga og þreytast ekki.
← Chapter 39
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 41 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66