bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Georgian
/
Georgian 2013 (ბიბლია)
/
Job 9
Job 9
Georgian 2013 (ბიბლია)
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 10 →
1
მაშინ მიუგო იობმა და თქვა:
2
„ჭეშმარიტად ვიცი, რომ ასეა, როგორ გამართლდება კაცი ღმერთის წინაშე?
3
ვინმემ ღმერთთან კამათი რომ მოინდომოს, ათასში ერთზეც ვერ გასცემს პასუხს.
4
გულით ბრძენია და ძალით ძლიერი, ვინ გაჯიუტებია მას და გადარჩენილა?
5
მთებს ისე უცვლის ადგილს, რომ მათ არც იციან. იგი ამხობს მათ თავისი რისხვით,
6
ატორტმანებს დედამიწას თავისი ადგილიდან და მისი სვეტები ირყევიან.
7
უბრძანებს მზეს და არ აღმოხდება, და ვარსკვლავებს ასვამს ბეჭედს.
8
მარტო თვითონ ჭიმავს ზეცას და ზღვის ტალღებზე დადის.
9
იგია შემოქმედი დიდი დათვისა, ორიონისა, ხომლისა და სამხრეთის პალატებისა.
10
იგი ქმნის გამოუკვლეველ დიდებულებას და ურიცხვ საკვირველებას.
11
აჰა, გადაივლის ჩემს თავზე და ვერ დავინახავ, ჩაივლის და ვერ აღვიქვამ მას.
12
აჰა, გაიტაცებს და ვინ არის დამკავებელი? ვინ ეტყვის: რას აკეთებ?
13
ღმერთი არ შეაბრუნებს თავის რისხვას, რაჰაბის შემწენი მის ქვეშ დაემხობიან.
14
როგორ უნდა შევეპასუხო მას, როგორ შევარჩიო ჩემი სიტყვები?
15
მართალიც რომ ვიყო, ვერ შევეპასუხები, ჩემს მსაჯულს შევევედრები.
16
მისთვის რომ მომეხმო და პასუხი გაეცა, არ დავიჯერებდი, რომ მან ისმინა ჩემი ხმა.
17
გრიგალივით მლეწავს და უმიზეზოდ მიმრავლებს ჭრილობებს.
18
სულს არ მათქმევინებს, მავსებს სიმწარით.
19
თუ საქმე ძალაშია, აჰა, ის ძლიერია, და თუ საქმე სამართალშია, ვინ მოჰკითხავს მას პასუხს?
20
მართალიც რომ ვიყო, ჩემივე პირი გამამტყუნებს, უმწიკვლოც რომ ვიყო, მაინც ბრალს დამდებს.
21
უდანაშაულო ვარ, მაგრამ არად ვაგდებ ჩემს თავს: სიცოცხლე მომძულდა.
22
სულერთია; ამიტომ ვამბობ: უდანაშაულოსა და დამნაშავეს ერთნაირად ანადგურებს იგი.
23
როდესაც მისი მათრახი უეცრად კლავს, იგი დასცინის უბრალოთა განსაცდელს.
24
დედამიწა ურჯულოთა ხელშია, ის თვალს უხვევს მის მსაჯულებს. თუ ის არა, მაშ ვინ?
25
ჩემი დღეები მალემსრბოლზე უსწრაფესია, მიექანებიან, სიკეთეს ვერ ხედავენ.
26
მიჰქრიან ლერწმის ნავებივით, ორბივით, თავის მსხვერპლს რომ აცხრება.
27
თუ ვიტყვი: ‘დავივიწყებ ჩემს ჩივილს, მოვეშვები პირქუშობას და გავმხნევდები,’
28
მაშინებს ყველა ჩემი სატკივარი, ვიცი, რომ არ გამამართლებ.
29
მე გავმტყუნდები! ამაოდ რად უნდა გავისარჯო?
30
თუნდაც თოვლის წყლით განვიბანო თავი, და აბრეშუმზე შევიწმინდო ხელები,
31
მაინც წუმპეში ჩამძირავ და ჩემსავე სამოსს შევზიზღდები.
32
რადგან ის ჩემსავით ადამიანი კი არ არის, რომ პასუხი გავცე და სამსჯავროში ერთად წავიდეთ.
33
არ არსებობს ჩვენს შორის შუამავალი, რომ ორივეს დაგვადოს ხელი.
34
თუ განმარიდებდა ჩემგან თავის კვერთხს, და მისი შიში არ შემაძრწუნებდა,
35
მაშინ ვილაპარაკებდი და არ შემეშინდებოდა, რადგან მე ასეთი არა ვარ ჩემში.
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 10 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42