Jeremiah 29

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂຽນໜັງສືສະບັບໜຶ່ງເຖິງພວກປະໂຣຫິດ, ພວກຜູ້ທຳນວາຍ ແລະເຖິງຄົນອື່ນໆທີ່ເຈົ້າເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ຈັບພວກເຂົາ ຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໄປເປັນຊະເລີຍທີ່ບາບີໂລນ.

2ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂຽນຈົດໝາຍນີ້ ຫລັງຈາກທີ່ກະສັດເຢໂຮຍອາກິນ, ມານດາຂອງເພິ່ນ, ບັນດາຂ້າຣາຊການໃນວັງ, ພວກເຈົ້ານາຍຂອງຢູດາຍ ແລະຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ພວກຊ່າງສີມື ແລະພວກກຳມະກອນທີ່ຊຳນິຊຳນານໄດ້ຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍໃນຕ່າງຖິ່ນ.

3ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບຈົດໝາຍນັ້ນໃຫ້ເອລາຊາລູກຊາຍຂອງຊາຟານ ແລະເກມາຣີຢາລູກຊາຍຂອງຮິນກີຢາ ຄືພວກທີ່ກະສັດເຊເດກີຢາແຫ່ງຢູດາຍ ໄດ້ສົ່ງໄປພົບກະສັດເນບູກາດເນັດຊາແຫ່ງບາບີໂລນ. ໜັງສືນັ້ນມີເນື້ອຄວາມວ່າດັ່ງນີ້:

4“ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ກ່າວຕໍ່ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາ ຈັບພວກເຂົາຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໄປເປັນຊະເລີຍທີ່ບາບີໂລນວ່າ:

5‘ຈົ່ງປຸກເຮືອນແລະເຂົ້າຢູ່ອາໄສ. ຈົ່ງປູກຝັງໃນສວນແລະກິນຜົນລະປູກທີ່ເກີດຈາກສວນນັ້ນ.

6ຈົ່ງແຕ່ງງານແລະມີລູກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວໃຫ້ລູກຂອງພວກເຈົ້າແຕ່ງງານກັນ ເພື່ອພວກເຂົາຈະມີລູກເຊັ່ນດຽວກັນ. ພວກເຈົ້າຕ້ອງເພີ່ມຈຳນວນຄົນໃຫ້ຫລາຍຂຶ້ນ ແລະບໍ່ໃຫ້ລົດໜ້ອຍຖອຍລົງ.

7ຈົ່ງພັດທະນາບ້ານເມືອງ ບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າໄປອາໄສຢູ່ ໃນຖານະຊະເລີຍເສິກນັ້ນໃຫ້ດີ. ຈົ່ງພາວັນນາອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວເພື່ອພວກເຂົາ ເພາະຖ້າພວກເຂົາຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ພວກເຈົ້າກໍຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍ.’

8ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ເຕືອນພວກເຈົ້າວ່າ, ‘ຢ່າຍອມໃຫ້ພວກຜູ້ທຳນວາຍທີ່ຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ ຫລືພວກອື່ນໆທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຜູ້ທຳນວາຍອະນາຄົດລໍ້ລວງພວກເຈົ້າ. ຢ່າໄດ້ສົນໃຈນຳຄວາມຝັນໃດໆຂອງພວກເຂົາ.

9ພວກເຂົາໃຊ້ນາມຂອງເຮົາເວົ້າຕົວະຍົວະພວກເຈົ້າ ເຮົາບໍ່ໄດ້ໃຊ້ພວກເຂົາມາ.’ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ແຫລະ.

10ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, ‘ເມື່ອຢູ່ນະຄອນບາບີໂລນຄົບເຈັດສິບປີ ແລ້ວເຮົາກໍຈະສະແດງຄວາມຫ່ວງໃຍຂອງເຮົາສຳລັບພວກເຈົ້າ ທັງຈະຮັກສາຄຳສັນຍາຂອງເຮົາທີ່ວ່າ ຈະນຳພວກເຈົ້າກັບຄືນມາສູ່ບ້ານເກີດເມືອງນອນ.

11ເຮົາຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ແຜນການຂອງເຮົາສຳລັບພວກເຈົ້າ,’ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, ‘ຄືແຜນການທີ່ນຳຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງມາສູ່ພວກເຈົ້າ ແລະບໍ່ແມ່ນນຳຄວາມຈິບຫາຍມາສູ່ພວກເຈົ້າ ແຕ່ເປັນແຜນການທີ່ນຳຄວາມຫວັງມາສູ່ອະນາຄົດຂອງພວກເຈົ້າ.

