bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
/
Job 35
Job 35
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
← Chapter 34
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 36 →
1
اليهوءَ وڌيڪ ڳالهائيندي چيو تہ
2
”اي ايوب! ڇا تون اهو درست ٿو سمجھين، جو دعويٰ ڪري چوين ٿو تہ ’آءٌ خدا آڏو سچار ثابت ٿيندس؟‘
3
يا وري جيئن خدا کي چوين ٿو تہ ’منهنجي گناهہ ڪرڻ يا نہ ڪرڻ سان تو تي ڪهڙو اثر ٿو پوي؟ ۽ جي آءٌ گناهہ نہ ڪريان تہ ان جو مون کي ڪهڙو اجر ملندو؟‘
4
آءٌ تو کي ۽ تو سان گڏ تنهنجي دوستن کي بہ انهيءَ ڳالهہ جو جواب ڏيندس.
5
آسمان جي اوچائيءَ ڏانهن نظر ڪري ڏس، بلڪ بادلن تي ئي غور ڪر تہ اهي تو کان ڪيترو نہ مٿي آهن.
6
پوءِ جيڪڏهن تون گناهہ ٿو ڪرين، تہ انهيءَ سان آسمان کان بہ مٿي رهندڙ خدا جو ڇا ٿو بگاڙي سگھين؟ هائو، جيڪڏهن تنهنجا گناهہ گھڻا ٿيندا ٿا وڃن، تہ انهن جو خدا تي ڪهڙو اثر ٿو پوي؟
7
يا وري جيڪڏهن تون نيڪيءَ جا ڪم ٿو ڪرين، تہ خدا تي ڪهڙو احسان ٿو ڪرين؟ يا هن کي تنهنجي هٿان ڪجھہ حاصل ٿئي ٿو ڇا؟
8
نہ، تنهنجي شرارت رڳو تو جهڙي انسان کي ئي نقصان پهچائي سگھي ٿي، هائو، تنهنجي سچائي رڳو ڪنهن آدمزاد کي ئي فائدو پهچائي سگھي ٿي.
9
مظلوم ماڻهو گھڻن ظلمن جي ڪري دانهون تہ ڪن ٿا، هائو، ڏاڍن جي زبردستيءَ ڪري هو مدد لاءِ پڪارين تہ ٿا،
10
پر انهن مان اهڙو ڪوبہ ناهي جيڪو خدا آڏو ٻاڏائي، جيڪو سندن خالق آهي، جيڪو وڏين مشڪلاتن ۾ بہ کين خوشيءَ جا گيت ڳارائي ٿو.
11
جڏهن تہ هن انسان کي جانورن کان وڌيڪ سمجھہ ڏني آهي، ۽ پکين کان وڌيڪ عقل عطا ڪيو اٿس.
12
پر جڏهن اهي ماڻهو دانهون ڪن ٿا، تڏهن خدا ٻُڌي بہ سندن بدڪاريءَ ۽ مغروريءَ سبب کين ورندي نہ ٿو ڏئي.
13
جڏهن تہ سندن دانهون بلڪل فضول آهن، ڇاڪاڻ تہ قادرِمطلق هنن ڏانهن ڪو ڌيان ئي نہ ٿو ڏئي،
14
تہ پوءِ اي ايوب! هو تنهنجي دانهن ڪيئن ٻڌندو؟ جو تون چوين ٿو تہ ’منهنجو مقدمو سندس آڏو آهي، پر هو انهيءَ ڏانهن ڪو ڌيان نہ ٿو ڏئي، آءٌ انهيءَ جو انتظار ڪندو ٿو رهان.‘
15
بلڪ تون ائين بہ چوين ٿو تہ هو شريرن تي غضب نازل نہ ٿو ڪري، ۽ سندن گناهن تي ڪو ڌيان ڪونہ ٿو ڏئي.
16
خبردار، اي ايوب! تون اجايون ڳالهيون ڇو ٿو ڪرين؟ هائو، نادانيءَ وچان ايڏيون وڏيون ڳالهيون نہ ڪر.“
← Chapter 34
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 36 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42