bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
/
Job 28
Job 28
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
← Chapter 27
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 29 →
1
يقيناً چاندي کاڻ مان کوٽي ڪڍي وڃي ٿي، ۽ سون لاءِ بہ ڪا جاءِ آهي جتي ان کي صاف ڪيو وڃي ٿو.
2
لوهہ زمين مان کوٽي ڪڍيو وڃي ٿو، ۽ پتل پٿرن مان پگھاري ڪڍيو وڃي ٿو.
3
کاڻيون کوٽيندڙ اونداهيءَ جي اونهي تهہ تائين وڃي پهچن ٿا، هائو، هو ڌرتيءَ جي اونهاين مان پنهنجي آخري وس تائين انهن ڌاتن کي ڳولي ڪڍن ٿا.
4
آباديءَ کان پري هو سرنگھون هڻن ٿا، جن کان واٽهڙن جا پير بہ بيخبر آهن، هائو، ماڻهن کان پري اهي سرنگھن ۾ رسين تي لهن چڙهن ٿا.
5
جنهن زمين مان خوراڪ پيدا ٿئي ٿي، تنهن کي اندران ڄڻڪ باهہ سان اٿلايو پٿلايو وڃي ٿو.
6
انهيءَ جي پٿرن ۾ نيلم آهي، ۽ انهيءَ جي مٽيءَ ۾ سون آهي.
7
سرنگھہ واري انهيءَ رستي کي ڪوبہ شڪاري پکي ڪين ٿو ڄاڻي، نڪي باز جي اک ئي انهيءَ کي ڏسي سگھي ٿي.
8
ڪنهن جھنگلي جانور بہ انهيءَ رستي تي قدم نہ رکيو آهي، نڪي مغرور شينهن ئي انهيءَ مٿان گذريو آهي.
9
انساني هٿ سخت پٿر کي بہ ڀڃيو ڇڏين، ايتري قدر جو اهي جبلن کي پاڙن کان اونڌو ڪريو ڇڏين.
10
هو ٽڪرن مان آرپار سرنگھون ٺاهين ٿا، سندن اکيون هر قيمتي شيءِ کي ڏسي وٺن ٿيون.
11
هو سرنگھون کوٽيندي ندين جي سرچشمن تائين وڃيو پهچن، ۽ لڪل شين کي بہ ٻاهر ڪڍي اچن ٿا.
12
پر ڏاهپ، هائو، ڏاهپ ڪٿان کوٽي ڪڍي سگھجي ٿي؟ دانائي آخر هوندي ڪٿي آهي؟
13
ڪوبہ انسان انهيءَ جو قدر ڪين ٿو ڄاڻي، نڪي اها جيئرن جي هن دنيا مان حاصل ڪري سگھجي ٿي.
14
بحر چوي ٿو تہ ”اها مون ۾ نہ آهي،“ سمنڊ جي اونهائي چوي ٿي تہ ”اها مون وٽ ناهي.“
15
اها چاندي ڏيئي بہ خريد نہ ٿي ڪري سگھجي، نڪي سون ئي ان جي قيمت بڻجي سگھي ٿو.
16
نج سون سان بہ ان جو ملهہ نہ ٿو ڪٿي سگھجي، نڪي قيمتي سليماني پٿر يا نيلم سان.
17
بيشڪ نہ سون ۽ نہ خاص شيشو ئي ان جي برابري ڪري سگھن ٿا، نڪي عمدي سون جا زيور ئي انهيءَ جو عيوض ٿي سگھن ٿا.
18
انهيءَ سان گڏ مرجان ۽ بلور جو ذڪر بہ نہ ٿو ڪري سگھجي. هائو، ڏاهپ جي ٿيلهي هيرن جواهرن جي ٿيلهيءَ کان بہ وڌيڪ قيمتي آهي.
19
نہ سوڊان جو پکراج انهيءَ جي برابري ڪري سگھي ٿو، نڪي نج سون ئي ان جو عيوض ٿي سگھي ٿو.
20
تڏهن ڀلا ڏاهپ اچي ڪٿان ٿي؟ دانائيءَ جو گھر ڪٿي آهي؟
21
بيشڪ اها سڀني ساهوارن جي نظر کان لڪل آهي، هائو، اها اڏامندڙ پکين کان بہ ڳجھي رکي ويئي آهي.
22
قبر ۽ پاتال چون ٿا تہ ”اسان پنهنجي ڪنن سان انهيءَ جو رڳو افواہ ٻڌو آهي.“
23
رڳو خدا ئي آهي، جيڪو انهيءَ جو رستو ڄاڻي ٿو، هو ئي انهيءَ جي گھر کان واقف آهي.
24
هو ڌرتيءَ جي ڇيڙن تائين نظر ڊوڙائي ٿو، هائو، هو آسمان جي هيٺان واري هر شيءِ کي ڏسي ٿو.
25
شروعات ۾ خالق جڏهن هوا جو زور مقرر ٿي ڪيو، ۽ ڪڪرن لاءِ پاڻيءَ جو مقدار ٿي مقرر ڪيائين،
26
جڏهن هن برسات لاءِ قانون ٿي ٺاهيو، ۽ گجگوڙ ۽ وڄ لاءِ رستو مقرر ٿي ڪيائين،
27
تڏهن هن ڏاهپ تي نظر ڪئي ۽ انهيءَ جي آزمائش ورتائين، پوءِ انهيءَ کي منظور ڪري قائم ڪيائين.
28
تڏهن خدا انسان کي چيو تہ ”ياد رک، مون خداوند جو خوف رکڻ ئي ڏاهپ آهي، ۽ برائيءَ کان پري رهڻ ئي دانائي آهي.“
← Chapter 27
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 29 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42