12ແລ້ວພວກເຈົ້າກໍຈະເອີ້ນຫາເຮົາ. ເມື່ອພວກເຈົ້າມາຫາເຮົາແລະພາວັນນາອະທິຖານຫາເຮົາ ເຮົາກໍຈະຕອບຄຳພາວັນນາອະທິຖານຂອງພວກເຈົ້າ.

13ຖ້າພວກເຈົ້າຊອກຫາເຮົາຢ່າງໝົດຈິດໝົດໃຈ ພວກເຈົ້າກໍຈະພົບເຮົາ

14ພວກເຈົ້າຈະພົບເຮົາແທ້ໆ,’ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, ‘ແລະເຮົາຈະປົວແປງພວກເຈົ້າຂຶ້ນໃໝ່ຢູ່ໃນປະເທດຂອງພວກເຈົ້າເອງ. ເຮົາຈະເຕົ້າໂຮມພວກເຈົ້າຈາກທຸກໆປະເທດແລະຈາກທຸກໆບ່ອນ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າກະຈັດກະຈາຍໄປນັ້ນ’ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ ‘ແລະເຮົາຈະນຳພວກເຈົ້າກັບຄືນມາສູ່ດິນແດນ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ສົ່ງພວກເຈົ້າໄປເປັນຊະເລີຍນັ້ນ.’

15ພວກເຈົ້າອາດຈະເວົ້າວ່າ ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ໃຫ້ຜູ້ທຳນວາຍແກ່ພວກເຮົາທີ່ບາບີໂລນແລ້ວ.’

16ຈົ່ງຟັງພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວກ່ຽວກັບກະສັດ ຜູ້ທີ່ປົກຄອງອານາຈັກ ຊຶ່ງເຈົ້າດາວິດໄດ້ປົກຄອງແລະກ່ຽວກັບປະຊາຊົນຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນ ຄືກ່າວຕໍ່ພີ່ນ້ອງທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຈັບມາເປັນຊະເລີຍພ້ອມກັບພວກເຈົ້າ.

17ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ກ່າວວ່າ, ‘ເຮົາກຳລັງຈະນຳສົງຄາມ, ການຕາຍອຶດຕາຍຫິວ, ການເຈັບໄຂ້ໄດ້ປ່ວຍມາສູ່ພວກເຂົາ ແລະເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນດັ່ງໝາກເດື່ອເນົ່າຈົນກິນບໍ່ໄດ້.

18ເຮົາຈະໃຫ້ສົງຄາມ, ການຕາຍອຶດຕາຍຫິວ, ແລະການເຈັບໄຂ້ໄດ້ປ່ວຍໄລ່ຕາມພວກເຂົາໄປ ແລະຊົນຊາດທັງຫລາຍໃນໂລກຈະຕົກໃຈຢ້ານກົວໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຫັນ. ໃນທຸກໆບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາກະຈັດກະຈາຍໄປ ປະຊາຊົນຈະສະດຸ້ງຕົກໃຈທັງຢ້ານກົວຫຼາຍ ຕໍ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບພວກເຂົານັ້ນ. ປະຊາຊົນຈະຫົວເຍາະເຍີ້ຍພວກເຂົາ ແລະໃຊ້ຊື່ຂອງພວກເຂົາເປັນຄຳສາບແຊ່ງ.

19ເຫດການນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ.’ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ ‘ທີ່ເຮົາໄດ້ສົ່ງມາສູ່ພວກເຂົາຜ່ານທາງພວກຜູ້ທຳນວາຍຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ. ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມຟັງ.’ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.

20ຝ່າຍພວກເຈົ້າທັງໝົດທີ່ເຮົາໄດ້ສົ່ງມາໃຫ້ເປັນຊະເລີຍໃນບາບີໂລນນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວ.

21ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນກ່າວກ່ຽວກັບອາຮາບລູກຊາຍຂອງໂກໄລຢາ ແລະເຊເດກີຢາລູກຊາຍຂອງມາອາເສອີຢາ ທີ່ກຳລັງເວົ້າຕົວະໃນນາມຂອງພຣະອົງວ່າ: ‘ເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຂົາ ຕົກຢູ່ໃນກຳມືຂອງກະສັດເນບູກາດເນັດຊາແຫ່ງບາບີໂລນ. ລາວຈະປະຫານຊີວິດພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາພວກເຈົ້າ.

22ເມື່ອປະຊາຊົນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມທີ່ຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍທີ່ບາບີໂລນ ຢາກຈະສາບແຊ່ງຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ໃດ; ພວກເຂົາຈະເວົ້າວ່າ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວເຮັດກັບເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດກັບເຊເດກີຢາແລະອາຮາບ ທີ່ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນໄດ້ປີ້ງພວກເຂົາທັງເປັນ.’

23ຊາຕາກຳຂອງພວກເຂົາເປັນເຊັ່ນນີ້ ກໍຍ້ອນພວກເຂົາໄດ້ເຮັດບາບຢ່າງຮ້າຍແຮງ ຄືພວກເຂົາໄດ້ຫລິ້ນຊູ້ສູ່ຜົວເມຍ ແລະໄດ້ເວົ້າຕົວະໃນນາມຂອງເຮົາ ທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ເຮົາຮູ້ເຫັນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດ ແລະເຮົາກໍເປັນພະຍານຕໍ່ສູ້ໃນເລື່ອງນີ້. ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ແຫລະ.”

24ພຣະເຈົ້າຢາເວອົງຊົງຣິດອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ໃຫ້ຖ້ອຍຄຳແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອບອກເຊມາອີຢາ ຊາວເນເຮລາມ. ເຊມາອີຢາໄດ້ສົ່ງຈົດໝາຍໃນນາມຂອງຕົນ ໄປເຖິງປະຊາຊົນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມທັງໝົດ ແລະໄດ້ສົ່ງໄປຫາປະໂຣຫິດເຊຟານີຢາລູກຊາຍຂອງມາອາເສອີຢາ ພ້ອມທັງພວກປະໂຣຫິດຄົນອື່ນໆດ້ວຍ. ໃນຈົດໝາຍທີ່ເຊມາອີຢາໄດ້ຂຽນໄປເຖິງເຊຟານີຢານັ້ນ ມີເນື້ອຄວາມດັ່ງນີ້:

26“ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານເປັນປະໂຣຫິດແທນເຢໂຮຍອາດາ; ບັດນີ້ ທ່ານກໍເປັນຫົວໜ້າຂອງພວກເຈົ້າໜ້າທີ່ ປະຈຳວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງທ່ານທີ່ຈະຈັດການລ່າມໂສ້ຄົນເສຍສະຕິທຸກໆຄົນ ທີ່ແກ້ງເຮັດເປັນຜູ້ທຳນວາຍ.

27ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງບໍ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນກັບເຢເຣມີຢາ ຊາວອານາທົດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່າວຕໍ່ປະຊາຊົນໃນຖານະຜູ້ທຳນວາຍ?

28ລາວຕ້ອງຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຊົາເວົ້າ ເພາະລາວໄດ້ເອົາຖ້ອຍຄຳມາໃຫ້ປະຊາຊົນຢູ່ໃນບາບີໂລນວ່າ, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປັນຊະເລີຍເສິກຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນອີກເປັນເວລາດົນນານ ແລະຈະຕ້ອງປຸກບ້ານປຸກເຮືອນຢູ່ອາໄສ, ເຮັດສວນປູກຝັງ ແລະກິນຜົນລະປູກ ຈາກເຫື່ອແຮງຂອງພວກເຂົາ.”

29ເຊຟານີຢາໄດ້ອ່ານຈົດໝາຍນັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ

30ແລະຕໍ່ມາ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ

31ໃຫ້ສົ່ງຖ້ອຍຄຳນີ້ໄປເຖິງພວກທີ່ຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍ ໃນບາບີໂລນທັງໝົດວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ເຮົາຈະລົງໂທດເຊມາອີຢາຊາວເນເຮລາມ ແລະເຊື້ອສາຍຂອງລາວທຸກຄົນ. ເຮົາບໍ່ໄດ້ໃຊ້ລາວກ່າວ, ແຕ່ລາວໄດ້ຊັກຊວນພວກເຈົ້າໃຫ້ວາງໃຈເຊື່ອໃນຄວາມຕົວະ,

32ນີ້ແມ່ນພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວຄື: ເຮົາຈະລົງໂທດເຊມາອີຢາຊາວເນເຮລາມກັບເຊື້ອສາຍຂອງລາວ ລາວຈະບໍ່ມີເຊື້ອສາຍຈັກຄົນດຽວອາໄສຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າ. ລາວຈະບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ເຫັນສິ່ງດີທັງຫລາຍ ຊຶ່ງເຮົາຈະເຮັດສຳລັບປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ເພາະລາວໄດ້ສອນພວກເຂົາໃຫ້ກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າຢາເວ.’ ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ແຫຼະ.”

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →