Genesis 15

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1ຫລັງຈາກນັ້ນ ອັບຣາມກໍໄດ້ຍິນພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວແກ່ຕົນທາງນິມິດວ່າ, “ອັບຣາມເອີຍ ເຈົ້າຢ່າຢ້ານແຕ່ຢ່າງໃດເລີຍ ເຮົາແມ່ນໂລ້ຕ້ານທານທີ່ຄອຍຮັກສາເຈົ້າ ຈາກເຫຼົ່າໂພຍໄພຮ້າຍອັນຕະລາຍຕ່າງໆ ເຮົາຈະໃຫ້ບຳເໜັດເຈົ້າຢ່າງຫລວງຫລາຍ.”

2ແຕ່ອັບຣາມໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ພຣະອົງຢາກໃຫ້ບຳເໜັດແກ່ຂ້ານ້ອຍເຮັດຫຍັງໃນເມື່ອຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີລູກ? ຜູ້ທີ່ຈະສືບມໍຣະດົກແທນຂ້ານ້ອຍກໍແມ່ນເອລີເອເຊ ຊາວດາມັສກັດ.

3ພຣະອົງບໍ່ໃຫ້ຂ້ານ້ອຍມີລູກ ແລະຄົນຮັບໃຊ້ຄົນໜຶ່ງຂອງຂ້ານ້ອຍຈະເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບມໍຣະດົກ.”

4ແລ້ວອັບຣາມກໍໄດ້ຍິນພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວແກ່ເພິ່ນອີກວ່າ, “ຄົນຮັບໃຊ້ຜູ້ນີ້ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບມໍຣະດົກຂອງເຈົ້າດອກ, ແຕ່ແມ່ນລູກຊາຍຂອງເຈົ້າເອງ ທີ່ຈະເປັນຜູ້ສືບມໍຣະດົກແທນເຈົ້າ.”

5ພຣະອົງພາເພິ່ນຍ່າງອອກໄປຂ້າງນອກ ແລະບອກວ່າ, “ຈົ່ງນັບດວງດາວໃນທ້ອງຟ້າທີ່ເຈົ້າເຫັນເບິ່ງດູ ເຈົ້າຈະມີເຊື້ອສາຍຫລວງຫລາຍເໝືອນດັ່ງດວງດາວເຫຼົ່ານັ້ນ.”

6ອັບຣາມໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງພໍໃຈແລະຮັບວ່າເພິ່ນເປັນຄົນຊອບທຳ.

7ຕໍ່ມາ ພຣະອົງກ່າວແກ່ອັບຣາມວ່າ, “ເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ ຜູ້ທີ່ນຳພາເຈົ້າອອກມາຈາກເມືອງອູເຣໃນບາບີໂລນ ເພື່ອຈະມອບດິນແດນນີ້ໃຫ້ເປັນກຳມະສິດຂອງເຈົ້າ.”

8ແຕ່ອັບຣາມຖາມວ່າ, “ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າເອີຍ ຂ້ານ້ອຍຈະຮູ້ວ່າດິນແດນນີ້ເປັນຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຢ່າງໃດ?”

9ພຣະອົງຕອບວ່າ, “ເຈົ້າຈົ່ງເອົາງົວແມ່ໂຕໜຶ່ງ ແບ້ແມ່ໂຕໜຶ່ງ ແກະເຖິກໂຕໜຶ່ງ ຊຶ່ງທັງໝົດນັ້ນໃຫ້ມີອາຍຸສາມປີ ແລະນົກເຂົາໂຕໜຶ່ງກັບນົກກາງແກໜຸ່ມໂຕໜຶ່ງ ມາຖວາຍແກ່ເຮົາ.”

10ອັບຣາມເອົາສັດກັບນົກເຫຼົ່ານີ້ມາຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າ. ເພິ່ນເອົາສັດເຫຼົ່ານີ້ມາຜ່າເຄິ່ງ ແລະລຽນເປັນຖັນເປັນແຖວ ສ່ວນນົກນັ້ນເພິ່ນບໍ່ໄດ້ຜ່າເຄິ່ງ.

11ຝູງແຮ້ງໄດ້ມາຈັບຊາກສັດ ແຕ່ເພິ່ນໄລ່ພວກມັນໃຫ້ໜີໄປ.

12ພໍເມື່ອຕາເວັນລັບຂອບຟ້າແລ້ວ ອັບຣາມກໍນອນຫລັບສະໜິດ ແລະຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ກໍຄອບງຳເພິ່ນ.

13ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ເພິ່ນວ່າ, “ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນຄົນຕ່າງດ້າວຢູ່ໃນຕ່າງດິນແດນໜຶ່ງ ພວກເຂົາຈະຕົກເປັນທາດຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ແລະຈະຖືກກົດຂີ່ຢ່າງທາລຸນເປັນເວລາສີ່ຮ້ອຍປີ.

14ແຕ່ເຮົາຈະລົງໂທດປະເທດທີ່ປະພຶດເຊັ່ນນັ້ນຕໍ່ພວກເຂົາ. ເມື່ອອອກໜີຈາກປະເທດນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຊັບສົມບັດຢ່າງຫລວງຫລາຍໄປນຳ.

15ເຈົ້າຈະມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງຍືນຍາວ ແລະຕາຍຢ່າງສະຫງົບສຸກ ແລະຊາກສົບຂອງເຈົ້າຈະຖືກຝັງໄວ້.

16ມັນຈະເປັນເວລາເຖິງສີ່ເຊັ່ນຄົນ ກ່ອນເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະກັບຄືນມາທີ່ນີ້ ເພາະເຮົາຈະບໍ່ຂັບໄລ່ຊາວອາໂມອອກໜີໄປ ຈົນກວ່າພວກເຂົາເຮັດຊົ່ວຮ້າຍໜັກສົມກັບຕ້ອງໄດ້ຮັບໂທດ.”

17ເມື່ອຕາເວັນຕົກດິນແລ້ວ ໃນທັນໃດ ກໍມີເຕົາໄຟອັນຮ້ອນທີ່ມີຄວັນພຸ່ງຂຶ້ນ ແລະມີໂຄມໄຟທີ່ມີແສງຮຸ່ງເຮືອງປາກົດຂຶ້ນໃຫ້ເຫັນ ຜ່ານກາງຊາກຂອງສັດເຫຼົ່ານັ້ນໄປ.

18ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ຕັ້ງພັນທະສັນຍາກັບອັບຣາມ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ເຮົາສັນຍາວ່າ ຈະມອບດິນແດນທັງໝົດນີ້ໃຫ້ແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ ຄືດິນແດນຕັ້ງແຕ່ເຂດແດນຂອງເອຢິບ ຈົນໄປເຖິງແມ່ນໍ້າໃຫຍ່ເອີຟຣັດ

19ລວມທັງດິນແດນຂອງພວກເກນິດ, ເກນິດຊີ, ກັດໂມ,

20ຮິດຕີ, ເປຣີຊີ, ເຣຟາອີມ,

21ອາໂມ, ການາອານ, ກີກາຊີ ແລະເຢບຸດ.”

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →