Genesis 26

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1ຢູ່ຕໍ່ມາ ມີການອຶດຢາກເກີດຂຶ້ນໃນປະເທດຊຶ່ງການອຶດຢາກເຊັ່ນນີ້ ເຄີຍມີມາແລ້ວໃນສະໄໝຂອງອັບຣາຮາມ. ອີຊາກຈຶ່ງໄປຫາເຈົ້າອາບີເມເຫຼັກ ຜູ້ທີ່ເປັນກະສັດຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນທີ່ເມືອງເກຣາກ.

2ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ປາກົດແກ່ອີຊາກ ແລະບອກເພິ່ນວ່າ, “ຢ່າໄປປະເທດເອຢິບ; ຈົ່ງຢູ່ໃນດິນແດນນີ້ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ເຮົາບອກເຈົ້າຢູ່.

3ໃນທີ່ນີ້ ເຮົາຈະຢູ່ນຳເຈົ້າແລະອວຍພອນເຈົ້າ. ເຮົາຈະມອບດິນແດນທັງໝົດນີ້ໃຫ້ແກ່ເຈົ້າກັບເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ. ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຄຳສາບານ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ກັບອັບຣາຮາມ ພໍ່ຂອງເຈົ້າສຳເລັດ.

4ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າມີເຊື້ອສາຍຫລວງຫລາຍ ດັ່ງດວງດາວໃນທ້ອງຟ້າ ແລະເຮົາຈະມອບດິນແດນທັງໝົດນີ້ໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ. ຊົນຊາດທັງປວງຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນຜ່ານທາງເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ.

5ເຮົາຈະອວຍພອນເຈົ້າ ເພາະອັບຣາຮາມເຊື່ອຟັງເຮົາ ໂດຍໄດ້ປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ.”

6ດັ່ງນັ້ນ ອີຊາກຈຶ່ງອາໄສຢູ່ທີ່ເມືອງເກຣາກ.

7ເມື່ອຜູ້ຊາຍຊາວເມືອງຖາມກ່ຽວກັບເມຍຂອງເພິ່ນ ເພິ່ນກໍຕອບພວກເຂົາວ່າ ນາງເປັນນ້ອງສາວ. ເພິ່ນບໍ່ກ້າເວົ້າວ່ານາງເປັນເມຍຂອງຕົນ ເພາະຢ້ານພວກຜູ້ຊາຍຊາວເມືອງນີ້ຂ້າເພິ່ນ ແລະເອົານາງເຣເບກາຜູ້ເປັນຍິງສວຍງາມນີ້ໄປ.

8ເມື່ອອີຊາກອາໄສຢູ່ໃນເມືອງນີ້ຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງແລ້ວ ເຈົ້າອາບີເມເຫຼັກກະສັດຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນໄດ້ຫລຽວລົງມາຈາກປ່ອງຢ້ຽມ ແລະເຫັນອີຊາກກຳລັງກອດນາງເຣເບກາເມຍຂອງຕົນຢູ່.

9ເຈົ້າອາບີເມເຫຼັກຈຶ່ງເອີ້ນອີຊາກມາ ແລະເວົ້າວ່າ, “ເບິ່ງດູ ນາງເປັນເມຍຂອງເຈົ້າແທ້ ແຕ່ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າວ່ານາງເປັນນ້ອງສາວ?” ອີຊາກຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ເພາະຂ້ານ້ອຍຢ້ານຖືກຂ້າ ຖ້າເວົ້າວ່ານາງເປັນເມຍ.”

10ເຈົ້າອາບີເມເຫຼັກເວົ້າວ່າ, “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດກັບເຮົາດັ່ງນີ້? ຄົນຂອງເຮົາບາງຄົນອາດນອນນຳເມຍຂອງເຈົ້າກໍໄດ້ ແລະເຈົ້າຕ້ອງຮັບຜິດຊອບໃນຄວາມຜິດຂອງພວກເຮົາ.”

11ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າອາບີເມເຫຼັກຈຶ່ງອອກຄຳສັ່ງເຕືອນປະຊາຊົນໃນເມືອງນັ້ນວ່າ, “ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຂົ່ມເຫັງຊາຍຜູ້ນີ້ແລະເມຍຂອງລາວ ຈະໄດ້ຮັບໂທດເຖິງຕາຍ.”

