Genesis 29

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1ຢາໂຄບໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ໄປ ຈົນເຖິງດິນແດນຂອງຊາວຕາເວັນອອກ.

2ໃນທັນໃດນັ້ນ ລາວກໍມາຮອດນໍ້າສ້າງທີ່ທົ່ງນາ ຊຶ່ງມີແກະສາມຝູງກຳລັງນອນພັກຜ່ອນຢູ່ໃກ້ໆນັ້ນ. ແກະເຫຼົ່ານັ້ນກິນນໍ້າຈາກສ້າງແຫ່ງນີ້ ຊຶ່ງມີຫີນກ້ອນໃຫຍ່ອັດປາກສ້າງຢູ່.

3ຕາມປົກກະຕິ ເມື່ອແກະທຸກຝູງມາໂຮມກັນທີ່ນັ້ນໝົດແລ້ວ ພວກລ້ຽງແກະຈຶ່ງພາກັນກິ້ງກ້ອນຫີນອອກ ແລະຕັກນໍ້າໃຫ້ແກະກິນ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍກິ້ງກ້ອນຫີນນັ້ນ ອັດປາກນໍ້າສ້າງໄວ້ຄືເກົ່າ.

4ຢາໂຄບຖາມພວກລ້ຽງແກະວ່າ, “ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍເອີຍ ພວກເຈົ້າມາແຕ່ໃສ?” ພວກເຂົາຕອບວ່າ, “ມາແຕ່ເມືອງຮາຣານ”.

5ລາວຖາມອີກວ່າ, “ພວກເຈົ້າຮູ້ຈັກລາບານ ຫລານຊາຍນາໂຮບໍ?” ພວກເຂົາຕອບວ່າ, “ຮູ້ ພວກເຮົາຮູ້ຈັກເພິ່ນ”.

6ລາວຖາມວ່າ, “ເພິ່ນສະບາຍດີບໍ?” ພວກເຂົາຕອບວ່າ, “ເພິ່ນສະບາຍດີ ຫັ້ນເດ ຣາເຊັນລູກສາວຂອງເພິ່ນກຳລັງຕ້ອນຝູງແກະມາ.”

7ຢາໂຄບເວົ້າວ່າ, “ເວລານີ້ກໍຍັງເວັນຢູ່ ແລະບໍ່ທັນແມ່ນຍາມນຳຝູງສັດກັບຄືນມາເທື່ອ; ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເອົາຝູງສັດກິນນໍ້າ ແລ້ວນຳເອົາໄປລ້ຽງອີກ?”

8ພວກເຂົາຕອບວ່າ, “ບໍ່ໄດ້ ພວກເຮົາຕ້ອງລໍຖ້າຈົນແກະທຸກໆຝູງມາຮອດສາກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງພາກັນກິ້ງກ້ອນຫີນອອກ ແລະເອົານໍ້າໃຫ້ສັດກິນ.”

9ໃນເວລາທີ່ຢາໂຄບກຳລັງຢືນລົມກັບພວກລ້ຽງແກະຢູ່ນັ້ນ ນາງຣາເຊັນກໍກຳລັງນຳຝູງແກະມາຮອດທີ່ນໍ້າສ້າງ.

10ພໍຢາໂຄບເຫັນຣາເຊັນພ້ອມກັບຝູງແກະຂອງລູງຕົນມາເຖິງ ລາວຈຶ່ງໄປທີ່ນໍ້າສ້າງເພື່ອຊ່ວຍກິ້ງກ້ອນຫີນອອກ ແລະຕັກນໍ້າໃຫ້ສັດກິນ.

11ແລ້ວລາວກໍຈູບນາງພ້ອມທັງຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ.

