Job 41

Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)

← Chapter 40 Jump to: Chapter 42 →

1”ڇا تون سامونڊي بلا کي ڪنڍيءَ سان ڇڪي ٻاهر ڪڍي سگھين ٿو؟ يا ڇا تون ان جي زبان کي رسيءَ سان ٻڌي ٿو سگھين؟

2ڇا تون ان جي نڪ ۾ رسو وجھي ٿو سگھين، جو هو تو کي گھڻيون منٿون ميڙون ڪري تہ ’مون کي ڇڏي ڏي؟‘ يا ڇا ان جي ڄاڙيءَ ۾ آر سان سوراخ ڪري ٿو سگھين، جو هو تو کي رحم لاءِ ليلائي؟

4پوءِ ڇا هو تو سان عهد اقرار ڪندو جو تون ان کي زندگيءَ ڀر پاڻ وٽ ٻانهو ڪري رکين؟

5ڇا تون ان کي ڌاريل پکيءَ وانگر ٻڌي ساڻس راند ڪندين؟ ڇا پنهنجي ٻانهين جي وندر لاءِ کيس ٻڌي ويهاريندين؟

6ڇا تون مهاڻن سان انهيءَ جو واپار ڪري ٿو سگھين؟ ڇا واپاري انهيءَ کي وڍي ٽُڪي وڪرو ڪري ٿا سگھن؟

7ڇا تون ان جي کل کي مڇي مارڻ واري ڪنڍيءَ سان، يا ان جي مٿي کي نيزن سان چچري سگھين ٿو؟

8جيڪڏهن تون انهيءَ کي هٿ لائيندين تہ تو کان ويڙهہ ڪڏهن بہ ڪين وسرندي، ۽ وري اڳتي تون ائين ڪين ڪندين.

9ياد رک، ان جي شڪار جي اميد اجائي آهي، ڇاڪاڻ تہ ان کي ڏسڻ شرط ماڻهو ڦهڪو ڪري ڪري پوندو.

10اهڙو جرئت وارو ڪوبہ ڪونهي، جيڪو ان سان ڇيڙڇاڙ ڪري سگھي، هائو، اهڙو ڪوبہ ڪونهي جيڪو ان جي آڏو بيهي سگھي.

11اهڙو ڪير آهي جيڪو ان تي حملو ڪري پاڻ کي محفوظ رکي سگھي؟ بيشڪ سڄيءَ دنيا ۾ اهڙو ڪوبہ ڪونهي.

12هاڻي آءٌ تو کي نہ رڳو سامونڊي بلا جي عضون بابت ٻڌائيندس، بلڪ سندس گھڻي طاقت ۽ ڊولائتي بدن بابت بہ ٻڌائيندس.

13ڪير ان جي زرهہ جهڙيءَ کل کي چچري ٿو سگھي؟ هائو، ڪير سندس ان ٻاهرينءَ پوشاڪ کي لاهي ٿو سگھي؟

14ان جون ڄاڙيون بي‌شمار دهشتناڪ ڏندن سان ڀريل آهن، اهڙو ڪوبہ ناهي جيڪو انهن ڄاڙين کي کولي سگھي.

15ان جي پٺيءَ تي مضبوط ڇلڙ ڄڻ تہ ان جون ڍالون آهن، اهي ڇلڙ پاڻ ۾ مضبوطيءَ سان ڳتيل ۽ پٿر جهڙا سخت آهن.

16هائو، اهي هڪٻئي ۾ اهڙا تہ ڳتيل آهن جو انهن جي وچان هوا بہ نہ ٿي لنگھي سگھي.

17اهي ڇلڙ هڪٻئي سان اهڙا تہ مضبوطيءَ سان ڳنڍيل آهن جو انهن کي ڌار ڪري نہ ٿو سگھجي.

18ان جي نڇ ڏيڻ سان روشنيءَ جو چمڪاٽ ٿو نڪري، ۽ ان جي اکين مان ٻرندڙ باهہ جيان اُلا ٿا نڪرن.

19ان جي وات مان ڀڙڪندڙ شعلا ۽ باهہ جون چڻنگون اڏامي ٿيون نڪرن.

20ان جي ناسن مان دونهون ائين ٿو نڪري، جيئن ٽهڪندڙ ديڳ منجھان تيزيءَ سان ٻاڦ نڪرندي آهي.

21ان جي ساهہ کڻڻ جي عمل سان ڪوئلن ۾ باهہ ڀڙڪيو پوي، ڇاڪاڻ تہ ان جي وات مان شعلا ٿا نڪرن.

22ان جي ڪنڌ ۾ ايتري تہ طاقت ٿي رهي جو سندس سامهون ايندڙ ماڻهو ان کي ڏسي دهشت وچان ڦهڪو ڏيئي ٿو ڪِري.

23ان جي بدن جو ماس اهڙو تہ مضبوطيءَ سان ڳنڍيل آهي جو ان جو نرم حصو بہ لوهہ جهڙو سخت آهي.

24ان جو سينو اهڙو تہ مضبوط آهي جهڙو پٿر، هائو، اهو اهڙو مضبوط آهي جهڙو جنڊ جو هيٺيون پُڙ.

25جڏهن هو اُٿي کڙو ٿو ٿئي تڏهن زورآور ماڻهو بہ ڊڄيو وڃن، ۽ ان جي هلڻ جا ڪڙڪاٽ ٻڌي خوف وچان پٺ ڏيئي وٺيو ڀڄن.

26جيڪڏهن ڪو ان کي تلوار، نيزو، تير يا بڻڇي هڻي ڪڍي، تہ انهن جو بہ مٿس ڪو اثر ڪونہ ٿو پوي.

27ان جي آڏو لوهہ جا هٿيار ڪک ڪاني مثل خسيس، ۽ پتل جا هٿيار ڳريل سڙيل ڪاٺيءَ جيان ڪمزور آهن.

28کانڀاڻيءَ سان اڇلائي هنيل پٿر ان لاءِ ڪک جيان آهي، بلڪ اهڙو ڪو تير ئي ڪونهي جيڪو ان کي ڀڄائي ڪڍي.

29لٺيون ان لاءِ ڪک ڪاني مثل آهن، ۽ بڻڇيءَ جي سرڙاٽ تي هو کلي ٿو.

30ان جي بدن جا هيٺيان حصا نوڪدار ٺڪرن جهڙا آهن، هو گپ ۾ هلندي ڄڻ تہ نوڪدار ليٽڻ گھمائي ڇڏي ٿو.

31هو سمنڊ کي ائين ٿو ولوڙي جيئن ڪا ٽهڪندڙ ديڳ هجي، هو انهيءَ جي پاڻيءَ کي ملم جهڙو ٿو ڪري ڇڏي.

32هو پنهنجي پٺيان پاڻيءَ ۾ گج واري هڪ لڪير ڇڏيندو وڃي ٿو، تڏهن ائين لڳندو آهي، ڄڻ پاڻيءَ تي چمڪندڙ رستو ٺهي ويو آهي.

33ڌرتيءَ تي انهيءَ جهڙو ٻيو مثال ڪونهي، جنهن کي اهڙو بي‌خوف ڪري پيدا ڪيو ويو هجي.

34هر اوچي شيءِ کي هو حقارت جي نظر سان ڏسي ٿو، ۽ سڀني کان مغرور جانور بہ ان کان خوف کائين ٿا.“

← Chapter 40 Jump to: Chapter 42 →

Recommended Reading

Commentary Job Commentaries → Devotional Job Devotional Guide → Get This Bible Muslim Study Bible →