Jeremiah 34

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 33 Jump to: Chapter 35 →

1ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ເມື່ອກະສັດເນບູກາດເນັດຊາແຫ່ງບາບີໂລນກັບກອງທັບຂອງເພິ່ນ ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກກຳລັງທະຫານຂອງຊົນຊາດທັງໝົດທີ່ຂຶ້ນກັບເພິ່ນ ກຳລັງໂຈມຕີນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະເມືອງທັງຫລາຍທີ່ໃກ້ຄຽງ.

2ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນໄດ້ສັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ ໃຫ້ໄປບອກກະສັດເຊເດກີຢາແຫ່ງຢູດາຍວ່າ, “ເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວ ເຮົາຈະມອບເມືອງນີ້ໃຫ້ແກ່ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ແລະລາວຈະຈູດເຜົາເມືອງຖິ້ມ.

3ເຈົ້າຈະປົບໜີໄປບໍ່ໄດ້; ເຈົ້າຈະຖືກຈັບໄປມອບໃຫ້ລາວ. ເຈົ້າຈະເຫັນລາວໜ້າຕໍ່ໜ້າແລະກ່າວກັບລາວຕົວຕໍ່ຕົວ; ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະຖືກນຳໄປທີ່ບາບີໂລນ.

4ເຊເດກີຢາເອີຍ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວກ່ຽວກັບເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກຂ້າໃນສະໜາມຮົບ.

5ເຈົ້າຈະຕາຍຢ່າງສັນຕິສຸກ; ປະຊາຊົນເຜົາເຄື່ອງຫອມເມື່ອພວກເຂົາຝັງສົບບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ເປັນກະສັດກ່ອນເຈົ້າສັນໃດ; ພວກເຂົາກໍຈະເຜົາເຄື່ອງຫອມໃຫ້ເຈົ້າສັນນັ້ນ. ພວກເຂົາຈະໄວ້ທຸກໃຫ້ເຈົ້າ ແລະເວົ້າວ່າ, ‘ໂອ່ຍ ເຈົ້ານາຍເອີຍ!’ ເພາະເຮົາໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແລ້ວ.” ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນແຫຼະ.

6ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍບອກຖ້ອຍຄຳນີ້ ໃຫ້ແກ່ກະສັດເຊເດກີຢາຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ

7ໃນຂະນະທີ່ກອງທັບຂອງກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນກຳລັງໂຈມຕີເມືອງຢູ່. ກອງທັບນັ້ນໄດ້ໂຈມຕີເມືອງລາກິດ ແລະອາເຊກາ ຊຶ່ງເປັນເມືອງທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນເຫຼືອຢູ່ໃນຢູດາຍ.

8ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງເຢເຣມີຢາ ຫຼັງຈາກກະສັດເຊເດກີຢາກັບຊາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໄດ້ເຮັດຂໍ້ຕົກລົງຢ່າງໜຶ່ງ ທີ່ຈະປົດປ່ອຍພວກທາດຮັບໃຊ້ຊາວເຮັບເຣີທັງຊາຍແລະຍິງ

9ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດເອົາພີ່ນ້ອງອິດສະຣາເອນນຳກັນເປັນທາດຮັບໃຊ້.

10ປະຊາຊົນທັງໝົດແລະພວກເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາໄດ້ຕົກລົງກັນ ປົດປ່ອຍທາດຮັບໃຊ້ຂອງພວກຕົນ ແລະຈະບໍ່ເອົາພວກເຂົາເປັນທາດຮັບໃຊ້ອີກ. ພວກເຂົາຕ່າງກໍໄດ້ປົດປ່ອຍທາດຮັບໃຊ້ນັ້ນໄປ

11ແຕ່ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ປ່ຽນໃຈ ແລະເອົາຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຄືນມາ ແລະບັງຄັບພວກເຂົາໃຫ້ເປັນທາດຮັບໃຊ້ອີກ.

12ແລ້ວຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງເຢເຣມີຢາມາຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນ ໄດ້ກ່າວແກ່ເຢເຣມີຢາດ້ວຍຖ້ອຍຄຳດັ່ງນີ້ວ່າ,

13“ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊາດອິດສະຣາເອນກ່າວວ່າ: ເຮົາໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາຢ່າງໜຶ່ງໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ເມື່ອເຮົາໄດ້ນຳພວກເຂົາອອກມາຈາກດິນແດນເອຢິບ ແລະໄດ້ປົດປ່ອຍພວກເຂົາອອກມາຈາກການເປັນທາດຮັບໃຊ້. ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຂົາວ່າ

14‘ທຸກໆເຈັດປີໃດ ພວກເຈົ້າຕ້ອງປົດປ່ອຍທາດຮັບໃຊ້ຊາວເຮັບເຣີ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ພວກເຈົ້າມາໄດ້ຫົກປີແລ້ວ.’ ແຕ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ເຮົາ ຫລືຟັງສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວເລີຍ.

15ກ່ອນນັ້ນເມື່ອບໍ່ເທົ່າໃດວັນ ພວກເຈົ້າໄດ້ປ່ຽນໃຈເຮັດໃນສິ່ງທີ່ເຮົາພໍໃຈ ຄືພວກເຈົ້າທັງໝົດໄດ້ຕົກລົງກັນປົດປ່ອຍພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນ ແລະເຮັດພັນທະສັນຍາຢ່າງໜຶ່ງຊ້ອງໜ້າເຮົາ ຢູ່ໃນວິຫານທີ່ຖຶກເອີ້ນຕາມນາມຊື່ຂອງເຮົາ.

16ແຕ່ແລ້ວພວກເຈົ້າກໍໄດ້ປ່ຽນໃຈກັບມາລົບຫລູ່ກຽດຕິຍົດຂອງເຮົາອີກ. ພວກເຈົ້າທັງໝົດໄດ້ເອົາທາດຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ຖືກປົດປ່ອຍໄປຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງພວກເຂົານັ້ນກັບມາ ແລະບັງຄັບໃຫ້ພວກເຂົາເປັນທາດຮັບໃຊ້ອີກ.

17ເພາະສະນັ້ນ ບັດນີ້ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງເຮົາ; ພວກເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຮັບອິດສະຫລະພາບ. ດີແລ້ວ ບັດນີ້ເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າໄດ້ມີອິດສະຫລະພາບ, ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ ຄືອິດສະຫລະພາບທີ່ຈະຕາຍໂດຍສົງຄາມ, ການເຈັບໄຂ້ໄດ້ປ່ວຍ ແລະການຕາຍອຶດຕາຍຫິວ. ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ທຸກໆຊົນຊາດໃນໂລກນີ້ຢ້ານກົວຫຼາຍ ຕໍ່ສິ່ງທີ່ເຮົາຈະເຮັດກັບພວກເຂົາ.

18ບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງອານາຈັກຢູດາຍ ແລະຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ຮ່ວມກັບບັນດາເຈົ້ານາຍໃນຣາຊວັງ, ພວກປະໂຣຫິດ ແລະບັນດາຜູ້ນຳທັງໝົດໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບເຮົາ ໂດຍຍ່າງຜ່ານງົວເຖິກໂຕໜຶ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຕັດເປັນສອງຕ່ອນ. ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ຝ່າຝືນ ແລະບໍ່ຮັກສາພັນທະສັນຍານັ້ນ. ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຈະເຮັດຕໍ່ປະຊາຊົນດັ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຕໍ່ງົວເຖິກນັ້ນ.

20ເຮົາຈະມອບພວກເຂົາໃຫ້ເຫຼົ່າສັດຕູຜູ້ທີ່ຢາກສັງຫານພວກເຂົາ ແລະຊາກສົບຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຝູງນົກເຈາະແລະຖືກສັດປ່າກັດກິນ.

21ເຮົາຈະມອບກະສັດເຊເດກີຢາແຫ່ງຢູດາຍ ແລະພວກຂ້າຣາຊການຂອງລາວໃຫ້ຄົນທີ່ຢາກຂ້າພວກເຂົາດ້ວຍ. ເຮົາຈະມອບພວກເຂົາໃຫ້ກອງທັບຂອງບາບີໂລນ ທີ່ຢຸດໂຈມຕີພວກເຈົ້ານັ້ນ.

22ພຣະເຈົ້າຢາເວກ່າວວ່າ, ເຮົາຈະສັ່ງພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາຈະກັບຄືນມາເມືອງນີ້ໂລດ. ພວກເຂົາຈະໂຈມຕີເມືອງທັງຢຶດ ແລະຈູດເມືອງຖິ້ມ. ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເມືອງຂອງຢູດາຍເປັນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດອາໄສຢູ່ ດັ່ງຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ.”

← Chapter 33 Jump to: Chapter 35 →