12ອີຊາກເຮັດນາໃນປະເທດນີ້ ແລະໃນປີນັ້ນເອງ ເພິ່ນເກັບກ່ຽວເຂົ້າໄດ້ຮ້ອຍເທົ່າໃນຈຳນວນເຂົ້າທີ່ເພາະປູກ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວອວຍພອນເພິ່ນ.

13ອີຊາກຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂຶ້ນແລະກາຍເປັນຄົນຮັ່ງມີ.

14ຍ້ອນເພິ່ນມີຝູງແກະ, ຝູງງົວ ແລະມີຄົນຮັບໃຊ້ຫລາຍຄົນ ຊາວຟີລິດສະຕິນຈຶ່ງອິດສາເພິ່ນ.

15ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເອົາຂີ້ດິນຖົມນໍ້າສ້າງທຸກໜ່ວຍ ຊຶ່ງຄົນຮັບໃຊ້ຂອງພໍ່ເພິ່ນໄດ້ຂຸດໃນສະໄໝທີ່ພໍ່ຂອງເພິ່ນຍັງມີຊີວິດຢູ່.

16ຕໍ່ມາ ເຈົ້າອາບີເມເຫຼັກໄດ້ບອກອີຊາກວ່າ, “ຈົ່ງໜີໄປຈາກດິນແດນຂອງເຮົາ. ເຈົ້າມີກຳລັງອຳນາດຫລາຍກວ່າເຮົາແລ້ວ.”

17ດັ່ງນັ້ນ ອີຊາກຈຶ່ງໜີໄປຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ຮ່ອມພູຂອງເມືອງເກຣາກ ແລະຕັ້ງຫຼັກແຫຼ່ງຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງ.

18ເພິ່ນຂຸດນໍ້າສ້າງເກົ່າທີ່ອັບຣາຮາມ ພໍ່ຂອງຕົນໄດ້ຂຸດໄວ້ໃນສະໄໝກ່ອນ ແລະພວກຟີລິດສະຕິນໄດ້ຖົມນໍ້າສ້າງເຫຼົ່ານັ້ນ ຫລັງຈາກອັບຣາຮາມໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ. ອີຊາກເອີ້ນຊື່ນໍ້າສ້າງທີ່ຂຸດໃໝ່ນີ້ ເໝືອນຊື່ເດີມທີ່ພໍ່ຂອງຕົນໄດ້ເອີ້ນມາແລ້ວ.

19ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງອີຊາກໄດ້ຂຸດນໍ້າສ້າງທີ່ຮ່ອມພູ ແລະພວກເຂົາໄດ້ພົບນໍ້າອອກບໍ່.

20ຄົນລ້ຽງສັດຂອງຊາວເມືອງເກຣາກຈຶ່ງມາຖົກຖຽງກັນກັບຄົນລ້ຽງສັດຂອງອີຊາກວ່າ, “ບໍ່ນໍ້ານີ້ເປັນຂອງພວກເຮົາ.” ດັ່ງນັ້ນ ອີຊາກຈຶ່ງໃສ່ຊື່ບໍ່ນໍ້ານີ້ວ່າ, “ທະເລາະວິວາດ.”

21ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງອີຊາກໄດ້ຂຸດນໍ້າສ້າງອີກໜ່ວຍໜຶ່ງ ໃນບ່ອນນີ້ກໍມີການຖົກຖຽງກັນຕື່ມອີກ; ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງໃສ່ຊື່ນໍ້າສ້າງນີ້ວ່າ, “ສັດຕູ.”

22ເພິ່ນຈຶ່ງໜີຈາກທີ່ນັ້ນແລະໄປຂຸດນໍ້າສ້າງທີ່ອື່ນອີກ. ໃນທີ່ນີ້ບໍ່ມີການຖົກຖຽງກັນເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງໃສ່ຊື່ນໍ້າສ້າງນີ້ວ່າ, “ອິດສະລະພາບ.” ເພິ່ນເວົ້າວ່າ, “ບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ໃຫ້ອິດສະລະພາບແກ່ພວກເຮົາໃນດິນແດນນີ້ ພວກເຮົາຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂຶ້ນໃນທີ່ນີ້.”

