Jeremiah 11

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ,

2“ຈົ່ງຟັງເນື້ອແທ້ຂອງພັນທະສັນຍາ. ຈົ່ງບອກປະຊາຊົນຢູດາ ແລະຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມວ່າ

3ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ໄດ້ສາບແຊ່ງທຸກໆຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພັນທະສັນຍານີ້.

4ມັນແມ່ນພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ສະໄໝທີ່ເຮົາໄດ້ນຳພວກເຂົາອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ ຄືດິນແດນ ຊຶ່ງເປັນດັ່ງເຕົາຫລອມເຫຼັກສຳລັບພວກເຂົາ. ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຂົາໃຫ້ເຊື່ອຟັງເຮົາ ແລະໃຫ້ກະທຳທຸກຢ່າງທີ່ເຮົາໄດ້ສັ່ງ. ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຂົາວ່າຖ້າພວກເຂົາເຊື່ອຟັງ ພວກເຂົາຈະໄດ້ເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະເຮົາກໍຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ.

5ແລ້ວເຮົາກໍຈະຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາທີ່ວ່າ ຈະມອບດິນແດນອັນອຸດົມສົມບູນແລະຮັ່ງມີໃຫ້ແກ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບແລ້ວໃນທຸກວັນນີ້.” ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ຖືກຕ້ອງແລ້ວ.”

6ແລ້ວພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງໄປທີ່ເມືອງຂອງຢູດາຍ ແລະໄປຕາມທ້ອງຖະໜົນຫົນທາງໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. ຈົ່ງປະກາດຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະບອກປະຊາຊົນໃຫ້ຟັງເນື້ອແທ້ຂອງພັນທະສັນຍາ ແລະໃຫ້ພວກເຂົາປະຕິບັດຕາມ.

7ເມື່ອເຮົາໄດ້ນຳບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບນັ້ນ ເຮົາໄດ້ເຕືອນພວກເຂົາຢ່າງເດັດຂາດໃຫ້ເຊື່ອຟັງເຮົາ ແລະເຮົາໄດ້ສືບຕໍ່ເຕືອນພວກເຂົາຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້.

8ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງ ຫລືປະຕິບັດຕາມນັ້ນເລີຍ. ພວກເຂົາທຸກຄົນຊໍ້າໄດ້ສືບຕໍ່ດື້ດ້ານ ແລະເຮັດຊົ່ວເໝືອນເດີມ. ເຮົາໄດ້ສັ່ງພວກເຂົາໃຫ້ຮັກສາພັນທະສັນຍາ, ແຕ່ພວກເຂົາພັດປະຕິເສດ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງນຳເອົາໂທດກຳທັງໝົດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນພັນທະສັນຍານັ້ນມາສູ່ພວກເຂົາ.”

9ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ປະຊາຊົນຢູດາ ແລະຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກຳລັງກະບົດຕໍ່ສູ້ເຮົາ.

10ພວກເຂົາໄດ້ກັບຄືນໄປເຮັດບາບທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາໄດ້ເຮັດນັ້ນ ຄືພວກເຂົາບໍ່ຍອມເຮັດຕາມສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ບອກ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ຂາບໄຫວ້ບັນດາພະອື່ນ. ທັງສອງຄືອິດສະຣາເອນແລະຢູດາ ຕ່າງກໍລະເມີດພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ.

11ສະນັ້ນ ເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວຈຶ່ງເຕືອນພວກເຂົາວ່າ ເຮົາກຳລັງຈະນຳໄພພິບັດມາສູ່ພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາຈະຫລົບຫລີກໜີໄປບໍ່ໄດ້. ເມື່ອພວກເຂົາຮ້ອງຂໍເຮົາໃຫ້ຊ່ວຍເຫລືອ ເຮົາຈະບໍ່ຟັງສຽງຂອງພວກເຂົາ.

12ແລ້ວປະຊາຊົນຢູດາແລະຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກໍຈະໄປຮ້ອງໄຫ້ ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອນຳບັນດາພະທີ່ພວກເຂົາຖວາຍບູຊາໃຫ້, ແຕ່ພະເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ສາມາດຊ່ວຍເຫລືອພວກເຂົາໄດ້ເລີຍ ເມື່ອໄພພິບັດມາເຖິງ.

13ປະຊາຊົນຢູດາມີພະຫລາຍເທົ່າກັບເມືອງທັງຫລາຍທີ່ຕົນມີຢູ່ ແລະຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມກໍຕັ້ງແທ່ນຂຶ້ນເພື່ອຖວາຍບູຊາແກ່ພະບາອານ ຫລາຍເທົ່າກັບມີຖະໜົນຫົນທາງໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

14ເຢເຣມີຢາເອີຍ ເຈົ້າຢ່າພາວັນນາອະທິຖານ ຫລືຂໍຮ້ອງນຳເຮົາເພື່ອປະຊາຊົນເຫຼົ່ານີ້ເລີຍ. ເມື່ອພວກເຂົາຕົກທຸກໄດ້ຍາກ ແລະຮ້ອງຂໍເຮົາໃຫ້ຊ່ວຍເຫລືອ ເຮົາຈະບໍ່ຟັງສຽງຂອງພວກເຂົາ.”

15ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, “ປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ເຮົາຮັກກຳລັງເຮັດຊົ່ວ. ພວກເຂົາມີສິດຫຍັງຈຶ່ງມາຢູ່ໃນວິຫານຂອງເຮົາ? ພວກເຂົາຄິດວ່າຈະໜີພົ້ນຈາກຄວາມຈິບຫາຍໄດ້ ດ້ວຍຄຳສັນຍາຕ່າງໆ ແລະດ້ວຍເຜົາສັດຖວາຍບູຊາບໍ? ພວກເຂົາຄິດວ່າຈະໄດ້ມີຄວາມສຸກກັບສິ່ງນັ້ນຊັ້ນບໍ?

16ຄັ້ງໜຶ່ງ ເຮົາໄດ້ເອີ້ນພວກເຂົາວ່າ ກົກໝາກກອກເທດທີ່ມີໃບຂຽວງາມດີ ແລະມີໝາກງາມເຕັມກົກ, ແຕ່ບັດນີ້ໃນທ່າມກາງສຽງຟ້າຮ້ອງຢ່າງຄຶກຄະນອງ ເຮົາຈະມາເພື່ອຈູດໃບແລະຫັກງ່າຂອງມັນຖິ້ມ.

17ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ປູກຝັງອິດສະຣາເອນ ແລະຢູດາ, ແຕ່ບັດນີ້ເຮົານາບຂູ່ພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມຈິບຫາຍ. ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາຄວາມຈິບຫາຍນີ້ມາສູ່ພວກເຂົາເອງຍ້ອນໄດ້ເຮັດຜິດ; ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາໂກດຮ້າຍໂດຍຖວາຍບູຊາແກ່ພະບາອານ.”

18ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ເຖິງແຜນການທີ່ເຫຼົ່າສັດຕູກຳລັງວາງໄວ້ຕໍ່ສູ້ຂ້າພະເຈົ້າ.

19ຂ້າພະເຈົ້າເປັນດັ່ງລູກແກະຄຳຮູ້ໂຕໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳອອກໄປຂ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າພວກເຂົາຄິດແຜນຮ້າຍນັ້ນ ເພື່ອຕໍ່ສູ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, “ໃຫ້ປໍ້າກົກໄມ້ລົງສາ ໃນຂະນະທີ່ມັນຍັງແຂງແຮງດີ; ໃຫ້ຂ້າມັນເສຍເພື່ອຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດລະນຶກເຖິງມັນອີກຕໍ່ໄປ.”

20ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍພາວັນນາອະທິຖານວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ເອີຍ ພຣະອົງເປັນຜູ້ພິພາກສາທີ່ທ່ຽງທຳ; ພຣະອົງທົດສອບເບິ່ງຄວາມນຶກຄິດກັບຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄົນທັງຫລາຍ. ຂ້ານ້ອຍຂໍມອບເລື່ອງຂອງຂ້ານ້ອຍໄວ້ໃນມືຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໂຜດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງແກ້ແຄ້ນຄົນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍເຖີດ.”

21ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ຊາວອານາທົດຕ້ອງການໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຂ້າ ແລະພວກເຂົາກໍບອກວ່າ, ພວກເຂົາຈະຂ້າຂ້າພະເຈົ້າເສຍ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຍັງສືບຕໍ່ປະກາດຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່.

22ສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຂົາ ຊາຍໜຸ່ມຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ; ລູກຂອງພວກເຂົາຈະອຶດຫິວຕາຍ.

23ເຮົາໄດ້ຕັ້ງເວລາໄວ້ແລ້ວ ເພື່ອນຳເອົາຄວາມຈິບຫາຍມາສູ່ຊາວອານາທົດ ແລະເມື່ອເວລານັ້ນມາເຖິງ ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຂົາລອດຊີວິດຢູ່ເລີຍ.”

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →