Job 20

Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1تڏهن ضوفر نعماتيءَ ورندي ڏيئي چيو تہ

2”تنهنجي چيل ڳالهين منهنجي دل کي بيقرار ڪري ڇڏيو آهي، تہ آءٌ تو کي انهن جو جواب ڏيان.

3تو تهمت هڻي مون کي بي‌عزت ڪيو آهي، پر آءٌ تو کي انهيءَ جو جواب ڏيڻ ڄاڻان ٿو.

4ڇا تون قديم زماني جي اها ڳالهہ نہ ٿو ڄاڻين، جڏهن کان ڌرتيءَ تي انسان کي آباد ڪيو ويو هو تہ

5’شريرن جي سوڀ عارضي هوندي آهي؟‘ هائو، جيڪي ماڻهو خدا تي ڀروسو نہ رکندا آهن، تن جي خوشي ٿوري دير لاءِ هوندي آهي.

6توڙي جو هنن جو شان وَ شوڪت آسمان تائين وڃي پهچي، ۽ سندن مٿو ڪڪرن تائين وڃي رسي،

7تڏهن بہ هو پنهنجي پائخاني وانگر هميشہ لاءِ فنا ٿي ويندا. پوءِ جن کين ڏٺو هوندو سي چوندا تہ ’هو ڪيڏانهن ويا؟‘

8هو انهيءَ خواب، انهيءَ رويا وانگر گم ٿي ويندا، جيڪي رات جو ڏسجن ٿا، ۽ وري ڪڏهن بہ ڏسڻ ۾ نہ ايندا آهن.

9جنهن بہ هنن کي ڏٺو آهي، سو وري کين نہ ڏسندو، نڪي سندن گھر جا ڀاتي ئي وري کين ڏسندا.

10سندن ٻارن جي اها حالت ٿيندي جو اهي غريبن آڏو وڃي پنهنجو هٿ ٽنگيندا، ڇو تہ جيڪا بہ دولت شريرن گڏ ڪئي هوندي، تنهن کان سندن اولاد کي دستبردار ڪيو ويندو.

11جيتوڻيڪ انهن شريرن جو بدن اڃا جوان ۽ مضبوط هوندو، تنهن هوندي بہ هو جلد ئي وڃي مٽيءَ سان مٽي ٿيندا.

12جيتوڻيڪ بدڪارن جي زبان کي شرارت مٺي لڳندي، ۽ هو انهيءَ کي مزي خاطر پنهنجي زبان هيٺ رکي ڇڏيندا،

13جيتوڻيڪ هو انهيءَ کي بچائي رکندا ۽ ڇڏڻ کان ڪيٻائيندا، بلڪ انهيءَ کي وات اندر سنڀالي رکيو ايندا،

14تڏهن بہ هنن جو اهو کاڌو سندن آنڊن ۾ ڦري ڪاريهر جو زهر ٿي پوندو.

15هو دولت ڳهي تہ ويا آهن، پر اها هو وري الٽي ڪري ٻاهر ڪڍندا، خدا سندن پيٽ مان اها ڪڍي ڇڏيندو.

16هو جيڪي بہ ڳڙڪائين ٿا، سو ڪاريهر جي زهر مثل آهي، جيڪو کين موتمار نانگ جي چڪ وانگر ماري وجھندو.

17تيل، ماکيءَ ۽ مکڻ جي وهندڙ دريائن ۾ سندن ڪو حصو نہ هوندو، هائو، هو آسودگي ۽ خوشحالي بلڪل نہ ڏسندا.

18هنن کان سندن محنت جي ڪمائي ڦُري ويندي، هو اها کائي نہ سگھندا. هنن جيڪو بہ مال ملڪيت حاصل ڪيو هوندو، تنهن مان کين ڪا خوشي حاصل نہ ٿيندي.

19انهيءَ سبب جو هنن غريبن جو حق ماريو آهي، ۽ سندن ڪو خيال نہ ڪيو اٿائون. هنن زور زبردستيءَ سان گھر قبضي ڪيا آهن، جيڪي پاڻ تعمير نہ ڪيا هئائون.

20جيئن تہ هنن پنهنجي اندر ۾ قناعت کي ڄاتو ئي ڪونهي، تنهنڪري کين ڪڏهن بہ اطمينان حاصل نہ ٿيندو.

21اهڙي ڪابہ شيءِ ناهي بچي، جيڪا هنن ڳڙڪائي نہ ڇڏي هجي، تنهنڪري هنن جي آسودگي جٽاءُ نہ ڪندي.

22جيتوڻيڪ وٽن جھجھي ملڪيت هوندي، تنهن هوندي بہ اوچتو ئي تنگي اچي ورائيندن، ۽ هر ڪا آفت سندن مٿان اچي ڪڙڪندي.

23جڏهن هو پنهنجو پيٽ ڀرڻ تي هوندا، تڏهن خدا مٿن پنهنجو خوفناڪ غضب نازل ڪندو. هو انهيءَ غضب ۾ ٻڏل رهندا، ڇو تہ خدا اهو سندن مٿان مينهن وانگر وسائيندو رهندو.

24جيڪڏهن هو لوهہ جي هٿيار کان ڀڄندا، تہ پتل جو تير چڀي کين ماري ڇڏيندو.

25اهو تير سندن پٺيءَ کان اچي نڪرندو، ۽ انهيءَ جي چمڪندڙ چهنب سندن جگر مان پار ٿي ويندي، تڏهن دهشتون مٿن غالب اچي وينديون.

26سندن خزانا چٽ ڪري سارا اونداهيءَ سان ڀريا ويندا، خدا کين باهہ ۾ ساڙي چٽ ڪري ڇڏيندو. سندن گھرن ۾ جيڪي بہ باقي بچيا هوندا، تن کي بہ باهہ ساڙي چٽ ڪري ڇڏيندي.

27آسمان انهن جا گناهہ ظاهر ڪندا، ۽ زمين تن جي خلاف اُٿي کڙي ٿيندي.

28خدا جي غضب واري ٻوڏ ۾ سندن گھر جي برڪت ۽ سندن مال‌متاع لڙهي ويندو.

29خدا جي طرفان شرير ماڻهن لاءِ اهو ئي حصو آهي، خدا سندن مقدر ۾ اهو ئي لکي ڇڏيو آهي.“

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

Recommended Reading

Commentary Job Commentaries → Devotional Job Devotional Guide → Get This Bible Muslim Study Bible →