23ແລ້ວອີຊາກກໍຈາກບ່ອນນີ້ໄປສູ່ເບເອນເຊບາ.

24ໃນຄືນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວປາກົດແກ່ເພິ່ນ ແລະກ່າວວ່າ, “ເຮົາເປັນພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມພໍ່ຂອງເຈົ້າ; ຢ່າສູ່ຢ້ານເລີຍ ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າ. ແລະອວຍພອນໃຫ້ເຈົ້າມີເຊື້ອສາຍຫລວງຫລາຍ; ເຮົາໄດ້ສັນຍາໄວ້ກັບອັບຣາຮາມຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ.”

25ໃນທີ່ນັ້ນ ອີຊາກໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາຮ້ອງທູນອອກນາມຊື່ພຣະເຈົ້າຢາເວ. ແລ້ວເພິ່ນກໍຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຄົນຂອງເພິ່ນກໍຂຸດນໍ້າສ້າງຕື່ມອີກ.

26ເຈົ້າອາບີເມເຫຼັກມາແຕ່ເມືອງເກຣາກພ້ອມກັບອາຮູຊາດທີ່ປຶກສາ ແລະຟີໂກນແມ່ທັບຂອງຕົນເພື່ອຢ້ຽມຢາມອີຊາກ.

27ອີຊາກຖາມວ່າ, “ທ່ານເອີຍ ດ້ວຍເຫດໃດຈຶ່ງມາຫາຂ້ານ້ອຍ? ໃນເມື່ອທ່ານກຽດຊັງຂ້ານ້ອຍ ແລະຂັບໄລ່ຂ້ານ້ອຍອອກມາຈາກດິນແດນຂອງທ່ານ.”

28ເຈົ້າອາບີເມເຫຼັກຕອບວ່າ, “ບັດນີ້ ພວກເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້າ ແລະພວກເຮົາຄິດວ່າເຈົ້າແລະເຮົາຄວນມີການຕົກລົງກັນຢ່າງຈິງໃຈ.

29ພວກເຮົາປະສົງຢາກໃຫ້ເຈົ້າສັນຍາວ່າຈະບໍ່ທຳຮ້າຍພວກເຮົາ ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ທຳຮ້າຍເຈົ້າ. ພວກເຮົາເມດຕາເຈົ້າໂດຍໃຫ້ເດີນທາງອອກໜີມາຢ່າງສະຫງົບສຸກ. ມາບັດນີ້ ເປັນການຈະແຈ້ງແລ້ວວ່າ ແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວທີ່ອວຍພອນເຈົ້າ.”

30ອີຊາກໄດ້ຈັດງານກິນລ້ຽງຂຶ້ນເພື່ອຕ້ອນຮັບພວກເພິ່ນ ພວກເພິ່ນພາກັນກິນແລະດື່ມຢ່າງມ່ວນຊື່ນ.

31ໃນຕອນເຊົ້າມືດທັງສອງຝ່າຍຕ່າງກໍສາບານຕໍ່ກັນແລະກັນ. ອີຊາກໄດ້ສັ່ງລາພວກເພິ່ນ ແລະພວກເພິ່ນໄດ້ອຳລາກັບເມືອຢ່າງສັນມິດທີ່ດີ.

32ໃນມື້ນັ້ນເອງ ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງອີຊາກໄດ້ມາບອກເຖິງການຂຸດນໍ້າສ້າງວ່າ, “ເຮົາໄດ້ພົບນໍ້າ.”

33ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງໃສ່ຊື່ນໍ້າສ້າງນີ້ວ່າ, “ສາບານ” ຊຶ່ງຕໍ່ມາໄດ້ກາຍເປັນຊື່ຂອງເມືອງເບເອນເຊບາ.

34ເມື່ອເອຊາວອາຍຸໄດ້ 40 ປີ; ເພິ່ນແຕ່ງງານກັບລູກສາວຂອງຊາວຮິດຕີສອງຄົນຄື: ນາງຢູດິດລູກສາວຂອງເບເອຣີ ແລະນາງບາເສມາດລູກສາວຂອງເອໂລນ.

35ລູກໃພ້ສອງຄົນນີ້ເຮັດໃຫ້ອີຊາກແລະນາງເຣເບກາ ບໍ່ມີຄວາມສຸກໃຈເລີຍ.

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →