Genesis 28

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →

1ອີຊາກໄດ້ເອີ້ນຢາໂຄບມາເພື່ອອວຍພອນ ແລະສັ່ງວ່າ, “ລູກຢ່າເອົາຍິງສາວຊາວການາອານມາເປັນເມຍເດີ

2ແຕ່ຈົ່ງໄປຫາເບທູເອນພໍ່ຂອງແມ່ເຈົ້າທີ່ເມໂຊໂປຕາເມຍ ແລະຫາເອົາຍິງສາວຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກຜູ້ສາວຢູ່ທີ່ນັ້ນມາເປັນເມຍຄື: ລູກສາວຄົນໜຶ່ງໃນພວກລູກສາວຂອງລາບານລູງຂອງເຈົ້າ.

3ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ໂຜດອວຍພອນການແຕ່ງງານຂອງເຈົ້າ ແລະໃຫ້ເຈົ້າມີລູກຢ່າງຫລວງຫລາຍ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງຫລາຍຊົນຊາດ

4ຂໍພຣະອົງໂຜດອວຍພອນເຈົ້າແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງພຣະອົງໄດ້ອວຍພອນອັບຣາຮາມ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ເປັນກຳມະສິດດິນແດນທີ່ເຈົ້າກຳລັງຢູ່ນີ້ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ອັບຣາຮາມ.”

5ອີຊາກສົ່ງຢາໂຄບໄປຫາລາບານທີ່ເມໂຊໂປຕາເມຍ. ລາບານເປັນລູກຊາຍຂອງເບທູເອນຊາວອາຣາມ ແລະເປັນອ້າຍຂອງນາງເຣເບກາ ຜູ້ທີ່ເປັນແມ່ຂອງຢາໂຄບແລະເອຊາວ.

6ເອຊາວຮູ້ວ່າອີຊາກໄດ້ອວຍພອນຢາໂຄບ ແລະສົ່ງລາວໜີໄປຫາເອົາເມຍທີ່ເມໂຊໂປຕາເມຍ. ລາວຮູ້ຈັກຄືກັນວ່າເມື່ອອີຊາກອວຍພອນຢາໂຄບນັ້ນ ເພິ່ນໄດ້ບອກລາວວ່າ ບໍ່ໃຫ້ເອົາຍິງສາວຊາວການາອານມາເປັນເມຍ.

7ເອຊາວຮູ້ວ່າຢາໂຄບຟັງຄວາມຂອງພໍ່ແມ່ ແລະໄດ້ໄປທີ່ເມໂຊໂປຕາເມຍແລ້ວ.

8ລາວເຂົ້າໃຈວ່າອີຊາກພໍ່ຂອງຕົນບໍ່ມັກຍິງສາວຊາວການາອານ.

9ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄປຫາອິດຊະມາເອນລູກຊາຍຂອງອັບຣາຮາມ ແລະເອົານາງມາຮາລາດລູກສາວຂອງເພິ່ນມາເປັນເມຍຄື: ນ້ອງສາວຂອງເນບາໂຢດ.

10ຢາໂຄບອອກຈາກເບເອນເຊບາ ແລະມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ເມືອງຮາຣານ.

11ລາວມາຮອດບ່ອນໜຶ່ງ ພໍດີຄໍ່າຈຶ່ງພັກນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ລາວນອນລົງໂດຍໃຊ້ກ້ອນຫີນໝູນຕາງໝອນ.

12ເມື່ອຫລັບໄປ ລາວໄດ້ຝັນເຫັນຂັ້ນໄດແຕ່ດິນຈົນຈຸສະຫວັນ ແລະ ມີບັນດາເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຍ່າງຂຶ້ນຍ່າງລົງຕາມຂັ້ນໄດນັ້ນ.

13ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວກຳລັງຢືນຢູ່ຂ້າງລາວ. ພຣະອົງກ່າວວ່າ, “ເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມປູ່ຂອງເຈົ້າແລະພຣະເຈົ້າຂອງອີຊາກ; ເຮົາຈະມອບດິນແດນທີ່ເຈົ້າກຳລັງນອນຢູ່ນີ້ໃຫ້ເຈົ້າແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ.

14ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້ານັ້ນຈະມີຫລວງຫລາຍດັ່ງຂີ້ຝຸ່ນດິນ. ພວກເຂົາຈະແຜ່ຜາຍຂະຫຍາຍເຂດໄປທົ່ວທຸກທິດ ແລະໂດຍຜ່ານທາງເຈົ້າ ແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ ເຮົາຈະອວຍພອນບັນດາຊົນຊາດທັງປວງ.

15ຈົ່ງຈົດຈຳຢູ່ສະເໝີວ່າເຮົາຈະຢູ່ນຳເຈົ້າແລະປົກປັກຮັກສາເຈົ້າ ທຸກທີ່ທຸກບ່ອນທີ່ເຈົ້າໄປ ແລະເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າກັບມາຢູ່ໃນດິນແດນນີ້. ເຮົາຈະບໍ່ໜີໄປຈາກເຈົ້າ ຈົນກວ່າເຮົາຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ສັນຍາໄວ້ກັບເຈົ້າ.”

16ເມື່ອຢາໂຄບຕື່ນຂຶ້ນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວສະຖິດຢູ່ບ່ອນນີ້ແທ້ໆ ແຕ່ເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກ.”

17ລາວຢ້ານແລະເວົ້າວ່າ, “ບ່ອນນີ້ ໜ້າຂົນຫົວລຸກແທ້ໆ! ຄົງເປັນວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄົງເປັນປະຕູທີ່ໄຂໄປສູ່ສະຫວັນ.”

18ຢາໂຄບລຸກຂຶ້ນແຕ່ເຊົ້າໆ ແລະເອົາກ້ອນຫີນທີ່ໝູນຫົວນັ້ນຕັ້ງຂຶ້ນເປັນເສົາອະນຸສອນ. ແລ້ວລາວກໍເອົານໍ້າມັນຫອມຖອກເທໃສ່ເພື່ອອຸທິດຖວາຍໃຫ້ແກ່ພຣະເຈົ້າ.

19ລາວເອີ້ນບ່ອນນີ້ວ່າ ເບັດເອນ. (ແຕ່ກ່ອນເມືອງນີ້ຊື່ວ່າ ລູເຊ)

20ແລ້ວຢາໂຄບກໍໄດ້ສາບານວ່າ, “ຖ້າພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ກັບຂ້ານ້ອຍ ແລະປົກປັກຮັກສາຂ້ານ້ອຍໃນການເດີນທາງ ແລະໃຫ້ອາຫານແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ

21ແລະຖ້າຂ້ານ້ອຍກັບມາເຖິງບ້ານພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍຢ່າງປອດໄພ ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວກໍຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ.

22ກ້ອນຫີນທີ່ຂ້ານ້ອຍຕັ້ງຂຶ້ນເປັນເສົາອະນຸສອນນີ້ ຈະເປັນເສົາວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຂ້ານ້ອຍຈະຖວາຍໜຶ່ງສ່ວນສິບໃນທຸກໆສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ອວຍພອນຂ້ານ້ອຍ.”

← Chapter 27 Jump to: Chapter 29 →