12ລາວບອກນາງວ່າ, “ຂ້ອຍແມ່ນລູກຂອງນາງເຣເບກາພີ່ນ້ອງຂອງພໍ່ເຈົ້າ.” ນາງຈຶ່ງຟ້າວແລ່ນໄປບອກພໍ່ຂອງຕົນ;

13ເມື່ອລາບານໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າ ຢາໂຄບຫລານຊາຍຂອງຕົນມາ ເພິ່ນກໍຟ້າວອອກມາພົບທັງກອດຈູບ ແລະພາລາວເມືອເຮືອນ. ເມື່ອຢາໂຄບເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດທີ່ເກີດຂຶ້ນສູ່ຟັງແລ້ວ

14ລາບານກໍເວົ້າວ່າ, “ເຈົ້າແມ່ນເລືອດເນື້ອເຊື້ອໄຂຂອງຂ້ອຍແທ້.” ຢາໂຄບອາໄສຢູ່ນຳລາບານໜຶ່ງເດືອນ.

15ຕໍ່ມາ ລາບານໄດ້ເວົ້າຕໍ່ຢາໂຄບວ່າ, “ພວກເຮົາເປັນພີ່ນ້ອງກັນກໍຈິງ ແຕ່ການເຮັດວຽກນັ້ນຕ້ອງມີຄ່າຈ້າງ. ເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງເຮັດວຽກໃຫ້ຂ້ອຍລ້າໆດອກ. ເຈົ້າຕ້ອງການຄ່າຈ້າງເທົ່າໃດ?”

16ລາບານມີລູກສາວສອງຄົນ; ຜູ້ກົກຊື່ວ່າ ເລອາ; ສ່ວນຜູ້ນ້ອງນັ້ນຊື່ວ່າ ຣາເຊັນ.

17ນາງເລອາເປັນຄົນມີແວວຕາສັ້ນ ສ່ວນນາງຣາເຊັນນັ້ນເປັນຄົນໄດ້ຊັດສ່ວນງາມດີ.

18ຢາໂຄບຮັກນາງຣາເຊັນ ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ຫລານຈະເຮັດວຽກໃຫ້ລູງເຈັດປີ ຖ້າລູງຍອມໃຫ້ຫລານແຕ່ງງານກັບຣາເຊັນ.”

19ລາບານເວົ້າວ່າ, “ລູງຍິນດີມອບນາງໃຫ້ເຈົ້າ ດີກວ່າຈະມອບໃຫ້ຄົນອື່ນ. ຈົ່ງຢູ່ນຳລູງນີ້ແຫຼະ.”

20ສະນັ້ນ ຢາໂຄບຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດວຽກເຈັດປີເພື່ອຈະໄດ້ນາງຣາເຊັນ ແລະເວລາໄດ້ຜ່ານໄປເໝືອນສອງສາມມື້ ຍ້ອນວ່າລາວຮັກນາງຣາເຊັນ.

21ແລ້ວຢາໂຄບກໍເວົ້າຕໍ່ລາບານວ່າ, “ເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນກໍຄົບແລ້ວ ຈົ່ງໃຫ້ຫລານແຕ່ງງານກັບຣາເຊັນສາ.”

22ດັ່ງນັ້ນ ລາບານຈຶ່ງຈັດການແຕ່ງງານຂຶ້ນ ແລະເຊີນເພື່ອນບ້ານກັບມິດສະຫາຍຢ່າງຫລວງຫລາຍມາຮ່ວມ.

23ແຕ່ໃນຄືນນັ້ນ ລາບານພັດເອົານາງເລອາໄປໃຫ້ຢາໂຄບແທນທີ່ຈະແມ່ນນາງຣາເຊັນ ແລະຢາໂຄບໄດ້ສົມສູ່ກັບນາງ. (

24ລາບານມອບນາງຊີລະປາຄົນຮັບໃຊ້ຂອງຕົນ ໃຫ້ເປັນເອື້ອຍລ້ຽງຂອງນາງເລອາ.)

25ແຕ່ບໍ່ທັນຮອດຕອນເຊົ້າຊໍ້າ ຢາໂຄບໄດ້ຮູ້ວ່າຜູ້ທີ່ຕົນແຕ່ງງານນຳນັ້ນແມ່ນເລອາ. ລາວຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ລາບານວ່າ, “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດກັບຂ້ອຍແບບນີ້? ຂ້ອຍເຮັດວຽກໃຫ້ເຈົ້າຈົນເຈັດປີ ເພື່ອຈະໄດ້ນາງຣາເຊັນມາເປັນເມຍ, ແຕ່ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງສໍ້ໂກງຂ້ອຍ?”

26ລາບານຕອບວ່າ, “ກໍຍ້ອນວ່າບໍ່ແມ່ນທຳນຽມຂອງເມືອງນີ້ ທີ່ຈະໃຫ້ນ້ອງສາວເອົາຜົວກ່ອນເອື້ອຍ.

27ຈົ່ງລໍຖ້າໃຫ້ງານນີ້ອາທິດໜຶ່ງຜ່ານພົ້ນກ່ອນ ລູງຈຶ່ງຈະມອບນາງຣາເຊັນໃຫ້ເຈົ້າ ຖ້າເຈົ້າຈະຕົກລົງເຮັດວຽກໃຫ້ລູງຕື່ມອີກເຈັດປີ.”

28ຢາໂຄບຕົກລົງ ແລະເມື່ອງານແຕ່ງງານອາທິດໜຶ່ງໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ ລາບານກໍມອບນາງຣາເຊັນໃຫ້ເປັນເມຍຂອງຢາໂຄບ. (

29ລາບານໄດ້ມອບນາງບິນຮາຄົນຮັບໃຊ້ຂອງຕົນ ໃຫ້ເປັນເອື້ອຍລ້ຽງຂອງນາງຣາເຊັນ.)

30ຢາໂຄບໄດ້ສົມສູ່ກັບນາງຣາເຊັນຄືກັນ ແລະລາວຮັກນາງຫລາຍກວ່າຮັກເລອາ. ແລ້ວລາວກໍຕ້ອງເຮັດວຽກໃຫ້ລາບານຕື່ມອີກເຈັດປີ.

31ເມື່ອພຣະເຈົ້າຢາເວເຫັນວ່າ ຢາໂຄບຮັກນາງເລອາໜ້ອຍກວ່າຮັກຣາເຊັນ ພຣະອົງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນາງເລອາມີລູກ ສ່ວນນາງຣາເຊັນນັ້ນບໍ່ມີລູກ.

32ນາງເລອາໄດ້ຕັ້ງທ້ອງແລະເກີດລູກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ. ນາງເວົ້າວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຫັນຄວາມທຸກລຳບາກໃຈຂອງຂ້ອຍ ແລະບັດນີ້ ຜົວຄົງຈະຮັກຂ້ອຍ.” ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຕັ້ງຊື່ໃຫ້ເດັກນັ້ນວ່າ ຣູເບັນ.

33ນາງຕັ້ງທ້ອງອີກແລະເກີດລູກຊາຍຜູ້ທີສອງ. ນາງເວົ້າວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວໃຫ້ລູກຊາຍຜູ້ນີ້ແກ່ຂ້ອຍ ເພາະພຣະອົງໄດ້ຍິນວ່າຜົວບໍ່ຮັກຂ້ອຍ.” ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໃສ່ຊື່ໃຫ້ເດັກນ້ອຍນັ້ນວ່າ ຊີເມໂອນ.

34ຢູ່ມານາງກໍຖືພາອີກແລະອອກລູກຊາຍຜູ້ໃໝ່ຕື່ມ. ນາງເວົ້າວ່າ, “ບັດນີ້ ຜົວຕ້ອງຕິດພັນຢູ່ກັບຂ້ອຍ ເພາະຂ້ອຍໄດ້ລູກຊາຍໃຫ້ລາວເຖິງສາມຄົນແລ້ວ.” ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໃສ່ຊື່ໃຫ້ເດັກນ້ອຍນັ້ນວ່າ ເລວີ.

35ຕໍ່ມາ ນາງກໍຖືພາອີກແລະໄດ້ລູກຊາຍຜູ້ທີສີ່. ນາງຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ເທື່ອນີ້ຂ້ອຍຈະສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຢາເວ.” ສະນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໃສ່ຊື່ໃຫ້ເດັກນ້ອຍນີ້ວ່າ ຢູດາ. ແລ້ວນາງກໍເຊົາມີລູກ.

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →